Przez niego uchodźcy pożałują, że tak ciągnęli do Niemiec. De Maizière ma pomysł, jak ich odesłać i... zostać kanclerzem

Po pierwsze, szef niemieckich służb poinformował, że wreszcie dobrze policzono, ilu tak naprawdę dodatkowych mieszkańców pojawiło się w jego kraju. Okazało się, iż w trakcie tego całego migracyjnego zamieszania naliczono grubo ponad 200 tys. osób... za dużo. Po dogłębnej weryfikacji de Maizière mógł oficjalnie ogłosić, że w ubiegłym roku Niemcy przyjęły "jedynie" ok. 890 tys. uchodźców i imigrantów.

Drugą ważną wiadomością, którą ogłosił Thomas de Maizière była więc zapowiedź, że Niemcy zamierzają dążyć do tego, by udało się... odsyłać migrantów. Tam, gdzie pierwszy raz przekroczyli unijne granice. Na to pozwalają bowiem obowiązujące w Unii Europejskiej przepisy wynikające z umowy Dublin III. Ba, wręcz zobowiązują one kraje członkowskie do takiego postępowania z uchodźcami i imigrantami spływającymi do wspólnoty.

Ale kto najwięcej zapłacił za to, by Greków wyciągnąć z bankructwa i gdzie najliczniej uciekli ci migranci, którzy powinni otrzymać pomoc już w Helladzie...? Teraz Niemcy mogą zażyczyć sobie przysługi za to wszystko. W niedzielę szef niemieckiego MSW na łamach greckiego dziennika "Kathimerini" oznajmił, że za sprawą Berlina zrobiono bardzo wiele, by poprawić sytuację w Grecji i chyba można uznać, że regulacje dublińskie czas odwiesić.

I wrócił do planów, o których mówił w Niemczech już na początku września. Gdy sfrustrowanym kryzysem migracyjnym obywatelom dał nadzieję, że za jakiś czas wielu przybyszów z Bliskiego Wschodu i Afryki odeśle daleko od niemieckich granic. Gdyby bowiem znowu zastosowano umowę Dublin III, bilet do Grecji można byłoby wręczyć setkom tysięcy nowych przybyszów.

Bo drogę do wymarzonego nowego domu w Niemczech większość migrantów pokonała właśnie przez Grecję. To było dla nich pierwsze bezpieczne państwo. I tam powinni zostać, by przeczekać wojny w swoich ojczyznach lub legalnie powalczyć o prawo do przeniesienia się w głąb UE. Oni woleli jednak masowo ciągnąć od razu do najbogatszych regionów Europy. Tym upragnionym dobrobytem mogą nie cieszyć się jednak długo.

Zapowiedzi szefa niemieckiego MSW nie będą raczej słowami rzucanymi na wiatr. Co więcej, doprowadzić odpływu migrantów rządzący w Berlinie będą chcieli możliwie jak najszybciej. Gonią ich termin przyszłorocznych wyborów parlamentarnych i rosnąca popularność populistycznej skrajnej prawicy, która podbija serca wielu Niemców właśnie obietnicą oczyszczenia kraju z migrantów.

Jeśli zdecydowanymi działaniami w tym kluczowym dla niemieckiej polityki temacie Thomas de Maizière zdobędzie uznanie Niemców, chadecy mogą postawić właśnie na niego. Bo lista potencjalnych następców kanclerz Merkel nie jest długa. Na pierwszych miejscach oprócz niego są jedynie szefowa niemieckiego MON Ursula von der Leyen i wiceminister finansów Jens Spahn. Za nią przemawia płeć, za nim bardzo młody wiek. Żadne z nich nie ma jednak tak potężnych narzędzi do zyskania popularności, jak szef MSW.

A rezygnacja Angeli Merkel z kierowania niemieckim rządem jest bardziej prawdopodobna niż kiedykolwiek. To przez jej odważną decyzję partia naraziła się na utratę popularności, do ustąpienia namawiają ją już nawet zatwardziali wyborcy CDU, a do tego coraz częściej nie ukrywa ona, że jest już tym wszystkim zmęczona.

Jeśli kanclerz odejdzie teraz, "emeryturę" może spędzić jeszcze całkiem aktywnie. Już od jakiegoś czasu mówi się przecież, iż jeden ze scenariuszy na przyszłość pisany przez Angelę Merkel ma zakładać, że gdyby Donald Tusk w świetle obecnej sytuacji w Polsce zdecydował się na powrót do ojczyzny, idealną kandydatką do zastąpienia go na czele Rady Europejskiej byłaby właśnie ona

A jeżeli Thomas de Maizière rzeczywiście zostanie kandydatem do kanclerskiego fotela, jednego możemy być pewni. Tysiące uchodźców i imigrantów, którzy jeszcze niedawno tak śpiesznie ciągnęli do Niemiec, w jego państwie nie będą mieli łatwego życia. Albo i szybko z tego państwa zaczną znikać.