Najlepszy biznes zrobił trafiając na kontener z lodówkami LG. W trakcie rozładunku kontener upadł na beton składu portowego. Ubezpieczyciel wypłacił odszkodowanie dostawcy. Zawartość, bez oglądania miała iść do utylizacji jako elektrozłom.
– Szkoda, aby tyle dobra się zmarnowało. Z punktu widzenia przepisów towar był "niedostarczalny" do klienta. Dla firm spedycyjnych liczy się każdy metr placu w porcie. Szybko chcą się pozbyć takich gratów. W ciemno zapłaciłem równowartość 2,5 tys. euro za postojowe i innych opłat - opowiada Marek, łowca kontenerów. I tak stał się właścicielem 50 najbardziej wypasionych lodówek koreańskiej marki.
– Dwudrzwiowe, z automatyczną kostkarką do lodu i filtrem wody. W Media Markcie takie lodówki chodzą po 9 tys. złotych. Ja sprzedaję w internecie po 2,5 tys. Tyle, że udzielam jedynie gwarancji rozruchowej na 15 dni. Wymieniłem klientkom zaledwie kilka sztuk – opowiada.
Niechętnie opowiada o kulisach biznesu, bo porzucony towar to trochę tajemnica branży. Jest zupełnie inaczej niż programach z Discovery. W Polsce rzadko kiedy organizowane są podobne licytacje. Liczy się operatywność "łowcy", jego kontakty w firmach spedycyjnych oraz zapasy wolnej gotówki. Dlatego, jeśli zadzwonicie do portu kontenerowego w Gdyni z pytaniem o nieodebrany towar, usłyszycie, że żadnych porzuconych kontenerów tam nie ma. – No pewnie, nabywca zawsze się znajdzie – pokazuje na siebie palcem pan Marek.
Niechciane skarby Skąd się bierze niechciany towar w Polsce? Łowca opowiada typową historię: firma handlowa z Polski zamówiła 1000 foteli biurowych. Porządne, prezesowskie, z imitacji skóry. Zapłacono 20 procent należności, towar wypłynął z Chin. Zanim fotele dopłynęły do Gdyni (4-6 tygodni), sieć handlowa, do której miały trafić wycofała się z transakcji i Polacy zostali z problemem. Wykalkulowali, że już nie opłaca im się odbierać towaru. Pod pretekstem nieterminowej dostawy i błędów w dokumentacji "wyklamkowali" się z interesu. Wtedy to Chińczyk został z kosztami i towarem w Polsce.
Handlarz "swoimi kontaktami" ustalił namiary chińskiego handlowca. Złożył ofertę przejęcia dostawy za dodatkowe 20 procent plus opłaty, które narosły już w porcie. Chińczyk zgodził się zwolnić towar. Tylko co zrobić z tysiącem foteli?
– Magazyn zrobiłem u teścia w szklarni. Fotele, które w Jysku kosztują 200 złotych sztuka, miałem po 20 zł. Sprzedaję je do dziś. Jeszcze nie wyszedłem na plus. W fotelach odpadają kółka i kilku dużym klientom wciąż wymieniam na nowe. Prosto, ze szklarni – śmieje się.
Discovery może się schować ze swoimi barwnymi bohaterami kontenerowych wojen. Marek ma biuro z magazynem na warszawskim Tarchominie. Zasiada za wielkim drewnianym biurkiem, na honorowym miejscu liczarka do banknotów. Obraca się przecież na innym poziomie biznesu. Internet, bazary, festyny parafialne z odpustami, sklepy z chińszczyzną "wszystko po 5 zł". Tam króluje gotówka, zakupy towaru na palety, natychmiastowe płatności. Zapewnia, że wszystko to zupełnie legalnie, z opłaconym cłem, VATem i podatkami.
Od podłogi po sufit – kartony. Z ciekawostek, jest tu jesienna kolekcja swetrów znanej marki. Zdobyta w niemieckim porcie od innego "łowcy kontenerów". Aby nie naruszać praw producenta do znaków towarowych odcinane są metki. Do internetu produkt trafi jako no-name. Klientki doskonale wiedzą, o co chodzi. Jest też 300 rowerków dziecięcych. Znajdą nabywców na wiosnę, na bazarze m.in. w Płońsku. Takie same jak w Smyku tyle, że 50-procentowym rabatem. Zostały też półmiski, setki półmisków z czegoś co jest imitacją porcelany.
– Jak z tego zrobić biznes? - pytam.
– Normalnie. W wypożyczalni zastawy stołowej biorą 2 złote za wypożyczenie półmiska. To już bardziej opłaca się u mnie kupić za 1,20 zł. Miałem klienta, który organizował galę biznesową. Kupił 400 półmisków, a po imprezie wyrzucił. I tak małymi krokami wypracuję zyski – opowiada łowca kontenerów.
