Graś: Premier nie kłamie. Internauci śmieją się, że to rzecznik rządu kłamie. Sprawdzamy: Jak rozpoznać blef?

Internauci śmieją się, że Graś mówiąc "premier nie kłamie" nie był szczery, bo po tej wypowiedzi w charakterystyczny sposób przełknął ślinę. Odebrane to zostało jako nieszczerość. Cała sprawa dotyczy zeznań Donalda Tuska, który twierdził, że o udziale Lecha Kaczyńskiego w uroczystościach katyńskich dowiedział się z mediów.

Słowa Pawła Grasia wywołały poruszenie internautów. Wychwycili oni specyficzny gest rzecznika. Nie kwestionują zeznań premiera, ale nie do końca wierzą słowom Grasia. Jak poznać kłamcę? Gestów, jakie wykonuje nieszczera osoba jest mnóstwo. Przytaczamy najczęściej popełniane gafy blefujących.

1. Stopy

– Podświadomie od razu wiemy, czy ktoś kłamie. W mózgu mamy zapisane gesty nacechowane zarówno szczerością jak i nieszczerością – mówi Marek Zagórski, specjalista PR, zajmujący się szkoleniami medialnymi oraz "body language". – Wbrew powszechnej opinii to nie oczy, a stopy są najbardziej "zakłamanymi" częściami ciała – tłumaczy. Zaznacza, że gdy ruszamy stopami, krzyżujemy je czy kierujemy je w stronę drzwi, demaskujemy się. – Często ludzie mają biurka z wmontowaną deską na dole. Mogą pod nią wsadzić stopy, co zakamufluje ich nieszczerość. Dzieje się tak, bo są najbardziej oddalonymi od mózgu częściami ciała i nie zawsze potrafimy je kontrolować – dodaje.

Zobacz też: Jak politycy kłamią

– Bardzo często potrafią nas zdradzić. Rozbiegane spojrzenie, szybkie mruganie, unikanie patrzenia wprost – wymienia. Dodaje też, że osoba szukająca wymówki, często patrzy w górę lub w prawo. Osoba szukająca czegoś w pamięci, patrzy w górę lub w lewo. – Często mówcy wzrokiem szukają poparcia u swoich słuchaczy. Potrzebują potwierdzenia, że odbiorcy ich słuchają i akceptują. To może być oznaką nieszczerych intencji – mówi Marek Zagórski. Zaznacza, że trzeba patrzeć wprost na rozmówcę lub rozmówców, bo najważniejsze jest dobre wrażenie. Jeśli przez kilkanaście pierwszych sekund spotkania uda nam się zaimponować rozmówcy, będziemy w pewnym stopniu zwycięzcami.

3. Czerwone policzki

W tym wypadku zaczerwieniona twarz lub nadmierne pocenie się może oznaczać albo kłamstwo, albo dużą tremę. – Ciężko tylko na podstawie tego wywnioskować intencje mówcy. Ale osoba, która przed kamerami wyciera pot z twarzy będzie się kojarzyć negatywnie, jako ktoś nieszczery – mówi. Dodaje, że dochodzą do tego przeróżne gesty, jak wpychanie palca między szyję a kołnierzyk, wachlowanie się.

4. Dotyk

Również może być odebrane jako oznaka kłamstwa. – W kulturze anglosaskiej to nie jest nic dziwnego, w naszej jest to wyraz nieuprzejmości lub nieszczerych intencji. Podobnie myśli się o męskim krzyżowaniu ramion. To jednak akurat nieprawda, nie robimy tego, żeby się przed kimś bronić, odgrodzić się, tylko dlatego, że tak nam wygodnie – tłumaczy. Dodaje też, że złym pomysłem jest stawianie przed sobą szklanki, gdyż to również może zostać odebrane jako "podejrzane".

6. Gesty nieuchwytne dla ludzkiego oka

Kłamca, nawet jeśli potrafi nad sobą panować, nie oszuka specjalistycznych przyrządów do badań, jakimi dysponują naukowcy. Wtedy bada się liczbę mrugnięć, ilość dotknięć długopisem kartki, siła nacisku długopisu, skurcze mięśni jarzmowych, ruchy zmarszczek, ogólnie rzecz biorąc nieuchwytne dla oka ruchy mimiczne. Policyjni psychologowie mają swoje sposoby na rozpoznanie kłamcy. Zadaje im się pytania wspak, monitoruje, czy nie odpowiadają za szybko lub zbyt wolno.

7. Objawy stresu

Przeczytaj też: Dlaczego prawicowy dziennikarz musi kłamać?