Jej “ucieczka” zaniepokoiła wiele osób. Odnalazła się, ale bardzo trudno jest ją dostrzec

Czy na niewielkim skwerze, w środku miasta, na rozwidleniu bardzo ruchliwych ulic, da się ukryć kilkanaście metalowych rzeźb, w tym kilkumetrową żyrafę? Jak pokazuje doświadczenie - nie jest to trudne, zwłaszcza gdy taką plenerową wystawę mijamy w drodze do domu czy pracy, wpatrując się w szybkę smartfona.

Ile okazji do zachwytów tracimy w ten sposób dowiemy się dopiero wtedy, gdy podniesiemy wzrok i poszukamy piękna, ukrytego w zwykłych codziennych sytuacjach. Do rozpoczęcia treningu uważności właśnie teraz mamy bardzo dobry pretekst: konkurs fotograficzny InFocus Awards 2019, którego motywem przewodnim jest własnie "Ukryte piękno".

No więc o co chodzi z tą żyrafą?

Nowe lokum dla żyrafy miało znaleźć się kilkaset metrów dalej - też na Woli, kawałek dalej od dawnego stadionu Olimpii, na niewielkim skwerku u zbiegu ulic Kasprzaka i Wolskiej. Celem przeprowadzki była poprawa warunków bytowych: żyrafa miała paść się pośród zieleni, w towarzystwie podobnych (w pewnym sensie) tworów - rzeźb wykonanych z tej samej, co żyrafa, okazji: I Biennale Rzeźby w Metalu, które odbyło się w Warszawie w 1968 roku.

Informacja ta brzmiała nieco absurdalnie. Gdzie żyrafa, gdzie Wola? Biorąc pod uwagę, że nigdy nie mieszkałem w tej części Warszawy, a i przejazdem bywałem nieczęsto, niespecjalnie byłem nawet w stanie wyobrazić sobie, jak podobny twór mógłby w ogóle wpasować się w charakter Woli - dzielnicy byłych zakładów, fabryk, a dzisiaj w znacznej części niespecjalnie urokliwych blokowisk.

Wiedza o tym, że Wola ma swoją żyrafę, trafiła więc do mentalnej przegródki: “Zabawne, do sprawdzenia nie wiadomo kiedy”. Okazało się jednak, że przypadki chodzą po ludziach i żyrafach. Nasze spotkanie zainicjowała awaria tramwaju, który niespodziewanie odmówił współpracy.

Gdyby nie awaria “dziesiątki”, prawdopodobnie nigdy nie trafiłbym na skwer imienia płk. Pacak-Kuźmirskiego. Z okien tramwaju raczej trudno dostrzec, że na kawałku zieleni znajduje się coś ciekawszego niż kilka całkiem dorodnych drzew.

A że pozory zwykle mylą, okazuje się, że za drzewami kryją się niesamowite, metalowe instalacje.

Oczywiście, jest i kultowa żyrafa.

Jej autor, Dariusz Frycz, był komisarzem biennale. Oprócz niego prace tworzyło jeszcze 35 artystów. Finalnie w 1968 roku powstało 60 prac. Część z nich postanowiono umiejscowić na pasie zieleni, biegnącym pomiędzy jezdniami ulicy Kasprzaka.

I choć wydaje się, że ich industrialny charakter dość dobrze akcentowała obecność pędzących maszyn, to jednak zgrupowane w jednym miejscu wreszcie mogą być w pełni docenione. I obfotografowane. Abstrakcyjne formy aż się proszą o kreatywne kadry - takie które wydobędą z nich “ukryte piękno”.

Jeśli uda wam się trafić na “skwer z żyrafą” przed 11 sierpnia - koniecznie poćwiczcie tę sztukę, a efektem fotograficznego treningu pochwalcie się wysyłając zdjęcie lub film na InFocus Awards 2019.

O udział w konkursie warto pokusić się nawet dla samej frajdy, płynącej z odkrywania ukrytych i nieoczywistych elementów przestrzeni miejskiej. Nie ważne, czy z utartych szlaków zboczycie z własnej woli, czy zostaniecie z nich zepchnięci, na przykład przez zepsuty tramwaj - takie okazje trzeba wykorzystywać.

Może się okazać, że oprócz żyrafy, traficie też na tajemniczy ciąg murali. Galeria Tybetańska znajdująca się pod pobliskim wiaduktem, to jeden z wielu zachwytów, jakie czekają na was na Woli. Pod warunkiem, że zwrócicie na nie uwagę.