– Firmy ze sklepami w galeriach handlowych nie doceniają tego rynku. Ja uważam, że Polacy nie mają pieniędzy. Kto kupuje konika Pony za 28 złotych z sieciowego sklepu, skoro w "sklepie chińskim" podobna zabawka kosztuje 7 zł – opowiada.
Czyściciel portów Skąd wziął się w biznesie? – Z zawodu jestem technologiem żywności. Po studiach układałem dietę dla stołówki w zakładzie karnym. Zrezygnowałem, bo to praca wśród smutnych ludzi. W 2005 roku wpadłem na pomysł biznesu importowania czegokolwiek z Chin. Zamawiałem odtwarzacze mp3 i akcesoria do telefonów komórkowych. Pierwszą partię sprzedałem na giełdzie komputerowej, wracając do domu z siatką pieniędzy. Nie było jeszcze AliExpress i Alibaby, a Allegro było w powijakach. Biznes rozwijał się w tak niesamowitym tempie, że wstydziłem się pokazać rodzicom, że mam pod łóżkiem walizkę pieniędzy. Po prostu by nie uwierzyli – dodaje.
Opowiada, że jeszcze kilka lat temu opłacało się importować towar z Chin przez Rotterdam albo Hamburg – uchodzący w branży za "największy polski port". Mniejsza biurokracja, a transport TIR-em do Polski przybywał niemieckimi autostradami szybciej niż statkiem po Bałtyku, a później przez Gdynię. Pewnego razu chiński handlowiec z Kantonu zaproponował przejęcie "włoskiej" armatury łazienkowej. Na pytanie "dlaczego tak tanio" Chińczyk twierdził, że klient rozmyślił się z transakcji, a on nie zdąży już znaleźć nowego. Znajomi spedytorzy opowiedzieli o skarbach z kontenerów, których nikt nie chce odebrać. Że jeśli nie boi się handlu, zaryzykowania kapitału na dłużej, to można na tym zrobić biznes.
Dzień postoju kontenera w polskim porcie kosztuje około 5 euro. Po kilku dniach stawka wzrasta do 15 na nawet 50 euro. Zdarza się, że firma przewozowa zawali sprawę, nie poinformuje klienta o wyładowaniu kontenera. Jeśli do tego trafią się jakieś niedomówienia pomiędzy importerem a eksporterem co do ponoszonych opłat za fracht, kłótnia handlowców gotowa. Po pewnym czasie opłaty za postój, tzw. demurrage, przekroczy wartość towaru. Po dwóch miesiącach firma spedycyjna, zgodnie z kodeksem morskim, ma prawo wystawić kontener na sprzedaż. Z reguły do sprawy wtrąca się urząd celny. Orzeka przepadek mienia na rzecz skarbu państwa i wystawia na sprzedaż. Do takich licytacji dochodzi jednak rzadko bo...
Znacznie wcześniej do akcji wchodzą tacy jak pan Marek i oferują rozwiązanie problemu. Nie kupują w ciemno. Bo spedytor chętnie poda namiar na kontrahentów z listu przewozowego, a wtedy bez trudu można się dogadać. Dla takich firm jak Maersk, Hapag Lloyd, MSC liczy się szybkie uwolnienie "pudełka" i powrót na "szlak żelaznego tostera", z Dalekiego Wschodu do Europy. Okazja to kupno towaru za 30 procent ceny. Tylko weź to później sensownie sprzedaj.
– W pierwszym kontenerze kupiłem wanny z hydromasażem. Typowa historia. Importer nie doprecyzował z chińską firmą warunków transportu. Kontener płynął sobie z chińskiego portu Nigbo do Europy, w międzyczasie przechodząc przez ręce kilkunastu pośredników. Każdy chciał go sprzedać i doliczyć prowizję. Aż towar wylądował na ostatnim możliwym przystanku w... Gdyni i nie został podjęty. Teoretycznie powinien wrócić do nadawcy, ale ten nie chciał wydać paru tysięcy dolarów na transport powrotny. I tak wanny uszczęśliwiły "łowcę okazji", jego znajomych oraz właścicielkę pensjonatów w Zakopanem.
Teraz łowcy kontenerów z całego świata szykują się na niesamowite żniwa. Na początku września splajtowała z hukiem jedna z największych firm przewozowych świata - Hanjin Shipping z Korei Płd. Na trasie do USA obsługiwała 45 proc. eksportu Samsunga, ponad połowę transportów komputerowego potentata HP, a także jedną czwartą przewozu towarów LG. Za nieopłacone rachunki przewozowe w portach i na nabrzeżach różnych państw"aresztowano" towar wart 14 miliardów dolarów.
Nie przegap żadnej ważnej wiadomości i obserwuj nas w Google News!