Święta z gwiazdą. Jak spędzają je ci, których znamy z dużego ekranu? Dzień z Kasią Warnke

Boże Narodzenie w dzieciństwie
Wszystkie nasze najbardziej intensywne wspomnienia związane są ze wczesnym dzieciństwem. Pamięć zapachów, kolorów, wzruszeń jest niezwykła. Pamiętam, jak przeglądałam się w bombkach, patrzyłam z bliska na światełka – choinka to był cały świat! I te oszałamiające zapachy: mieszanka sosny, pasty do podłóg i piekącego się ciasta. To moja mama tworzyła w ten niezwykły nastrój, dekorowała dom, przygotowywała potrawy.

Dorosła Wigilia
Rytuały tworzą Święta, wprowadzają poczucie spokoju i harmonii. Chociaż czasami mogą być dla nas uciążliwe. W pewnym momencie zaczęło mnie drażnić to, że mam dwadzieścia parę lat, nie mam własnej rodziny i w związku z tym nadal muszę wpasować się w to, co jest. Czułam, że już z tego wyrosłam i przestało mnie to bawić. Chciałam, tak jak w świątecznym wideoklipie Wham, który zawsze mnie uwodzi, żeby byli przyjaciele, rzucali się śnieżkami, jedli wspólną kolację, śmiali się, pili wino. Żeby nie było żadnej babci, mamy czy barszczu. Chciałam mieć poczucie wolności, zrobić w końcu coś po swojemu.

Teraz, kiedy jesteśmy we dwoje, nagle w moich wyobrażeniach o naszych Świętach, pojawia się porcelana mojej mamy i karp, krokiety, makowiec i barszcz, czyli wszystko to, co było u mnie w domu! Kontynuacja rytuałów jest istotna, ale też wnoszenie czegoś swojego w tę rzeczywistość. Mimo że mieszkamy razem, nie będziemy na razie robić swojej Wigilii, bo nie mamy powodu. Powodem chyba staje się dziecko.

Nie na ostatnią chwilę
Jestem zwolenniczką prezentów, ale nie z powodu sentymentu. Po prostu myślę, że jest to piękny symbol relacji między ludźmi, która polega na dawaniu i braniu. Wspaniały jest moment wręczania podarunku. Jest w tym geście zawarta pewna szczególna energia – że się pomyślało i zadbało o kogoś. Lubię robić prezenty i lubię też je dostawać. Myślę, że to symbol troski o drugiego człowieka. Dlatego przykrą rzeczą jest zostawiać takie zakupy prezentowe na ostatnią chwilę, kiedy wszyscy są w pędzie i marzą, żeby to bieganie po sklepach się wreszcie skończyło.

Prezenty wyjątkowe
Lubię prezenty luksusowe. Moja mama nauczyła mnie myśleć o nich w sposób osobisty. Uważała, że nie wypada kupić komuś na przykład odkurzacza, czy innego sprzętu, z którego korzystać będą też inni. Też myślę, że prezent nie powinien być praktyczny. Najlepiej jeśli obdarowujemy czymś, co ma sprawiać wyłącznie przyjemność, czymś poza niezbędnością, rzeczą, o której obdarowywana osoba mogłaby nie pomyśleć, albo sama jej sobie nie kupić. Czymś, co sprawia, że czujemy się wyjątkowi.

Dlatego lubię takie specjalne miejsca, jak Barber Shop, gdzie można kupić oryginalne kosmetyki i gadżety do pielęgnacji wyłącznie dla mężczyzn. Albo sklep z antykami, gdzie znajduję tyle pięknych rzeczy: starą biżuterię, rzeźby, filiżanki, a nawet zabytkową broń – raj dla wyobraźni! Tak również jest z ubraniami od MMC, jednej z moich ulubionych polskich marek. Każda z ich rzeczy zaskakuje ciekawą konstrukcją i ultranowoczesnością. To osobowość człowieka sprawia, że rzeczy te ożywają.

Wino może stać się inspiracją!
Winiarnia Marka Kondrata znajduje się na Wierzbowej, na przeciwko wejścia dla aktorów do Teatru Narodowego. Kiedy miałam próby do spektaklu „Nosferatu”, często tam zaglądałam. Bardzo lubię wina francuskie. Nie jestem znawczynią, ale smakoszką, więc dowiadywałam się trochę od pana, który tam pracuje. Urządzaliśmy sobie takie pogawędki i raz poprosiłam o wino ze względu na etykietę – był na niej czerwony zamek na turkusowym tle. Pan obsługujący mnie powiedział, że wino jest w smaku bardzo interesujące, trochę brutalne.

I rzeczywiście, jego smak skojarzył mi się z Nosferatu, ponurym wampirem: wino zaczynało się gwałtownie, miało w sobie dużo tanin, było cierpkie, pieprzne, głębokie i zaskakiwało finiszem, wdzięcznym i owocowym. Krew i namiętna miłość, jak przeżycia mojej bohaterki Miny ze spektaklu. Przy następnej wizycie opowiedziałam o swoich wrażeniach i uznaliśmy, że to również ciekawa inspiracja dla mojej pracy.

Jest coraz lepiej z kulturą picia alkoholu w Polsce. Wino to codzienna rzecz we Włoszech i we Francji, jednak u nas jest bardziej odświętne. Z powodzeniem można je kupić jako prezent. Oczywiście jeśli ktoś nie pija wina albo ma problem z alkoholem, to lepiej tego unikać! Jednak obdarowywany nie musi być miłośnikiem wina, nasz prezent może się stać piękną inspiracją, początkiem przygody z tym trunkiem.

Szlachetny prezent: książka
Książki to moja pasja od dzieciństwa. Są moimi przewodnikami i nauczycielami, a przede wszystkim kontakt z nimi, to wielka przyjemność. Dlatego wybrałam dla siebie album „Savage Beauty”. O projektancie, który był geniuszem i prawdziwym artystą w świecie mody, Alexandrze McQueenie, jego pracy. Lista prezentów jest przesadą, ale jeżeli ktoś prosi nas o wskazówkę, to nie ma w tym nic złego. Bardzo chciałam mieć ten album i myślę, że sprawi mi wiele przyjemności, ale też będzie dla mnie wielką inspiracją.

Traktuję książki jak przyjaciół. Przechowuję je, wracam do nich. Myślę, że bez nich nie ma wysokiej kultury. Myślę, że bez książek nie rozwijamy się. Porozumiewamy się za pomocą słowa i im częściej z nimi obcujemy, tym łatwiej nam się komunikować i poruszać w przestrzeni relacji. Kiedy kupuje się książkę jako prezent, warto zorientować się, co kto lubi. Dla mnie książka jest jak spotkanie z drugim człowiekiem. Niektóre spotkania nie są dla nas dobre, innych unikamy.