Chce podziękować kierowcy, który uratował mu życie. Jego post udostępniono już 35 tys. razy

Pan Marian szuka swojego dobroczyńcy, który pomógł mu na obwodnicy Warszawy.
Pan Marian szuka swojego dobroczyńcy, który pomógł mu na obwodnicy Warszawy. Fot. materiały prywatne / zrzut z Google Maps
Wśród całego politycznego i celebryckiego chaosu, który rozgrywa się codziennie na naszych oczach, pojawiają się też chwytające za serce perełki. Historie takie jak Mariana Kłyski. Gdyby nie fakt, że chciał pomóc innemu kierowcy, pewnie już by nie żył. Przypadek sprawił, że był w odpowiednim miejscu, w odpowiednim czasie, żeby sam uzyskać pomoc. Teraz szuka swojego dobroczyńcy, żeby mu podziękować za uratowanie życia, a pomaga mu w tym społeczność Facebooka.


"Poszukuję kierowcy białej Renault z odkrytą naczepą, który dnia 11.08.2017 r. jechał na obwodnicy Warszawy i na CB Radiu potrzebował pomocy, szybko złączki. Zatrzymałem się by mu pomóc. Po chwili rozmowy straciłem przytomność. To on powiadomił rodzinę i wezwał pogotowie. Okazało się że doznałem pęknięcia tętniaka i wylewu. (...) Chciałbym mu podziękować. Wierzę w siłę FB" – napisał na swoim Facebooku Marian Kłysko.Do nieszczęśliwego zdarzenia doszło 11 sierpnia 2017 roku. Post pana Mariana udostępniono już ponad 35 tysięcy razy. W komentarzach wiele osób bardzo pozytywnie zareagowało na jego apel i postanowiło mu pomóc. Udało się nam porozmawiać z panem Marianem i usłyszeć tę niesamowitą historię od samego początku.


Przenieśmy się dwa lata wstecz do tego piątku, 11 sierpnia. Co się wtedy działo?

Jechałem na załadunek z Nowego Dworu Mazowieckiego do Młochowa, za Nadarzynem. Przed Warszawą rozbolała mnie głowa. Myślałem, że to od wiatru, bo miałem maksymalnie uchyloną szybę. Tego dnia było bardzo gorąco.

Czyli nie wiedział pan, że coś panu dolega? Nie miał pan wcześniej robionych żadnych badań?

Nie, nie miałem. Nie wiedziałem, co się dzieje, a to był tętniak, który już w tamtym momencie pękł i powstawał wylew. W pewnej chwili usłyszałem na CB Radiu innego kierowcę. Pytał o część do auta do przewodu pneumatycznego. Chodziło o tzw. szybkozłączkę. Miałem ją ze sobą w kabinie, więc spytałem go, gdzie jest. Jechałem już obwodnicą Warszawy. Powiedział, że w okolicach A2, niedaleko zjazdu na S8 w stronę Wrocławia.


I co było dalej?

Dojechałem na miejsce i zatrzymałem się, żeby mu dać brakującą część. Sam nie raz prosiłem o pomoc i zawsze się ktoś zatrzymywał, więc sam też postanowiłem się w pewien sposób odwdzięczyć. Wysiadłem z auta, żeby przekazać mu złączkę i nagle poczułem silny ból głowy. Poprosiłem go, żeby do mnie przyszedł, bo coś się ze mną dzieje. Tak też zrobił. Rozmawialiśmy chwilę i straciłem przytomność.


Kiedy się ocknąłem już rozmawiał ze mną policjant. Powiedział, że mam się nie ruszać, bo najprawdopodobniej mam wylew krwi do mózgu. Po chwili nadjechał ambulans i mnie zabrał. W środku karetki ponownie straciłem przytomność

Obudziłem się już w szpitalu klinicznym przy ul. Banacha w Warszawie. Była już przy mnie żona, syn i szef firmy. Potem przyjechali też bliscy z rodziny. Zabieg przeprowadził najlepszy neurochirurg w Polsce, Kamil Leśniewski i dzięki niemu żyje i dość dobrze funkcjonuje. Ale równie dużo zawdzięczam temu kierowcy. Gdyby nie on, to nie wiem, co by się ze mną stało.

A wie pan, co zrobił, kiedy stracił pan przytomność?

Tak, wiem. Zadzwonił do mojego syna, bo ten numer wyświetlił mu się na moim telefonie, a mój syn wezwał pomoc. Nie wiem, co się stało z nim potem. Wiem tylko, że chcę go odszukać i podziękować mu za pomoc. Okazało się, że to nie ja jemu, a on mi był wtedy potrzebny.

Szkoda tylko, że dopiero teraz wziąłem się za jego szukanie, ale mam taką nadzieję że się odnajdzie. Nie pamiętam dokładnie, ale ten kierowca jechał chyba białą ciężarówką Renault z odkryta naczepą. Ja byłem białą Scanią z czerwoną naczepą typu firana na grudziądzkich tablicach. Po prostu znalazłem się w dobrym miejscu i w dobrych rękach.

Pamięta pan jak wyglądał? W jakim był wieku? Jak był ubrany?

Był nie za wysoki, jakoś po czterdziestce pewnie. Miał na sobie krótkie spodenki i jakąś ciemnego koloru bluzkę. Nie pamiętam za dobrze, to trwało chwilę jak rozmawialiśmy. Potem straciłem przytomność.

Co by mu pan powiedział, gdyby udało się go odnaleźć?

Powiedział bym mu, że jest moim Aniołem Stróżem, że to tak miało być. Przede wszystkim podziękowałbym mu. Na pewno mielibyśmy wspólny temat.

Znajdź nas na Znajdź nas na instagramie

Oceń ten artykuł:

Trwa ładowanie komentarzy...
MAMA:DU 0 0Ją okrzyknięto "babą od zboków", jej uczniów "zboczonymi". Psycholożka zdradza, co robi na WDŻ
0 0Czy istnieje męska depresja poporodowa? Terapeuta o tym, z czym przychodzą do niego polscy mężczyźni
0 0Chcesz być eko, ale nie wiesz, jak zacząć? Oto 15 BANALNYCH sposobów na zero waste
0 0Podstawowy argument antyszczepionkowców obalony! Prawnik wyjaśnia najprościej, jak się da
0 0Wypijają 18 l mleka na śniadanie. Liczba porodów 44-latki zadziwia, a wkrótce kolejny

DZIEJE SIĘ

0 0"Gwarantuję, że idę do Sejmu". To on miał oddać mandat Piotrowiczowi
0 0Piotrowicz jednak nie trafi do Sejmu! PiS ucina spekulacje