Z chirurgiczną precyzją przecinał ciała na pół, wysyłał listy do prasy. Po latach policjant wyznał "zabijał mój tata"

Można się zastanowić, kim trzeba być, by chcieć osiągnąć rozgłos w taki właśnie sposób. Sprawa morderstwa Elizabeth stała się głośna za sprawą mediów, które szybko dostrzegły jak bardzo nośny jest to temat. Kobieta była młoda, piękna, obracała się w bogatym, gwiazdorskim środowisku. Tajemnica jej śmierci wydawała się szalenie intrygująca. I najwyraźniej o to też chodziło mordercy. Gdy tylko sprawa zaczynała przygasać, ten odzywał się do redakcji i podsuwał nowe wątki. Pragnął rozgłosu. Sam zaproponował wydawcy "Los Angeles Examiner" kilka drobiazgów należących do kobiety. Następnego dnia dziennikarze dostali fotografie, wizytówki i notes z adresami. Później dochodziły do nich listy podpisane „Black Dahlia Avenger”.

Dziennikarze dopuszczali się jednak nadużyć. Zmylali tropy, prowadzili amatorskie, prywatne dochodzenia, zadeptywali ślady, przetrzymywali informacje i nie przekazywali dowodów policji. To również oni wpłynęli na to, że obecnie sprawa jest znana jako morderstwo Czarnej Dalii – Elizabeth krótko przed śmiercią chodziła w czarnej garsonce, więc jej strój połączono z popularnym wówczas filmem kryminalnym „The Blue Dhalia”.

Liczba podejrzanych (jednym z nich był reżyser Orson Welles), brak dowodów i ciągłe uderzanie głową w mur doprowadziło do zamknięcia śledztwa w 1949 roku.

Jego trzecią ofiarą była 6-letnia dziewczynka. Ciało, poćwiartowane z chirurgiczną precyzją, odnaleziono w studzienkach kanalizacyjnych nieopodal jej miejsca zamieszkania. Wszyscy wpadli w panikę, zbrodnia była wyjątkowo ohydna i dotyczyła dziecka. Policja czuła nacisk społeczny i wiedziała, że jej obowiązkiem jest schwytać zbrodniarza. Zatrzymano i ostatecznie oskarżono o potrójne morderstwo 17-letniego Billa Heirensa.

Nastolatek przyznał się do winy, więc wszystkim zdawało się, że sprawa jest zamknięta. Jak się jednak okazało chłopak chciał uniknąć krzesła elektrycznego. Utrzymywał, że jest niewinny, a władza, obawiając się wybuchu paniki, wykorzystała jego drobne złodziejskie wyskoki. Chłopak wskazywał na brutalne przesłuchania, brak procesu, zmuszanie do zeznań i brak dowodów, jakoby on dokonał zbrodni.

Jest tylko jeden sposób na perfekcyjne przecięcie ciała na pół, tak, by nie ciąć i nie łamać kości – trzeba tego dokonać pomiędzy 2 a 3 kręgiem lędźwiowym. Aby tego dokonać bez wątpienia potrzebne są niebywałe umiejętności chirurgiczne. Właśnie tak przecięta była Elizabeth Short i 6-letnia dziewczynka z Chicago. A tata Steve’a, George Hodel, był wybitnym chirurgiem.

George Hodel był cudownym dzieckiem. Studia rozpoczął mając 14 lat, a jego iloraz inteligencji o punkt przewyższał Alberta Einsteina. Gdy miał 19 lat został reporterem kryminalnym lokalnej gazety. Był wyniosły, charyzmatyczny i oczekiwał traktowania jak król. Później postanowił zakończyć karierę dziennikarską i założył prywatną klinikę. Zajmował się głównie chorobami wenerycznymi. I chociaż zabrzmieć to może dziwnie, przy tej właśnie okazji poznał największe tajemnice gwiazd Hollywood.

Zaczął obracać się w bogatym, hermetycznym środowisku, chodził na bankiety i wielkie bale. Fascynował go surrealizm, a jego przyjacielem był jeden z najpopularniejszych amerykańskich surrealistów i dadaistów, Man Ray. Wśród prac artysty można znaleźć wiele zdjęć i obrazów, na których widać rozczłonkowane kobiece ciała. Jedno jest wyjątkowo sugestywne: przedstawia przeciętą na pół kobietę, z dłońmi ułożonymi na kształt rogów byka. Podobnie jak ciało Elizabeth.

Te wszystkie, z pozoru nic nie znaczące, szczegóły z życia Georga syn nazwał „odciskami umysłu”, które dostrzec można na miejscach zbrodni. Tak, miejscach, bo Steve Hodel uważa, że to jego ojciec brutalnie zamordował Elizabeth, z którą jak się okazało miał romans. Miał być również odpowiedzialny za straszne zbrodnie z Chicago.

Steve dotarł jednak do zachowanych akt prokuratorskich. Na ich podstawie doszedł do wniosku, że Elizabeth najprawdopodobniej nie była jedyną ofiarą jego ojca. Ten w 1946 roku przebywał w Chicago. Dokładnie w tym samym czasie, gdy zamordowano 6-letnią dziewczynkę, a zbrodnię przypisano „Zabójcy ze szminką”. Mała Suzanne również rozczłonkowana została precyzyjnym cięciem pomiędzy 2 a 3 kręgiem. Zwłoki Czarnej Dalii leżały w Hollywood niedaleko skrzyżowania Degnan Boulevard – morderca najpewniej chciał ułożyć je przy tej właśnie ulicy, pomylił się jednak i przeciągnął je kawałek za daleko. Leżały na Norton Street i tym sposobem nie odczytano jego przesłania. Nazwisko Degnan nosiła dziewczynka z Chicago. W obu przypadkach sprawca kontaktował się również z prasą za pomocą listów. Steve podkreśla, że widać w nich warsztat kogoś, kto potrafił pisać, był biegły w sztuce dziennikarskiej. Nie były to pobieżne, durne treści, a dokładnie przemyślane komunikaty. W obu przypadkach, osobnik ewidentnie potrzebował uznania i rozgłosu.

Bill Heirens znany jako „Zabójca ze szminką” zmarł w więzieniu w 2012 roku. Do końca utrzymywał, że jest niewinny. Podobnie twierdzi Michael Stone, profiler, który badał sprawy morderstw w Chicago i Czarnej Dalii. George'a Hodela wiązano z kilkunastoma morderstwami, zarzucano mu, że zabił wszystkie trzy kobiety w Chicago i Elizabeth Short. Wielu podejrzewa, że był słynnym Zodiakiem i „Rzeźnikiem z Cleveland”. Zmarł w 1999 roku, nigdy nie spotkał go proces i kara.