Komu wolno się śmiać ?

Efekt był nawet dobry, jednak krótkotrwały. Postanowiono więc zmieszać mocny dowcip z tematami, które dotychczas traktowano pobłażliwie. Przykładem takiego występu był niedawny program kabaretu Limo. Czy był dobry czy zły ? Skoro został wyemitowany a nagranie uzyskało przychylne recenzje i komentarze to znaczy, że jest na taki styl zapotrzebowanie i ludzi to bawi. Trzeba też pamiętać, iż telewizja publiczna jest dla wszystkich i jej program musi zawierać audycje i dla dziadków i dla dzieci i dla ludzi z korporacji i dla pana Zdzicha, który cały dzień kopał rowy. W końcu za coś ten abonament płacą.

Temat podłapali politycy, którzy czymś muszą ratować sobie notowania w sezonie ogórkowym. Oczywistą reakcją na próby pouczania ludzi jest sprzeciw, na który natknęli się nieupilnowani przez prezesa przodownicy kulturalnych norm. W próbie ratowania tej farsy do akcji wkroczyli najwierniejsi dziennikarze, którzy moralizując społeczeństwo i prawiąc o nienaruszalnych świętościach, raptem kilka dni wcześniej zamieścili na stronie zdjęcie byłego marszałka sejmu okraszone „szczawiowym” opisem, parafrazującym słowa papieża Polaka.

Najśmieszniejszy w całym tym zamieszaniu jest jednak argument podnoszony przez piewców etyki z prawej strony o tym jakoby wszyscy ochoczo żartowali z kościoła Katolickiego jednak obawiali się żartów z Islamu. Absurd polega na tym, że element fanatycznego odłamu islamu pojawia się nawet w monologu Abelarda Gizy. Rozwijając ten wątek – żarty z każdej religii pojawiają się wprost proporcjonalnie do jej siły oddziaływania na dane społeczeństwo oraz na jej znajomość. Wiedza przeciętnego Kowalskiego o muzułmanach i Islamie jest taka jak ich prezentują w mediach masowego przekazu – telewizji, gazetach, radiu (z naciskiem na te pierwsze medium), trochę w mniejszym stopniu Internet. Ciężko skonstruować skecz o muzułmanach, który trafi do masowego widza w innym kontekście jak ich "wybuchowy" temperament.

Najwięcej na całym zamieszaniu stracą ci, którzy chcą pouczać innych. Pozostaje przypomnieć wiersz naszego wyśmienitego satyryka, którego twórczość wciąż jest aktualna.