5 ciast na jesień wg Lary Gessler, które warte są grzechu i dodatkowych treningów na siłowni

Spotykamy się w słoneczny październikowy poranek, by porozmawiać o ciastach idealnych na jesień. Jestem pierwszym gościem w cukierni, bardzo spragnionym dobrej kawy z mlekiem i czegoś naprawdę słodkiego. Na drewnianych stołach Lara rozkłada tartę z węgierkami i czekoladą, cookies z białą czekoladą, maślane ciasteczka z czarnuszką i kilka innych, które upiekła specjalnie z okazji naszej rozmowy. Mało kto wie, że ta drobniutka, śliczna blondynka jest znakomitym cukiernikiem, który właśnie wydał swoją pierwszą książkę kucharską ‘Słodki zielnik Lary’.

Pierwsza myśl jaka przychodzi do głowy, kiedy chce się upiec coś słodkiego na jesienne popołudnie, to szarlotka. Kto jej nie kocha, zawłaszcza takiej prosto z pieca, z kulką waniliowych lodów i chrupiącą kruszoną z cynamonem (po prostu ślinka cieknie). Widząc więc czekoladową tartę i niepozorne ciasteczka, zastanawiam się czy nasycą moją tęsknotę za rozgrzewającym usta korzennym smakiem. Zwłaszcza, że wszystkie zawierają w sobie szczyptę ziół.

- Tak jak próbowałam różnych diet po to, by zmienić swój sposób myślenia o gotowaniu, tak postanowiłam zapomnieć o stereotypowym zastosowaniu ziół i wkomponować je w świat cukiernictwa, mówi Lara. Nieraz były to pomysły intuicyjne, czasem przemyślane. Zależało mi, żeby ta przygoda przypominała mi, że gotowanie i eksperymentowanie są nierozłączne i nie mają granic, dodaje po chwili. I faktycznie, kiedy biorę do ust pierwszy kawałek tej niepozornej tarty, aż przysiadam z wrażenia.

Kruchutki spód idealnie miesza się z gęstą, oleistą czekoladą i kwaśnymi śliwkami. Dosłownie niebo w gębie! Czekolada jest idealnie słodka i idealnie gorzka jednocześnie, a kminek, który od czasu do czasu rozgryzam w zębach, wspaniale uzupełnia słodką kompozycję. Jest całkiem jak strzelające wnętrza cukierków – taka mała, ziołowa niespodzianka. No i oczywiście śliwki. Twarde węgierki, ułożone na śliwkowych powidłach, polane czekoladową emulsją, dają tak obłędnie intensywny smak, że z tej euforii smaków, szklą mi się oczy. Kiedy pytam Lary, komu zrobiłaby tę tartę, odpowiada, że swojemu dziadkowi, który lubi lekkie desery, a ideałem jest kiedy ten jest również wytrawny.

Według mnie tę tartę warto robić zawsze, kiedy chcecie podzielić się miłością. Jest wspaniale intensywna i diabelsko pyszna! Można nią zmysłowo nakarmić mężczyznę, poczęstować znajomych na kolacji (kulinarny orgazm gwarantowany jak amen w pacierzu), czy zjeść tak po prostu z przyjaciółką w październikowe popołudnie.

- Akurat przepisu na trufle nie ma w książce, mówi Lara, kiedy sięgam po niepozorne kuleczki ułożone w szklanym pucharku. – Mam nadzieję, że znajdzie się w kolejnej, uśmiecha się łobuzersko. Wkładam do ust jedną z nich. Trochę nieśmiało, nie wiedząc czego mogę się spodziewać. Po chwili rozumiem już, że dylemat ‘mieć ciastko, czy zjeść ciastko’ w ich przypadku w ogóle nie istnieje.

Po spróbowaniu pierwszej, będziecie natychmiast chcieli skosztować następnej. Kolejnej również. Trufle są doskonałe. Niewinnie delikatne, rozpływają się w ustach, nęcąc podniebienie pomarańczowym likierem (stąd zapewne, są tak zabójczo uzależniające). W białej czekoladzie zatopiony został lekki jak mgiełka smak chałwy i zmysłowy aromat orzechów. Po prostu poezja!

- Podarowałabym je przyjaciółce, mówi Lara. – Słodkie i lekkie sprawiają, że są bardzo kobiece. Można je wcinać, popijając gorzką, czarną herbatą. Można je przygotować w formie własnoręcznie zrobionego podarunku. Cóż, nie jest to przaśna blacha ciasta, a wysublimowane, jedyne w swoim rodzaju, obłędnie pyszne trufle chałwowo – orzechowe!

