"Mówią, że żyją wśród nas ludzie, którzy nie umierają. Podobno rodzą się, żyją, umierają, po czym znowu przeżywają to samo życie, co powtarza się tysiąc razy. Ci ludzie, nieskończenie starzy i nieskończenie mądrzy, czasami się spotykają, nikt nie wie gdzie, a potem..."
REKLAMA
Harry August umiera. Znowu. Po każdej śmierci rodzi się na nowo w tym samym dniu, w tej samej rodzinie, w tych samych czasach. Pamięta wszystkie swoje życia. Trwa w błędnym kole zmuszony przeżywać kolejny raz te same zdarzenia, choć każdy jego żywot jest inny od poprzedniego. Mimo wiedzy na temat przyszłości nie może zmienić wydarzeń i niezależnie od swoich wyborów wszystkie żywoty kończy tak samo, wracając do punktu wyjścia – bycia chłopcem pamiętającym swoje poprzednie wcielenia.
Pod koniec swojego jedenastego życia do jego łoża podchodzi mała dziewczynka, która mówi: „O mało mi nie umarłeś, doktorze… Muszę wysłać wiadomość w przyszłość”. To rozpoczyna najtrudniejsze wyzwanie Harry’ego Augusta spośród wszystkich jego dotychczasowych żywotów. Walkę z czasem oraz z przeciwnikiem, który okazuje się najbardziej zaciekłym i chytrym rywalem. Stawką jest uratowanie świata przed jego końcem.
„Pierwszych piętnaście żywotów Harry’ego Augusta” to powieść zbierająca wszelkie ludzkie pomysły i marzenia o podróży w czasie, życiu po życiu, reinkarnacji etc. To zarówno rozważania z punktu widzenia fizyki, jak i religijne przesłanki za i przeciw. Claire North wykonała olbrzymią pracę, ukazując problem nieśmiertelności/podróż w czasie – jakkolwiek to nazwać – ze wszystkich możliwych stron, dając tym samym czytelnikowi większy ogląd na sytuację. Choć przez większość czasu książka przypomina rozsypaną układankę, w której żaden z puzzli nie pasuje do reszty, to im dalej w las, tym bardziej spójna staje się ta powieść. Co prawda najpierw trzeba przedrzeć się przez te dwieście stron, które zdają się nie mieć za bardzo sensu, ale ten, kto je pokona, sam dopasuje resztę układanki, otrzymując świetną historię.
„Pierwszych piętnaście żywotów Harry’ego Augusta” spokojnie mogłyby być tylko powieścią filozoficzną o przemijaniu, wartości życia i śmierci, poszukiwaniu odpowiedzi na pytania o duszę, świat pośmiertny, drugą szansę na zmienienie swoich losów. Claire North zrobiła z niej coś więcej – całe to gdybanie i rozważanie oplotła porywającym wątkiem sensacyjnym - przypomina mi to trochę, choć autorce wiele brakuje jeszcze, to co wymyślił Umberto Eco – historię o średniowieczu, ówczesnej kulturze etc., umieścić w otoczce kryminalnej –dzięki czemu i wilk syty i owca cała. Zarówno czytelnik dążący do rozmyślań na temat ludzkiego losu, jak i ten poszukujący jedynie akcji znajdzie w tej powieści coś dla siebie.
Marta Kraszewska
Nie przegap żadnej ważnej wiadomości i obserwuj nas w Google News!