Utraciłaś/ utraciłeś kontakt z dorosłą córką lub synem? A może należysz do dzieci, które po "pójściu na swoje" postanowiły – z najrozmaitszych przyczyn – odciąć się grubą kreską od przeszłości? Jeżeli na którekolwiek z tych pytań odpowiadasz twierdząco, mamy naprawdę dobre wieści: na półki księgarskie trafiła właśnie pozycja, która odmieni twoje życie. Oto "Dom, którego nie ma. Dlaczego dorosłe dzieci zrywają więzi z rodzicami i jak odbudować wzajemne relacje" Joshui Colemana.
Ustaw naTemat jako preferowane medium w GoogleDoktor psychologii, znany zarówno z działalności naukowej (prowadził wykłady m.in. na Harvardzie), jak i z cieszących się wielką popularnością webinarów oraz z licznych publikacji prasowych, włączając w to dzienniki takie, jak The New York Times i The Wall Street Journal.
Znany jest również z występów telewizyjnych (od najpopularniejszej za oceanem "śniadaniówki", czyli "Good Morning America", aż po... "Ulicę Sezamkową"), a także z tworzenia muzyki do programów telewizyjnych (tutaj jednym z wielu przykładów może być słynna "Rodzina Kardashianów").
Dziś ów człowiek orkiestra proponuje wyjątkową książkę, która jest skarbnicą bezcennej wiedzy dla wszystkich rodziców, którzy utracili kontakt z dorosłymi dziećmi, jak i takich właśnie dzieci. Bądź też dla wszystkich tych, którzy podobnego scenariusza chcieliby uniknąć.
Dr Coleman w fachowy – choć zarazem, podkreślmy, naprawdę przystępny i ciekawy – sposób wgryza się w przyczyny tego doświadczenia; prowadzącego do wyobcowania, niezmiernie bolesnego i dezorientującego dla obu stron.
Nie tylko przybliża nam rozmaite przyczyny (również kulturowe, wynikające ze zmian, jakie przechodzi świat zachodu, a dotyczące m.in. niepewności ekonomicznej), które mogą wpływać na podobne sytuacje rodzinne, lecz także przygląda się obu "stronom konfliktu". Dodajmy: przygląda się obiektywnie, bez prób oceniania, która z owych stron ponosi większą winę.
Oto jeden z elementów sprawiających, że "Dom, którego nie ma. Dlaczego dorosłe dzieci zrywają więzi z rodzicami i jak odbudować wzajemne relacje" jest pozycją nadzwyczajną: Amerykanin, przeciwieństwie do wielu autorów podobnych pozycji, nie opowiada się po którejkolwiek ze stron.
Tak więc nie znajdziemy tutaj ani uproszczeń, w których obwiniane są głównie roszczeniowe, niewdzięczne dzieci, ani też – odwracając zagadnienie o sto osiemdziesiąt stopni – rodzice, którzy "dostają to, na co zasłużyli".
Autor uwzględnia fakt, iż w pielęgnowanie zdrowej relacji muszą angażować się obie strony – każda z nich powinna znaleźć w sobie odpowiednie pokłady empatii. Jak tego dokonać? Na kartach "Domu, którego nie ma..." zawarta została gigantyczna dawka fachowych wskazówek, które możemy wcielić w życie.
Uwzględnia przy tym bardzo szeroką gamę problemów na linii rodzice-dzieci (choć znajdziemy tutaj również porady dotyczące dziadków oraz wnucząt), włączając w to np. rodziny dysfunkcyjne i patologiczne, rodziców narcystycznych, a także konflikty, których zarzewiem stały się różnice dotyczące poglądów politycznych lub religijnych, a także orientacji seksualnej lub identyfikacji płciowej.
Co bardzo, ale to bardzo istotne, ów kompleksowy poradnik terapeutyczny stworzony został nie tylko przez wybitnego psychologa z czterdziestoletnią praktyką, lecz także ojca, który przed laty utracił kontakt z jedną z córek.
Joshua Coleman nie ukrywa, iż sam popełniał błędy, nie stara się odgrywać przed czytelnikiem osoby nieomylnej. Kluczowe jest to, iż z osobistej porażki rodzicielskiej (która, uspokajamy, zakończyła się iście amerykańskim happy endem, gdyż relacje udało się naprawić) wyciągnął odpowiednie wnioski.
To właśnie ona w połączeniu z imponującą znajomością psychologii pozwoliła stworzyć wybitną książkę, która może odmienić życie zarówno rodziców, jak i dorosłych dzieci. Zmagasz się z podobnym dramatem rodzinnym?
Sięgnij więc koniecznie po tę lekturę i działaj. Niezależnie od tego, jak zaogniony i jak długi jest ów konflikt, gdyż jak podkreśla dr Coleman: naprawa wzajemnych stosunków jest możliwa zawsze. Nie ma domów... tzn. relacji, których (od)budowa jest niemożliwa.
Materiał powstał we współpracy z wydawnictwem Zwierciadło