To były wspaniałe chwile naszego sportu! 10 "złotych" Polaków na igrzyskach olimpijskich

Pierwszy polski sportowiec, który zdobył złoty medal olimpijski. Zwyciężczyni konkursu rzutu dyskiem na igrzyskach w Amsterdamie (1928).

Dwukrotna medalistka olimpijska, sprinterka. Wygrała bieg na 100 metrów w Los Angeles (1932), zajęła drugie miejsce na tym dystansie w Berlinie (1936).

Złoty medalista olimpijski z Los Angeles (1932). Zwyciężył w biegu na 10 000 metrów.

Pierwszy polski złoty olimpijczyk po II wojnie światowej, bokser. Medal z najcenniejszego kruszcu wywalczył w Helsinkach (1952), wygrywając zawody w wadze półciężkiej.

Dwukrotny złoty medalista igrzysk olimpijskich, sztangista. Zwyciężył na olimpiadzie w Tokio (1964) i Meksyku (1968), w wadze lekkiej.

Sprinterka i skoczkini w dal. Multimedalistka olimpijska – zdobyła łącznie aż 7 medali, z czego 3 złote: w Tokio (1964), startując w sztafecie 4 x 100 metrów, w Meksyku (1968) na dystansie 200 metrów, a także w Montrealu (1976) – w biegu na 400 metrów.

Złoty medalista olimpijski z Monachium (1972) w pchnięciu kulą.

Dwa razy zdobywał medale igrzysk w skoku wzwyż. W Montrealu (1976) zwyciężył, a w Moskwie (1980) musiał zadowolić się drugą lokatą.

Złoty medalista igrzysk olimpijskich w Moskwie (1980). Tyczkarz, który wykonał słynny gest (zwany "gestem Kozakiewicza") w stosunku do widowni, po udanym skoku, zapewniającym zwycięstwo.

Ma na koncie aż cztery medale olimpijskie, co czyni go najbardziej utytułowanym sportowcem pod tym względem. Korzeniowski wygrywał w Atlancie (1996) w chodzie na 50 km; Sydney (2000) – chód na 20 i 50 km, a także w Atenach (2004) – na dystansie 50 km.