Steinar Bragi Kata
Steinar Bragi Kata Wydawnictwo Literackie

Okrutny kryminał, czy opowieść o tym, że żadna zbrodnia nie powinna pozostać bezkarna? A może to swego rodzaju odpowiedź na akcję #metoo, islandzka wersja Życzenia śmierci, opowieść o zemście, zaplanowanej i przeprowadzonej równie precyzyjnie, co bezwzględnie. Książkę Steinara Bragi każdy z nas może odczytywać po swojemu.

REKLAMA
Życie typowej rodziny zakłóca tragedia. Nastoletnia latorośl pewnego dnia nie wraca do domu. Po roku okazuje się, że dziewczyna została zamordowana, a wcześniej prawdopodobnie zgwałcona. Zrozpaczona matka postanawia samodzielnie znaleźć winnych. Długie poszukiwania najpierw owocują załamaniem psychicznym i ostatecznym rozpadem rodziny. Kobieta wie, że oprócz trójki podejrzanych jest jeszcze jeden winny. To osoba, która podszywając się pod rówieśniczkę dziewczynki, sączyła w jej duszę jad zła, skłócając jednocześnie z rodzicami. Trudne to zadanie w świecie, który hołduje jeszcze patriarchalnym przekonaniom, kobieta jednak jest zdeterminowana i wie, że chce zemsty.
Zemsta jest rozkoszą bogów i najlepiej smakuje na zimno. Kata nie ma nic do stracenia, więc pewnym jest, że jej się uda. Tylko ten, kto został przyparty do muru, komu już na niczym nie zależy, jest w stanie pozostawić za sobą zgliszcza. To właśnie jest istota zemsty. Nie mści się ten, kto chce wrócić do domu, zadrży mu bowiem ręka w chwili ostatecznej próby. Nie tylko nie osiągnie celu, ale i straci zdrowie lub życie. Życie Katy to zemsta, nie planuje niczego, co wykracza poza ukaraniem ostatniego zbrodniarza. I należy przyznać, że pomysłowa oraz okrutna z niej kobieta. Sposób w jaki uśmierca zbrodniarzy świadczy nie tylko o determinacji, ale i sadyzmie. Kata niczym nie różni się od swoich ofiar, mimo, że jej intencje z pewnością były szczytne. A jednak kto raz o zło się otrze, ten na zawsze będzie nim naznaczony i tylko od niego, od panowania nad własną, splugawioną naturą, zależeć będzie, czy uda się nad nią zapanować.
Steinar Bragi napisał książkę o kobiecie starając się wczuć w determinację, jaką czuje tylko osoba gotowa na śmierć. Kobieta uważana w naszej kulturze za istotę słabą, wymagającą troski i opieki, przypomina w jego opowieści mężczyznę. Myśli i działa jak mężczyzna, jak rasowy zabójca, precyzyjnie planujący i wykonujący swe zadanie. Nie zmienia to jednak faktu, że i kobiety zdolne są do najgorszego okrucieństwa. Wystarczy tylko zabrać im to, co najbardziej kochają. Wtedy stracą swój kobiecy powab.