Modelka z genetycznym zaburzeniem podbija świat mody

Od Naomi do Moffy Kiedy w latach 90. na wybiegach królowały Naomi, Cindy czy Claudia — długonogie piękności o nienagannych figurach, nikt nawet nie myślał, że za jakiś czas nastąpi zupełne przedefiniowanie kanonów. Odbieganie od ogólnie przyjętego ideału piękna następowało jednak powoli. Małymi kroczkami na okładki i wybiegi wstępowały diastemy, zadziwiające rysy, a nawet androgynie. Pracę dostały zarówno Crystal Renn, która za nic ma sobie rozmiar zero, piegowata Lily Cole o twarzy elfa, męska Saskia de Brauw, jak i Cara Delevinge, której grube brwi i mimika stały się znakiem rozpoznawczym.

Ale wszystko to poszło w jeszcze dalszym kierunku. Powstawały nowe warianty i zanikały granice. Zezowata modelka Moffy znalazła się na okładce POP Magazine i podpisała kontrakt z agencją Storm, chora na dystrofię mięśniową Jillian Mercado wystąpiła w kampanii Diesla, a czarnoskóra Chantelle Winnie ze swojego bielactwa zrobiła atut i ma na swoim koncie nie tylko liczne sesje zdjęciowe, ale też wybiegi.

Świadomość własnego piękna Różnorodność coraz bardziej jest doceniana, a dziwność powoli się akceptuje. Wie o tym doskonale Melanie Gaydos, modelka, która próbuje zaznaczyć swoją obecność w świecie wielkiej mody i wysokiego krawiectwa. Jej uroda jest dość kontrowersyjna. Dziewczyna bowiem choruje na hipohydrotyczną dysplazję ektodermalną.

Zaburzenia te objawiają się nieprawidłowo wykształconymi zębami, włosami, paznokciami i gruczołami skórnymi. Melanie chce modelować nie po to, żeby sprzedawać ubrania, ale by wzbudzać emocje i doświadczać publiczność. Jest tak wątła, że wygląda prawie jak dziecko. Przy tym jednak jej aparycja przeraża trochę ludzi i sprawia, że traktują ją z dystansem. Choroba jednak przekształciła ją w niezwykle samoświadomą i pewną siebie kobietę.

—Nie chciałam żyć w taki sposób, w jaki ludzie mówili mi, że powinnam żyć — opowiada Melanie. Dorastała w Connecticut, a później przeprowadziła się do Nowego Yorku, aby studiować sztukę na Pratt Institute. Wtedy też powstała jej pierwsza sesja zdjęciowa, która była zresztą kwestią przypadku. Wymieniała e-maile z podziwianym przez siebie fotografem, gdy ten nagle zaproponował, aby mu zapozowała. Mimo początkowych oporów, Melanie zgodziła się na sesję, a po jakimś czasie założyła konto na stronie dla amatorskich modelek — ModelMayhem.com. Wkrótce zaczęła dostawać inne propozycje zdjęć.

Hipnotyzująca Mel Melanie pojawiła się na okładce ostatniego numeru Kaltblut Magazine. Zdjęcie jest czarno-białe, pełne niepokoju, a wygląd modelki sprawia, że nie można oderwać od niej oczu. Cała sesja zresztą jest dość intrygująca — Gaydos przyjmuje tam dziwne pozy, a jej stylizacje szokują. Mimo wszystko, jest w niej coś takiego, co hipnotyzuje.

Dziewczyna wystąpiła też w klipie do utworu "Mein Herz Brennt" niemieckiego zespołu Rammstein. Do współpracy zaprosił ją sam Eugenio Recuenco, znany fotograf mody i reżyser.

—Zapytał mnie, czy jestem zainteresowana wystąpieniem w teledysku do muzyki metalowej. Na początku nie wiedziałam jeszcze dokładnie o kogo chodzi, ale miałam przeczucie i się zgodziłam — opowiada Melanie.

Melanie najbardziej lubi tworzyć obrazy, które opowiadają jakąś historię i przekazują emocje. Nie tylko zdjęcia, na których występuje, pragną uwagi. Pragnie jej też ona sama. I chce, by ludzie mimo wszystko traktowali ją poważnie. Nie brak jednak fali krytyki wobec prac przedstawiających Gaydos.

—Słowo „brzydki” występuje pod prawie każdym zdjęciem i nie jest to coś, czego nigdy nie słyszałam. Nigdy jednak nie myślałam o sobie w ten sposób i dalej tak nie uważam — wyznaje modelka.