Z Grecją na razie mamy w Unii spokój, ale na horyzoncie są kolejne problemy gospodarcze. Pierwszy to... Grecja

Bruksela to zwykle odległe miejsce gdzie mieszka Donald Tusk, a czasem jeździ tam Ewa Kopacz. Poza tym są też tam nasi europosłowie, którzy robią dziwne rzeczy i zarabiają za to grubą kasę. Ale w ostatnich tygodniach nawet ci, którzy nie interesują się europejską polityką uważnie przyglądali się negocjacjom z Grecją i zeszłotygodniowemu referendum. W końcu udało się osiągnąć porozumienie. Ale to nie koniec problemów do rozwiązania.

Najmłodszy członek Unii Europejskiej to jednocześnie jedna z najbardziej zagrożonych gospodarek wspólnoty. Nie jest w centrum uwagi, bo nie należy do strefy euro. I pewnie jeszcze długo do niej nie wejdzie: dług publiczny przekroczył niedawno 114 proc. PKB, a deficyt finansów publicznych w 2015 roku wyniesie 5,5 proc. PKB (najwięcej w UE). Dlatego plan wejścia do strefy euro w 2020 roku, który kreśli chorwacka prezydent Kolinda Grabar-Kitarovic, wydaje się nierealny.

Najpierw Zagrzeb musi sobie poradzić z kłopotami, które najlepiej obrazują rekomendacje, jakie rząd dostał od Komisji Europejskiej. Na ich wypełnienie ma jeszcze pięć lat. To między innymi zmniejszenie liczby rządowych agencji, zmniejszenie opłat paraskarbowych. Do tego rząd ma ułatwić życie przedsiębiorcom. Ale jeśli się nie uda Chorwacja może stać się bałkańską Grecją. Jako, że nie jest w strefie euro nie może liczyć na tak wyjątkowe traktowanie, jak rząd w Atenach.

Wśród krajów, które mają problemy ze zbyt wysokim długiem publicznym wymienia się stały zestaw: Grecja, Hiszpania, Portugalia, Włochy, Cypr i Irlandia. Ale zadłużenie powyżej 100 proc. PKB ma także Belgia. Kraj walczy z zastojem gospodarczym, spada produkcja przemysłowa. Poza tym belgijskie banki są mocno zaangażowane w grecki system finansowy i każde problemy Hellady powodują niepokój nie tylko w u brukselskich eurokratów, ale i brukselskich bankierów.

Choć dzisiaj rząd w Belgii jest stabilny, wszyscy boją się powtórki z ponad półtorarocznego okresu bez rządu. Negocjacje nad wyłonieniem nowego gabinetu zajęły 541 dni. Jeśli sytuacja się powtórzy znacznie wzrosną ceny belgijskich obligacji, bo spadnie zaufanie inwestorów do kraju. Nie pomagają też rosnące napięcia między Walonami i Flamandami oraz powtarzające się groźby rozłamu na dwa państwa.