Jak Mariusz Szczygieł został seksistą-kobietożercą. Historia jednej histerii

Reporterka Aleksandra Gumowska wyruszyła w podróż na koniec świata. No – prawie. Udała się do leżące na Morzu Salomona, należące do Papui-Nowej Gwinei Wyspy Trobrianda. Nie bez powodu pojechała na antypody – wcześniej swoje badania prowadził tam światowej sławy polski antropolog Bronisław Malinowski, który z wypraw w tę część świata przywiózł materiały do książek „Argonauci Pacyfiku” i „Życie seksualne dzikich w północno-zachodniej Melanezji". Gumowska pojechała zbadać, jak życie seksualne owych „dzikich” zmieniło się od czasu Malinowskiego. Tak powstała książka „Seks, betel i czary”, o której Szczygieł napisał:

Blogosfera jakby tylko na to czekała. Na co dokładnie? Na nietakt – rzekomy. Na lapsus – wyimaginowany. Bo Mariusz Szczygieł, reportażysta wybitny, a spojrzeniu czujnym i uchu wyczulonym – także na społeczne nastroje – popełnił faux pas pisząc, że nie spodziewał się, że śladami Malinowskiego ruszy kobieta. W dodatku – krucha.

Świnia. Męska. Szowinistyczna Po tym, jak internet zatrząsł się z oburzenia, że reporter taki wybitny, a tu taki seksistowski komentarz, Szczygieł napisał w „Dużym Formacie”: Okazałem się męską szowinistyczną świnią. Wyszło to na jaw, gdy zachwyciłem się koleżanką. Bo mi zaimponowała.

W felietonie cytuje wpis na blogu turcjawsandalach.pl i komentarze, które pojawiły się na owym blogu pojawiły. Autorka pisze, że oto Mariusz Szczygieł stał się "drugim chętnym w kolejce do zdjęcia jej z oczu zasłony naiwności, która pozwalała jejw cynicznym świecie dziennikarskim doszukiwać się resztek przyzwoitości i kultury osobistej". Z wpisu dowiadujemy się także, że gdyby była początkującym autorem (a nie autorką?) reportaży, marzyłaby o pochlebnej recenzji ze strony Szczygła. Ale już marzenia porzuciła, bo Szczygieł ów okazał się, ni mniej, nie więcej, zwykłą szowinistyczną świnią.

Rozpętała się dyskusja. Jedni piszą z oburzeniem, że słowa Szczygła "przelały czarę goryczy" - jak mógł użyć słowa "reporter", skoro chodzi o kobietę? " (...)czy słowo "reporter" według Pana określa tylko i wyłącznie mężczyznę? Moim zdaniem to właśnie wynika z Pana stwierdzenia." Tak - słowo "reporter" określa mężczyznę. Słowo "reporterka" określa kobietę. Czy jest w tym dyskryminacja? Nie.

Podziwia, nie dezawuuje Reporter Szczygieł odpisał tak: "Mam wrażenie, że Pani przesadza. Ja się nie dziwę, że Ola tam pojechała, ja ją podziwiam. Gdyby Pani ją poznała, a przede wszystkim zobaczyła, też by ją Pani podziwiała. Może to i niepoprawne wspominać o wyglądzie kobiety. Ale ja nic na to nie poradzę: znam Olę od dziennikarskiego dziecka (jej dziecka). Mam do niej opiekuńczy stosunek, kiedyś byłem jej szefem, jest dla mnie jak córka. I naprawdę mi imponuje. Gdyby była wysokim, dobrze zbudowanym facetem nie zaimponowałaby mi tą podróżą i w ogóle bym na wygląd tego faceta nie zwrócił uwagi. Wielu tam chciało jechać, nawet dwa razy dwie grupy reporterów się wybierały - i nie osiągnęły celu. Przede wszystkim nie zebrały pieniędzy. Oli się to udało, pojechała tam sama."

Internauci nie odpuścili. Część pisała o "przesadzie", ktoś czepił się, że "bardziej boli, kiedy coś takiego pisze człowiek Pana formatu". Ktoś inny przytoczył inny cytat ze Szczygła, który napisał w liście otwartym do "Tygodnika Powszechnego", że nie wie, jak długo etnograf (etnografka?)) Małgorzata Wosińska uprawia swe trzy profesje, ale "sądząc z przyjemnej dla oka fotografii - dosyć krótko". Czyli - że pani Wosińska młoda jest. Czyli - że Szczygieł obrzydliwy szowinista, w dodatku protekcjonalny. Litości.

Baby, baby wszędzie Idźmy dalej. Jakiś czas temu reporterka Iza Michalewicz opublikowała zbiór reportaży "Życie to za mało. Notatki o stracie i poszukiwaniu nadziei". Mariusz Szczygieł napisał wówczas, że mało zna reporterów, którzy "mają tak emocjonalne podejście do tematów". Gdyby odczytać te słowa jako genderowy slogan, można by się czepić - pisze tak, że od razu wiadomo, że chodzi o kobietę. Rozhisteryzowaną babę. Emocjonalną. Fu. A to przecież komplement.

O brytyjskim pisarzu Brucie Chatwinie pisze się, że zmarł na AIDS. Zmarł w latach 80., implikacja jest jasna - homoseksualista. Ale jakoś nikt nie pomija tego faktu, chociaż to, że był biseksualny, nijak ma się do jego reportaży. O Orianie Fallacci wiadomo, że miała nieudane życie osobiste. O Tiziano Terzanim - że kochał Azję. I co? Czy to oznacza, że był eurosceptyczny?

W jednym z wpisów pod tekstem blogerki Szczygieł napisał, że zaimponował mu Jacek Hugo Bader, który "przyznał się w książce do swojej porażki, do tego, że go izolowano i że był wyalienowany. To wielka rzecz. I pan Berbeka, i JHB, to koguty maczystowskie. Faceci z wielkimi jajami."

To dopiero naprawdę seksistowski wpis. Dlaczego nie napisał, że Berbeka i JHB to mężczyźni o wielkiej empatii i dużym ego?! I gdzie jest oburzony internet, że panom się krzywda dzieje?