Obciach, kompromitacja, wstyd – to prawdziwe kule u nogi w kampanii wyborczej

Bycie na cenzurowanym i wrzucanie polityków do worka z kategorią "obciachu" na dobre weszło do polityki po 89', żeby wkrótce stać się jednym z ulubionych chwytów stygmatyzujących klasę polityczną.

Według Rafała Chwedoruka, politologa, kategoria obciachu nie jest niczym nowym, a jej zręczne wykorzystywanie w polityce jest zjawiskiem, które pojawiło się w momencie, kiedy młodzi zaczęli być liczącą się grupą społeczną i wdzięcznym celem dla polityków.

Politolog uważa, że zjawisko nazywania polityków i partii mianem obciachowych to z jednej strony wynik większego udziału najmłodszego elektoratu w debacie publicznej, a z drugiej strony narzędzie w rękach polityków. – Powodem wrzucenia kogoś do szufladki z napisem "obciach" może być styl bycia, światopogląd albo cokolwiek innego – trzeba pamiętać, że nie jest to równoznaczne z prawdą i nie rządzi się żadną logiką, a może przynieść komuś polityczną korzyść. Chociaż jest to raczej krótkotrwały efekt.

Przed finiszem w kampanii prezydenckiej, Platforma Obywatelska robi wiele, żeby Bronisław Komorowski przestał być w końcu utożsamiany z przaśnym politykiem. Idzie im całkiem nieźle. Czy zamiast "gajowego" dostaniemy poważnego polityka i prezydenta?

Wystarczyło, żeby Komorowski porzucił styl siermiężnego dziadka z leśniczówki ze strzelbą na ramieniu i pokazał się z innej strony. To się udało. Druga tura i widmo przegranej podziałały na wyobraźnię prezydenta, do tego stopnia, że teraz prezentuje się najlepiej od wielu lat.

Jest o niebo energiczniejszy, całkiem udanie zastąpił przaśno-pompatyczną formułę na rzecz bardziej przystępnej formy komunikowania się z wyborcami, co poskutkowało – najpierw zmianą, którą dostrzegli polityczni komentatorzy, wreszcie przełożyło się – na sondażowe poparcie.

Jeszcze niedawno znalezienie kogoś, kto otwarcie przyzna się do skreślenia nazwiska Komorowskiego na karcie wyborczej, graniczyło z cudem.

Na poprawę wizerunku prezydenta wpłynęło też poparcie szanowanych polityków, tj. Aleksander Kwaśniewski czy Jerzy Buzek, którzy wystawiając na szwank swoją opinię, sporo ryzykują, ale i wystawiają tym samym dobre świadectwo Komorowskiemu.

Nie jest powiedziane, że zła passa Komorowskiego minęła. Prezydent ma wyjątkowy talent do kompromitowania się, co jest wodą na młyn dla opozycji. – Prezydent Komorowski chciał być królem lemingów, a został królem obciachu – mówił Adam Hofman, były rzecznik PiS.

Na finiszu kampanii, czyli najlepszym możliwym momencie, Komorowski stara się powściągnąć, co wcale nie oznacza, że np. sieci każdego dnia nie zalewa fala śmiesznych rysunków z prezydentem. – Wyborcy szybko nie zapomną Komorowskiego jako mistrza wpadek i obciachu – twierdzi Rafał Chwedoruk.

Z drugiego kandydata na prezydenta też można jednak łatwo zrobić obciachowego polityka. Głosowanie na Andrzeja Dudę może być blamażem w innym sensie – jako wyraz zacofania, opowiadania się za światopoglądem rodem ze średniowiecza, albo zgodą na posmoleńskie szaleństwo spod znaku Antoniego Macierewicza.

Komorowski ciągle ma szansę na powrót do narracji "gajowego", najbliższą – już podczas czwartkowej debaty. Przegrany będzie musiał nie tylko najeść się wstydu, lecz także najprawdopodobniej pogodzić z przegraną w wyborach prezydenckich. A na jakiś czas pewnie również z tytułem obciachowego polityka.