Mateusz Dzieduszycki, rzecznik archidiecezji Kościoła katolickiego, kłamie w sprawie długości życia gejów

- sama orientacja seksualna, niezależnie od tego czy jest homo-, bi- czy heteroseksualna, nie określa przewidywanej długości życia, bo jest mnóstwo innych czynników związanych z trybem życia i zagrożeniami środowiskowymi które wpływają na długość naszego życia;

Oddajmy głos naukowcom, którzy w 2001 r. odnieśli się do homofobicznych manipulacji, do których używane były ich badania. Jak widać Polska ma w zakresie tych manipulacji przynajmniej kilkunastoletnie opóźnienie.

******

W ciągu ostatnich kilku miesięcy dostaliśmy wiele sygnałów o powoływaniu się na nasz tekst opublikowany “International Journal of Epidemiology” na temat przewidywanej długości życia homo- i biseksualnych mężczyzn w Vancouver w późnych latach osiemdziesiątych i wczesnych latach dziewięćdziesiątych dwudziestego wieku. Z tych doniesień wynika, że nasze badania są używane przez wybrane grupy w USA i Finlandii by sugerować, że mężczyźni o homoseksualnej i biseksualnej orientacji prowadzą niezdrowy styl życia, który jest destrukcyjny dla nich oraz ich otoczenia. Te homofobiczne grupy wydają się być bardziej zainteresowane ograniczeniem praw człowieka mężczyzn homo- i biseksualnych niż wspieraniem ich zdrowia i dobrostanu.

Celem naszych badań nie było dawanie pożywki homofobii, lecz pokazanie międzynarodowemu gronu czytelników jak oczekiwana długość życia gejów i biseksualistów może być szacowana na podstawie ograniczonych danych demograficznych. W naszym tekście pokazaliśmy, że w jednym z głównych kanadyjskich centrów, oczekiwana dalsza długość trwania życia dla mężczyzn homo- i biseksualnych w wieku 20 lat jest od 8 do 21 lat krótsza, niż dla wszystkich mężczyzn. Gdyby ten sam wzór śmiertelności się utrzymywał, to według naszych szacunków niemal połowa mężczyzn homo- i biseksualnych mających obecnie 20 lat nie dożyłaby 65. urodzin. Nawet biorąc pod uwagę najbardziej swobodne założenia, mężczyźni homo- i biseksualni w tym centrum miejskim mieli przewidywaną długość życia podobną do średniej długości życia dla mężczyzn w Kanadzie w 1871 roku. Jednakże, gdybyśmy mieli dziś powtórzyć dzisiaj nasze badanie, oczekiwana długość życia mężczyzn homo- i biseksualnych byłaby znacznie wyższa. Śmiertelność z powodu zarażenia wirusem HIV gwałtownie spadła od 1996 roku. Tak jak informowaliśmy wcześniej, śmiertelność w Vancouver i innych częściach Kolumbii Brytyjskiej zmniejszyła się trzykrotnie.

Jest niezwykle istotne by zauważyć, że oczekiwana długość życia każdej populacji jest statystyką opisową, ale nie jest wskaźnikiem przewidującym przyszłą długość życia. Śmierć jest efektem sposobu życia danej osoby oraz zagrożeń fizycznych i środowiskowych doświadczanych przez nią na codzień. Przewidywana długość życia nie może być przypisana wyłącznie orientacji seksualnej czy innemu czynnikowi o charakterze etnicznym czy społecznym. Jeśli potrzebne jest oszacowanie ryzyka śmierci indywidualnego mężczyzny homo- lub biseksualnego, wtedy ludzie robiący takie szacunki powinni użyć tych samych tabel które są używane dla wszystkich innych mężczyzn w tej populacji. Mężczyźni homo- i biseksualni są włączeni w tworzenie oficjalnych tabel opisujących dane społeczeństwo, a więc naukowcy tworzący oszacowania powinni użyć tych samych, ogólnych, tabel statystycznych.

Podsumowując, celem naszego badania było zaoferować pomoc specjalistom ds. zdrowia publicznego, poprzez danie im możliwości oszacowania wpływu infekcji HIV na grupy, takie jak homo- i biseksualni mężczyźni, niekoniecznie dotąd wykonalne przy użyciu danych ze statystyk demograficznych. Naszym celem nie było ograniczenie praw tych grup na całym świecie. Nie akceptujemy użycia naszych badań w celu ograniczenia praw politycznych lub praw człowieka homo- i biseksualnych mężczyzn czy jakiejkolwiek innej grupy.

******