Gdy mówimy "seksbomba", myślimy…no właśnie, kto jest dzisiejszym ideałem kobiecego piękna? Jakie kształty są bliskie tym, które postrzegamy jako piękne i jak się to zmieniło chociażby przez ostatnich kilka dekad? Czy funkcjonują jeszcze idealne proporcje sprzed ery silikonu i chirurgii, czyli 90-60-90? Sprawdzamy!
Gdyby Marilyn Monroe żyła w dzisiejszych czasach, nosiłaby inny rozmiar ubrań niż w latach 50-tych. Ikona piękna i wzorzec seksownej blondynki wtedy nosiła bowiem rozmiar 12, czyli 42-44. Czy była pulchna, duża, plus size? Niekoniecznie! Dziś pomimo, że Marilyn nie była drobna, a jej kształty bardzo kobiece i bujne, aktorka zmieściłaby się w sukienki od rozmiaru 00 – 8! A to ze względu na zmianę standardowych wymiarów bioder, talii i biustu, które składają się na rozmiar ubrania. Z tego wynika dość prosty wniosek – jesteśmy coraz grubsze, lub zmienia się nasza budowa i proporcje.
Rośniemy wzdłuż czy wszerz? Najciekawsze jest to, jak zmieniały się obwody talii i biustu odpowiadające poszczególnym rozmiarom ubrań na przestrzeni kilku dekad. A także proporcje talii do biustu. Lata temu zdecydowanie obowiązywały proporcje w stylu tzw. klepsydry. Czyli bardzo wąska talia i pełne kształty na biodrach i na biuście. Dziś w pasie każda z nas ma dużo więcej niż nasze babcie (i zgodnie z tym, co wynika z zamieszczonych poniżej wymiarów, czasem to oznacza różnicę nawet 20 cm w rozmiarze). Być może dlatego, że nie nosimy gorsetów, nie wciągamy brzuchów.
Ale mam jeszcze dwie tezy. Pierwsza to ta, że jesteśmy dziś dużo wyższe, więc proporcje ciała są nieco inne. Kiedy oglądałam film o Yves Saint Laurent, przeczytałam załączoną do niego krótką historię jego powstawania. Okazało się, że największym problemem związanym z realizacją filmu (jak to w filmie o kreatorze mody – clue były oryginalne ubrania), było znalezienie modelek lub aktorek, które zmieściłyby się w nie. Szok! Te współczesne miały zbyt szerokie talie, biodra i ramiona, żeby „wbić” się w kreacje pana Saint Laurenta…
Karmieni opowieściami, że kiedyś to kobiety miały pełne kształty a dziś promuje się tylko szkielety w stylu Kate Moss, czy innych modelek jesteśmy wprowadzani w błąd. Owszem, te wysokie, wychudzone modelki to ewenement. Są niemal jak awatary. Każda zbudowana jest głównie ze smukłych nóg. Natomiast modelki mają inną budowę. Inne kości. Kiedy przyjrzałam się z bliska Anji Rubik czy Edycie Zając (z tą drugą zrobiłam sobie zdjęcie i więcej tego błędu nie powtórzę, bo wyglądałam na nim jak tucznik, a nim nie jestem), zauważyłam, że kości ich nóg i rąk są niemal o połowę węższe niż moje.
Kiedy robiłam wywiad z Kate Moss, zauważyłam, że jej głowa i twarz są drobne jak u małej dziewczynki. Takie twarze lepiej wyglądają na zdjęciach niż te szersze i większe. Za to przeciętne kobiety rosną dziś znacznie wyższe niż w latach 50-tych. To postęp cywilizacji. Jesteśmy społeczeństwem lepiej – może aż za dobrze – odżywionym. I nosimy znacznie więcej tłuszczu w obwodach ciała. I tu się pojawia moja druga teoria: jemy znacznie więcej niż nasze babcie. I żywność, którą na co dzień spożywamy jest bardziej kaloryczna niż dawniej.
Powrót do przeszłości? Oczywiście w każdym niemal kraju, ba, nawet w każdej marce rozmiary ubrań się różnią. Zupełnie inne jest włoskie 38 w porównaniu z tym francuskim, czy duńskim. Natomiast rzeczywiście przeglądając stare fotografie, magazyny i oglądając kultowe czarno-białe filmy widać, że budowa kobiety – zarówno tej idealnej, jak i tej przeciętnej – znacznie się zmieniła. Dziś bardziej przywiązujemy wagę do proporcji mięśni w stosunku do tkanki tłuszczowej. Ćwiczymy, biegamy, trenujemy. Mamy też jako kobiety coraz większe rozmiary stóp – co mnie osobiście martwi, bo nie mieszczę się w przepiękne szpilki z kolekcji 100 par mojej babci z lat 80-tych.
Natomiast siostry Kardashian, Beyonce, czy Kate Upton i zachwyt ich budową oraz pierwsze miejsca w rankingach tych najseksowniejszych i najbardziej pożądanych zmieniają trochę nasze postrzeganie kobiecego piękna. Są znacznie większe niż Marilyn Monroe, ich kształty – pełniejsze, ale proporcje klepsydry – podobne. Czy więc doświadczamy właśnie powrotu do przeszłości ideału kobiecego piękna? Możliwe. Grunt, żeby nie dać się zwariować z walką o dążenie do rozmiaru zero. Skoro dawniej i tak oznaczało to rozmiar 8...
Nie przegap żadnej ważnej wiadomości i obserwuj nas w Google News!