Pokolenie Minus

Ogólnoświatowa statysktyka dotycząca HIV/AIDS napawa optymizmem a w Polsce nadal żyjemy w nieświadomości. 75% nowych zakażeń HIV, które dotyczą przede wszystkim osób w wieku 15‐30 są wynikiem nieznajomości swojego statusu serologicznego. W porównaniu do krajów UE i byłego ZSRR w naszych placówkach opieki zdrowotnej wykonywanych jest najmniej badań przesiewowych w kierunku zakażenia HIV (1/10 średniej europejskiej) a zakażenia często wykrywane są już w stadium AIDS (szczególnie u kobiet i mężczyzn heteroseksualnych).

Badanie na HIV jest niezwykle istotne niezależnie od płci. Jednak zakażenie HIV w kontaktach seksualnych przenosi się znacznie łatwiej z mężczyzny na kobietę, niż z kobiety na mężczyznę. Jest to spowodowane różnicą w budowie anatomicznej narządów płciowych kobiety i mężczyzny oraz ilością wirusa w nasieniu i długością jego kontaktu z wrażliwą na zakażenie błoną śluzową kobiecych narządów płciowych. Dlatego test na HIV w ciąży jest sprawą bezdyskusyjną.

W Polsce zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 23 września 2010r. badanie na HIV w ciąży jest zalecane w pierwszym i trzecim trymestrze ciąży. Lekarz ma obowiązek zaproponować pacjentce badanie w kierunku zakażenia HIV, które finansowane jest przez Narodowy Fundusz Zdrowia.

DLACZEGO POLKI NIE ROBIĄ TESTU NA HIV?

Takich wpisów jest tysiące, kobiety są zdezorientowane, nie znają swoich praw i niestety w większości przypadków nie mogą liczyć na wsparcie swojego ginekologa. Pierwszy problem pojawia się na etapie zaproponowania testu – część lekarzy w ogóle tego nie robi. Drugi, kiedy wynik badania jest dodatni. Rozpoznanie zakażenia HIV, dokonywane jest poprzez wykazanie obecności swoistych przeciwciał, duża czułość testów powoduje, że zmniejsza się ich swoistość. W praktyce oznacza to, że zdarzają się sytuacje, że wyniki są „fałszywie dodatnie. Do takiej sytuacji może dojść m.in. w ciąży. Dlatego niezwykle istotne jest, aby lekarz prowadzący ciążę poinformował i uspokoił swoją pacjentkę, tak jak robią to doradcy w Punktach Konsultacyjno-Diagnostycznych.

DLACZEGO GINEKOLODZY NIE PROPONUJĄ SWOIM PACJENTKOM TESTU NA HIV?

Doktor Magdalena Leszczyszyn-Pynka widzi kilka przyczyn takiej sytuacji. Przede wszystkim traktują HIV jako marginalny problem, którym nie warto zawracać sobie głowy. Dziwi to szczególnie w sytuacji, kiedy każdego dnia kilka osób dowiaduje się o zakażeniu HIV, a ponad 70% zakażonych żyje w nieświadomości. Druga sprawa to lęk przed stratą pacjentki, działa tu mechanizm „ja jej zaproponuję, ona poczuje się dotknięta i zmieni lekarza” i trzecia sytuacja, kiedy ciąża nie jest prowadzona w ramach NFZ, pacjentka musi pokrywać koszty badania z własnej kieszeni i sama zwraca się do lekarza, żeby zlecił tylko „niezbędne badania”. Wtedy HIV odpada jako pierwszy. Profesor Krzysztof Niemiec wielokrotnie powtarzał, że w sytuacji gdy lekarz prowadzący nie zleci badania na HIV a kobieta w konsekwencji urodzi zakażone dziecko należy dochodzić swoich praw w sądzie i walczyć o odszkodowanie.

ZAKAŻONE DZIECKO NIE ZNA ŚWIATA BEZ HIV

W ponad 90% przypadków do zakażenia HIV dzieci dochodzi w czasie ciąży, porodu i karmienia piersią. Ryzyko zakażenia HIV jest większe w przypadku dzieci urodzonych przez kobiety z zaawansowanym zakażeniem HIV, również te które uległy zakażeniu bezpośrednio przed ciążą lub w czasie ciąży. Nieprawidłowy sposób prowadzenia porodu może zwiększać ryzyko zakażenia.

Prawie wszystkie dzieci żyjące z HIV w Polsce to skutek transmisja HIV z matki na dziecko. Kobieta, która nie wie o swojej chorobie nie może zabezpieczyć swojego dziecka przed zakażeniem.

POKOLENIA MINUS W ZASIĘGU RĘKI

***

***