Urzędniczka podpowiada, jak złamać przepisy. "Prawo, to w wielu aspektach szczyty absurdu"

– To jedna z tych grup zawodowych, które 40 godzin tygodniowo spędzają otoczeni bzdurnymi przepisami, prawami i procedurami – mówi mi anonimowy urzędnik. I nikt lepiej od nich nie wie, jak poradzić sobie z procedurami nie do przejścia.

Kilka tygodni temu pani Anna z Gdańska wybierała się na urlop. Pracuje pięćdziesiąt godzin w tygodniu, w wolnym czasie trenuje pływanie i nie narzeka na nadmiar wolnego czasu. Organizacja wyjazdu? Oczywiście, na ostatnią chwilę.

Przypomniało jej się, że nie ma ważnego dokumentu, który będzie jej niezbędny w podróży. Dowiedziała się, że procedura załatwienia go zajmuje od trzech godzin do trzech dni. Na tydzień przed wyjazdem poszła do urzędu. Okazało się, że ma różne adresy w posiadanych dokumentach i "nie ma zgodności". Efekt? Trzeba wyrobić nowe prawo jazdy. Czas? Minimum dwa tygodnie.

Pani Annie ugięły się nogi. Pomyślała: Jak zwykle, dlaczego wcześniej tego nie załatwiłam... Już wstawała z krzesła myśląc, że z powodu tego drobiazgu planowany od miesięcy wyjazd nie dojdzie do skutku. A wtedy pani z okienka powiedziała:

Michał z Warszawy założył działalność w 2005 roku. To czasy, gdy nie było jeszcze "jednego okienka". Zarejestrował się w urzędzie dzielnicy, ale nie dotarł do GUS-u i Urzędu Skarbowego. Nagle zmieniły mu się plany, koncepcja legła w gruzach, a zakładanie firmy odłożył na później – tak mu się przynajmniej wydawało.

W 2011 dostał list od nowo powstałej Centralnej Ewidencja i Informacja o Działalności Gospodarczej (CEIDG). Okazało się, że od pięciu lat figuruje na liście przedsiębiorców. Michał poszedł do urzędu i wyjaśnił, jaka jest sytuacja oraz że chciałby założyć działalność – tym razem skutecznie. Powiedział wprost, że boi się, że prędzej czy później zgłosi się do niego jakaś instytucja, która będzie oczekiwała zapłaty zaległych składek i podatków. A urzędnik na to:

– Panie Michale. Zrobimy tak, że otworzył pan tę działalność gospodarczą w 2005 roku i jednocześnie ją zamknął, tego samego dnia. Zmienię to w systemie, a teraz otwieramy nową działalność gospodarczą i pomagam panu załatwić resztę spraw w Urzędzie Skarbowym – powiedział urzędnik.

– Często mam sytuację, gdy przychodzi do mojego biura osoba i od samego wejścia nastawiona jest negatywnie. Ma do mnie pretensje o wszystko, włącznie z przepisami, na które nie mam najmniejszego wpływu. Jest opryskliwa czy wręcz chamska i takiemu komuś nie ma się chęci pomóc "kombinować", a co dopiero choć trochę nadstawić karku – mówi proszący o anonimowość pracownik wydziału Obrony Cywilnej.

Mój rozmówca mówi wprost: Polskie prawo, to w wielu aspektach szczyty absurdu. Z jego obserwacji wynika, że urzędnicy doskonale zdają sobie z tego sprawę, ale niewiele w tej kwestii mogą zrobić. – Każdy człowiek ma swój lepszy i gorszy dzień. Zdecydowanie łatwiej trafić na wyrozumiałego młodego urzędnika, niż starego. Myślę tu o ludziach, którzy do urzędów trafili przed przemianami ustrojowymi, czy może jeszcze przed wejściem do UE albo w tych okolicach i zdążyli nasiąknąć konkretnym podejściem – słyszę od urzędnika.

Jaki jest zatem przepis na szybkie załatwienie sprawy w urzędzie? Tak z jednej, jak i z drugiej strony – zachowanie zdrowego rozsądku i zwykłej ludzkiej przyzwoitości. Człowiek po drugiej stronie okienka jest też człowiekiem i miejmy nadzieję, będzie chciał załatwić naszą sprawę tak bardzo, jak my. Ale pamiętajmy, że wiele zależy także od naszego nastawienia, a zamiast krzyku więcej będziemy w stanie załatwić miłym słowem.