O autorze
Urodziłem się w 1947 w Olsztynie. Studiowałem na Politechnice Warszawskiej. Po wprowadzeniu stanu wojennego 13 grudnia 1981 trafiłem do obozu internowania. Jestem laureatem Nagrody im. Barbary Sadowskiej za całokształt twórczości. Od 2007 roku prowadzę w różnych miejscach warsztaty „pisania twórczego” (m.in. w IBL PAN). Wraz z żoną Anną Janko przebywałem wielokrotnie na stypendiach twórczych za granicą. Na stałe mieszkamy w Warszawie. Wydałem ileś książek poetyckich i prozo-poetyckich. Pracowałem w różnych mediach i wydawnictwach. Dziś jestem emerytem, ale przecież nie złożyłem broni literackiej. Zamierzam pisywać w portalu NaTemat, ponieważ cenię sobie wysoki poziom, dynamizm, piękną szatę graficzną i logistykę portalu, a także szanuję osoby, które go prowadzą (czy współprowadzą).

Jeanne Hersch

Jeanne Hersch (1910-2000)
Jeanne Hersch (1910-2000) Internet
Myślę dzisiaj o Jeanne Hersch. Redagowałem kiedyś dla Prószyńskiego i S-ki jej "Zdziwienia filozoficzne".


Kim jest Jeanne Hersch? Filozofka ta (1910-2000) wykładała na Uniwersytecie Genewskim. Miała częściowo polskie korzenie. Kochała literaturę i przekładała teksty artystyczne. Miłoszowi na przykład przetłumaczyła na francuski jego dwie książki, „Zdobycie władzy” i „Dolinę Issy”. Poeta, po śmierci przyjaciółki, napisał mową wiązaną traktat, nawiązujący do jej osoby i poglądów. Oto fragmenty:

CZEGO NAUCZYŁEM SIĘ OD JEANNE HERSCH

1. Że rozum jest wielkim boskim darem i że należy wierzyć w jego zdolność pojmowania świata.
(...)
4. Że prawdomówność jest dowodem wolności, a po kłamstwie poznaje się niewolę.
5. Że właściwą postawą wobec istnienia jest szacunek, należy więc unikać towarzystwa osób, które poniżają istnienie swoim sarkazmem i pochwalają nicość.
6. Że choćby nas oskarżano o arogancję, w życiu umysłowym obowiązuje zasada ścisłej hierarchii.
(...)
10. Że niezależnie od losu wyznań religijnych powinniśmy zachować „wiarę filozoficzną”, czyli wiarę w transcendencję, jako istotną cechę naszego człowieczeństwa.
11. Że czas wyłącza i skazuje na zapomnienie tylko te dzieła naszych rąk i umysłu, które okażą się nieprzydatne we wznoszeniu, stulecie za stuleciem, wielkiego gmachu cywilizacji.
12. Że we własnym życiu nie wolno poddawać się rozpaczy z powodu naszych błędów i grzechów, ponieważ przeszłość nie jest zamknięta i otrzymuje sens nadany jej przez nasze późniejsze czyny.
Znajdź nas na Znajdź nas na instagramie

Oceń ten artykuł:

Trwa ładowanie komentarzy...