Ocalona z Auschwitz, później ceniona prawniczka, sekretarz generalny francuskiej Najwyższej Rady Sądownictwa, pierwsza kobieta zasiadająca w fotelu przewodniczącego Parlamentu Europejskiego, członkini Rady Konstytucyjnej Republiki Francuskiej i jedna z niewielu kobiet uhonorowanych miejscem w Akademii Francuskiej. Świat najlepiej zapamiętał ją jednak jako minister zdrowia w czasach Valéry'ego Giscard d’Estainga, która dała Francuzkom dostęp do aborcji na życzenie. W piątek w wieku 89 lat zmarła w Paryżu Simone Veil.
REKLAMA
W dorosłe życie Simone Veil wchodziła w dramatycznych okolicznościach. Ze względu na żydowskie pochodzenie jej rodzina w 1944 roku trafiła do nazistowskich obozów koncentracyjnych. Jej ojca i brata wysłano na Litwę, ona wraz z matką i siostrą trafiły do okupowanej Polski. W Auschwitz-Birkenau straciła matkę, po ojcu i bracie zaginęły wszelkie ślady. Pomimo tej wojennej traumy Simone Veil z powodzeniem kontynuowała naukę i studiowała prawo i politologię na renomowanych uczelniach Science Po i na Uniwersytecie Paryskim.
Po zakończeniu studiów rozpoczęła karierę prawniczą i urzędniczą we francuskim Ministerstwie Sprawiedliwości. W 1970 nominowano ją na sekretarza generalnego Najwyższej Rady Sądownictwa, ale już po czterech latach prezydent Valéry Giscard d’Estainga wyznaczył ją na ministra zdrowia. To wówczas Simone Veil dokonała działań, z których najlepiej została zapamiętana przez świat. Jako szefowa resortu zdrowia przeforsowała tzw. "loi Veil", czyli reformę prawa depenalizującą aborcję we Francji i dopuszczającą przeprowadzanie zabiegów przerywania ciąży nie tylko ze względu na wskazania medyczne, ale także "na życzenie" kobiety.
Już wówczas Simone Veil stała się wrogiem numer jeden środowisk skrajnie konserwatywnych i sporej części duchowieństwa katolickiego, ale zupełnie nie przeszkodziło jej to w dalszej karierze. W 1979 roku wybrano ją do Parlamentu Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej (poprzedniczki Unii Europejskiej) w pierwszych wyborach powszechnych do tej instytucji. Została też pierwszą kobietą stojącą na czele PE. Mandat europarlamentarzystki utrzymywała do 1993 roku. Wówczas wróciła do polityki francuskiej, przyjmując stanowisko sekretarza stanu - ministra spraw społecznych i zdrowia w rządzie Edouarda Balladura.
Karierę polityczną Simone Veil zwieńczyła jako członek Rady Konstytucyjnej Republiki Francuskiej i zakończyła ją w 2007 roku. Rok później powołano ją do Akademii Francuskiej – elitarnego grona 40 najwybitniejszych żyjących postaci francuskiego życia publicznego, które stoją na straży dziedzictwa języka francuskiego i sprawują mecenat nad działalnością naukową i kulturalną. Na swoim mieczu "Nieśmiertelnego" kazała wygrawerować nadany jej w Auschwitz numer 78651, francuską dewizę państwową "Wolność, Równość, Braterstwo", oraz motto Unii Europejskiej "Zjednoczeni w różnorodności".
Nie przegap żadnej ważnej wiadomości i obserwuj nas w Google News!