
Krwawe wydarzenia, do których w okresie 1943-1945 doszło na Wołyniu i w Małopolsce Wschodniej od lat dzielą dwa narody: polski i ukraiński. W związku ze zbliżającą się rocznicą eskalacji mordów na polskiej ludności z rąk Ukraińskiej Powstańczej Armii (lipiec 1943), ukraińskie elity apelują do Polaków o wzajemne przebaczenie. List podpisali m.in. byli prezydenci Leonid Kuczma i Wiktor Juszczenko.
Przypomnijmy: w efekcie systematycznie przeprowadzonej zbrodni przez Ukraińską Powstańczą Armię zginęło ok. 100 tys. Polaków. Polski ruch oporu w odwecie doprowadził do śmierci ok. 10-12 tys. Ukraińców.
Warto zwrócić uwagę, że w liście wezwano Polaków do pełnego uznania ukraińskiej drogi do niepodległości za "sprawiedliwą", choć ta jest nierozerwalnie związana ze zbrodniczą działalnością formacji UPA.
Należy dodać, że niektórzy ukraińscy badacze lansują tezę, jakoby zbrodni z lat 1943-1945 na obszarze Wołynia i Galicji Wschodniej dokonywano w ramach regularnego polsko-ukraińskiego konfliktu zbrojnego. Na takie podejście do tematu nie ma jednak zgody polskich historyków.
Jak podkreślają, pomiędzy skrupulatnie dokonywaną przez ukraińskich nacjonalistów rzezi polskiej ludności a polskim odwetem nie powinno się stawiać znaku równości. Różnica między atakami obu stron jest bowiem zasadnicza: UPA dokonywała eksterminacji polskiej ludności w sposób zaplanowany, polski odwet miał natomiast charakter spontaniczny - wynikał zarówno z zemsty, jak i prób ochrony miejscowej ludności przed grożącym niebezpieczeństwem.
