Fot. Filip Klimaszewski / Agencja Gazeta

"To tylko KSIĄŻKA" - napisał Michał Piróg na Facebooku o świętej księdze chrześcijan. Swoje zdanie na temat Biblii wyraził w związku z grzywną nałożoną ostatnio na Dodę, za obrazę uczuć religijnych. Tancerz i juror w popularnym programie You Can Dance, oraz współprowadzący Top Model, wzbudza wiele kontrowersji. Otwarcie przyznaje się do swojego homoseksualizmu, mówi z dumą o żydowskim pochodzeniu i ostro przeciwstawia się przemocy na zwierzętach. Czy teraz wstąpi w poszerzające się szeregi celebrytów krytykujących religię? Może jest to tylko wybryk gwiazdki, a może pierwsza jaskółka zmiany sposobu istnienia religii w sferze publicznej?

REKLAMA

Ateiści są wśród nas. I mają się dobrze. Jednak gdy w państwie istnieją przepisy ograniczające wolność słowa (art. 196 KK dotyczący "obrazy uczuć religijnych") a opinia publiczna jest - delikatnie ujmując - nieufna ateistom, starają się nie wychylać ze swoimi poglądami. Teraz jednak coś zaczyna się bardzo powoli, ale sukcesywnie, zmieniać.

Ateiści "wychodzą z szafy"

W Stanach Zjednoczonych nowi ateiści zalecają publicznie przyznawać się do swojej niewiary (tzw. "coming out"). Dowodzą, że m.in. społeczność LGBT najpierw stała się zauważana, a następnie mogła rozpocząć się kulturowa zmiana. U nas Polskie Stowarzyszenie Racjonalistów prowadzi Internetową Listę Ateistów i Agnostyków, która słowami znanego ateisty i biologa Richarda Dawkinsa zachęca do głośnego mówienia o swoich poglądach:

Dwa lata temu na rynku pojawiła się też książka pod tytułem "Niezbędnik Ateisty. Rozmowy Piotra Szumlewicza", w której mniej i bardziej znane osoby publiczne odpowiadały m.in. dlaczego są ateistami. Znalazło się tam wiele różnych ludzi - od profesora filozofii, przez polityków, działaczy społecznych i dziennikarzy, po aktorkę. Taka książka, czy internetowa lista może ośmielać do swobodnego wypowiadania się, przyznawania rodzinie i przyjaciołom. Ale zanim jeszcze powstała masa krytyczna dzięki takim akcjom, pojawia się kolejny problem - ateiści nie dość, że chcą być zauważani, to jeszcze, chcą krytykować religie.

Przeciwnicy religii częściej chcą być słyszani

Krytyka religii w Polsce do tej pory była domeną profesorów w starych, zatęchłych katedrach uniwersytetów oraz gniewnych, małych środowisk, które skupiały się głównie na kwestiach finansowych kościoła. A m.in. w USA debata na temat religii opiera się na podstawowych problemach - moralności czy podejścia do nauki. Dzieje się tak dlatego, bo głębokie tabu w naszym kraju nakazywało wielu ateistom ostrożne podejście, czyli po prostu milczenie. Mimo tego, że choć w Polsce niewierzący mógł zostać nawet prezydentem, to o swoich przekonaniach nie mógł mówić głośno i wyraźnie. Aleksander Kwaśniewski opowiadał, że "nie została mu dana łaska wiary".

Michał Piróg wyraził swój pogląd wcale nie w sposób ostry, ani obraźliwy, a pociągnął za sobą lawinę mocnych komentarzy. Dla ateisty Biblia to zwykła książka, z którą chce i powinien dyskutować. Dziwne prawo jednak ogranicza tę możliwość. Nazywam artykuł 196 kodeksu karnego "dziwnym" ponieważ nawet sędziowie nie do końca wiedzą co z nim zrobić. I dlatego Adam "Nergal" Darski został uniewinniony za darcie Biblii i nazywanie jej "księgą kłamstw". Z kolei Dorota "Doda" Rabczewska za mało wysublimowaną, ale opinię, na temat twórców świętej księgi chrześcijan, została obciążona grzywną.

Czy Ryszard Nowak, który "wsławił się" pozywaniem wyżej wymienionych, w przypadku Michała Piróga także rozpocznie krucjatę? Jest to bardzo prawdopodobne. Ważniejszym pytaniem w tej sprawie jest jednak to, czy dzięki takim odważnym wypowiedziom osób publicznych rozpocznie się zmiana myślenia społeczeństwa na temat krytyki religii.