Nobel w dziedzinie medycyny za odkrycie "wewnętrznego GPS-u"

Odkryty „wewnętrzny GPS” składa się z komórek, których praca pozwala ludziom na orientowanie się w przestrzeni. Pierwszy krok na drodze do tego odkrycia został postawiony w 1971 roku przez O’Keefe’a, który obserwując szczury, zauważył, że pewna grupa komórek nerwowych, znajdująca się w hipokampie, aktywowała się zawsze, gdy zwierzę przebywało we wskazanej części pomieszczenia.

Kiedy szczur przemieszczał się w inne miejsca, aktywowały się inne komórki z tego obszaru. O’Keefe doszedł do wniosku, że komórki te tworzą mapę pomieszczenia.