Kiedy słyszą ‘cookies’, widzę wielkie, okrągłe ciastka, których cena w sieciowych kawiarniach ma się nijak do ich tekturowego smaku. Jednym słowem NIGDY-ICH-NIE-KUPUJCIE. Ale za dobre cookies można dać się pokroić. Są fantastycznym urozmaiceniem do herbaty, kawy, jako słodka przekąska (dobra, do diabła z kaloriami!) i wreszcie jako rozweselacz na pochmurne dni. Te wymyślone i upieczone przez Larę, nie mogą się równać z żadnymi innymi. Są idealnie maślane, mięciutkie, a w ustach robią się lekko ciągnące. Całkiem jak krówki. Majeranek zaś, pełni rolę małego wielkiego boom. Poczujecie psotny smak, ale tylko wytrawni smakosze zgadną, że odpowiada za nie zioło miłości, powszechnie uznawane za afrodyzjak.

Ciasteczka robi się bardzo szybko, a przepis nie jest skomplikowany, więc czemu nie sprobować?

- Z czarnuszką mam związane wspomnienia z czasów kiedy byłam studentką, wspomina Lara. Pamiętam, że wraz z przyjaciółką, po lekcjach przychodziłyśmy do mojego taty, który piekł nam razowych chleb z czarnuszką. Pokrojony, pałaszowałyśmy z masłem i solą lub z miodem. – Stąd pewnie, obok werbeny i tymianku, to jedno z moich ulubionych ziół. Zioła pełnią dokładnie taką samą rolę, jak alkohol dodany do ciast. Przerywa monotonię, sprawia, że słodkości nie są mdlące, a każdy kolejny kęs jest dopełnieniem poprzedniego, mówi Lara. I trudni się z nią nie zgodzić, kiedy mam ochotę zjeść kolejne ciasteczko.

A teraz konia z rzędem temu, kto zgadnie jak smakują ciasteczka z czarnuszką! A smakują wyśmienicie. Niepozorne, kruchutkie, nieskończenie maślane, można jeść jedne za drugim bez opamiętania. Świetne na przyjście niespodziewanych gości. Wystarczy, że wyjmiecie zawinięty w wałeczek kawałek ciasta, szybko go pokroicie i wrzucicie do piekarnika. To po prostu idealny przepis na małe co nieco jak mawiał Kubuś Puchatek.

Podczas naszej rozmowy, smakowania i fotografowania deserów, przeglądam książkę Lary. Żaden z przepisów nie wydał mi się znajomy. Od zawsze lubiłam piec ale szukając inspiracji, po dziurki w nosie miałam kolejnych, identycznych interpretacji w wykonaniu blogerów. Przepisy Lary całkowicie zaskakują. Podobnie jak fakt, że wszystkie zostały przygotowane specjalnie do książki. W książce znajdziecie między innymi przepis na fantastyczny krem tymiankowy z jabłkiem i prażonymi migdałami, maliny zabajone z lawendą (to ostatni dzwonek by dostać jeszcze świeże owoce na bazarku), tiramisu z jałowcem, sos karmelowy do wszystkiego czy wreszcie deser mascarpone z wiśniami albo obłędny biały mazurek z konfiturą morelową.

A ciasto ze śliwkami przygotujecie naprawdę szybko, zwłaszcza, że ciasto francuskie można kupić w każdym sklepie. Ten prosty deser jest podsumowaniem tego, co w jesieni najlepsze. Delikatne francuskie ciasto miesza się ze kwaskowatymi śliwkami i słodkim, kleistym lukrem. Mniam!

Nie lubię jesieni. Jak Boga kocham, naprawdę nie lubię. Pod koniec sierpnia dopada mnie nostalgia, a we wrześniu jestem już głębokiej depresji. Jakoś trudno pogodzić mi się z faktem, że szybciej robi się ciemno, zieleń już nie ta, no i sukienki trzeba schować gdzieś głęboko na dno szafy. W październiku sytuacja zmienia się jednak diametralnie. Trudno właściwie powiedzieć, co jest przyczyną. Możliwe, że zwyczajnie godzę się z jesienną rzeczywistością i zaczynam doceniać uroki mokrych od deszczu ulic, ciepło blasku światła nad kuchennym stołem, godzinne rozmów przy herbacie i słodkości, które mimo deszczu pozytywnie nastroją do kolejnego dnia.