"Ej, ale koło jest moje!" – stwierdził złodziej Veturilo. Sprawdzamy, co Polacy potrafią zrobić z miejskim rowerem

Największy problem z dewastacją rowerów miejskich był tuż po ich wprowadzeniu. Polacy niczym mieszkańcy dżungli, którzy zobaczyli po raz pierwszy w życiu samochód obrzucili Veturilo dzidami. Czyli w wydaniu miejskim – urywali koszyki, lampki czy siodełka, lub też testowali je w ekstremalnych warunkach. Dziś jest już nieco lepiej, ale wyobraźnia użytkowników nie przestaje zadziwiać...

– W zeszłym roku w listopadzie wyłączyliśmy stacje przy Stadionie Narodowym i przy Kancelarii Premiera. Zabraliśmy rowery, ale niefartownie tuż przed przejściem demonstracji jakiś użytkownik oddał tam rower. Później stał się on bohaterem wszystkich serwisów informacyjnych, bo pojawił się na nagraniu gdy jest rzucany w kierunku policji przez demonstrantów – wspomina Dąbrowski.

Wandale publikują w internecie filmy, na których niszczą rowery, choćby w czasie głośnego zjazdu po stromych schodach. Wówczas internauci nie zostawili na jego autorze suchej nitki. Ale czasem użytkownicy posuwają się znacznie dalej.

– Mieliśmy sytuację, kiedy rower trzeba było wyłowić z jakiegoś jeziorka, był rower który znaleźliśmy na drzewie, raz odnalazły się resztki roweru spalonego. To sytuacje bardzo dziwne i abstrakcyjne, ale się zdarzają – mówi nasz rozmówca. I dodaje, że w Paryżu po Sekwanie pływa barka-warszat, która wyławia rowery. Jest ich tam oczywiście wielokrotnie więcej, niż w Warszawie.

Jeżeli zepsuty lub zdewastowany rower da się naprawić, jeden pracownik potrafi się nim zajmowań przez dzień lub dwa. – Roboty jest dużo. Przez nasz serwis przechodzi dziennie kilkadziesiąt, a czasem nawet ponad sto rowerów. Statystycznie każdy rower jest u nas w serwisie – mówi Michał Dąbrowski. Wszystko przez to, że rowery trafiają do serwisów w niekompletnym stanie. Czasem nawet zdarzają się pocięte, powyginane ramy.

Użytkownicy od czasu do czasu sprawdzają, czy Veturilo da się ukraść. A jak ukraść, to i sprzedać. Rower Veturilo (w częściach) pojawił się kiedyś... na aukcji internetowej. Znalazł ją zapalony użytkownik systemu, który poinformował administratorów systemu o nietypowej ofercie.

– Były to części, które przypominały nasze rowery. Policja zrobiła tzw. "zakup kontrolowany" i ekipa która próbowała sprzedać części rowerowe zafundowała sobie akt oskarżenia – mówi przedstawiciel firmy. Złodziej wycenił swój towar na kilkaset złotych.

Aby do takich przypadków nie dochodziło, zatrudniona została agencja ochrony. Również policja i straż miejska przeszły specjalne przeszkolenie odnośnie postępowania i rozpoznawania rowerów veturilo. Jak się okazuje, wcale nie musi to być takie proste...

Część wandali oraz złodziei stara się przerobić rowery tak, aby nie przypominały miejskich Veturilo. – Próbują je przemalować, przestawić koszyk z przodu do tyłu. Zdarzały się rowery pomalowane na niebiesko, na brązowo, które miały udawać rower prywatny – mówi przedstawiciel firmy. Na szczęście rowery Veturilo mają na tyle charakterystyczną ramę, że trudno ich nie rozpoznać nawet po "przeróbce".

Szczególnie wyczuleni na kształt Veturilo są oczywiście pracownicy firmy. Jeden z nich napotkał miejski rower w czasie przejażdżki po Kampinowskim Parku Narodowym. Nie zastanawiając się długo odebrał rower kierowcy i zamontował na swoim samochodzie. – Gdy odjeżdzał, słyszał krzyk tego człowieka: "Ale koło mi oddaj, bo koło moje". Złodziej pogodził się ze stratą roweru, ale próbował odzyskać chociaż swoje koło – mówi Michał Dąbrowski.

Skradzione rowery odzyskują także "zwykli" użytkownicy, jak choćby bohater poniższego filmu. Spotkał rower Veturilo w czasie nocnej przejażdżki w Legionowie.