Filip Łobodziński o śmierci córki: “Nie jestem z niczym pogodzony. Wciąż tkwi we mnie bunt”

Dziennikarz, aktor i muzyk Filip Łobodziński w wywiadzie z Krystyną Pytlakowską dla “Vivy!” opowiedział o stracie córki, która zmarła na raka. Miała 21 lat. Łobodziński wspomina ostatnie chwile jej życia.

Łobodziński wyznał, że do dziś trzyma dwa zdjęcia zmarłej córki. Jedno wisi w domu – zrobione na ślubie jej starszej siostry, Julii, kiedy Marysia ma krótkie włosy i była w trakcie chemii. Drugie - w wieku 15 lat, gdzie pozuje jak Pola Negri.

Pogodzenie się z tak wielką tragedią nie było łatwe. Dziennikarz korzystał z pomocy psychologów i zażywał środki farmakologiczne. Mimo że od śmierci córki minęło 6 lat, w trakcie pandemii Łobodziński przeżył kolejny kryzys.

“(...) Brak Marysi uderzył we mnie ze zdwojoną siłą. I choć miałem nadzieję, że się z tym uporam, pandemia dołożyła swoje. W styczniu już nie wytrzymywałem sam ze sobą” – wyznaje.

Na pytanie, czy miał myśli samobójcze, odpowiada:

“Nie, ale jeżeli śmierć miałaby przyjść, to byłem na nią gotów. Miałem takie dominujące dwa uczucia: dławiący gardło smutek i chęć położenia się spać, by obudzić się za długi czas”.

W dzieciństwie grał w kultowych filmach dziecięcych. Miał zaledwie 8 lat kiedy rozpoczął swoją przygodę z aktorstwem. Wcielił się w rolę Dudusia w “Podróż za jeden uśmiech”, a w “Stawiam na Tolka Banana” zagrał Julka Seratowicza. Występował też w słynnej komedii Stanisława Barei “Poszukiwany, poszukiwana”.

Doskonale odnajdywał się przed kamerą, ale też przed mikrofonem. Podkładał głos do zagranicznych filmów. Jego talent został odkryty już w podstawówce, kiedy w jego szkole pojawiła się ekipa filmowa szukająca dzieci, które świetnie czytają i mają dobrą dykcję. Młody Filip wyróżniał się na tle kolegów.

Filip Łobodziński dzięki swoim kultowym rolom, zyskał ogromną popularność i sympatię telewidzów, jednak nie zdecydował się na kontynuowanie kariery aktorskiej, swoją ścieżkę kariery skierował w stronę dziennikarską i muzyczną.

“Nigdy nie planowałem, by pójść tą drogą. Nie było to aż tak fascynujące, bym chciał dalej coś z tym zrobić. Miałem inny plan na życie – tłumaczył po latach swoją decyzję.

Po maturze, Filip Łobodziński wybrał studia na Uniwersytecie Warszawskim, gdzie ukończył iberystykę. Jako student ze swoim kolegą – Jarosławem Gugałą – założył grupę muzyczną Zespół Reprezentacyjny, gdzie grał na gitarze, ale także śpiewał. Pisał teksty piosenek dla Pawła Kukiza, Justyny Steczkowskiej czy Małgorzaty Walewskiej.

W 2000 opublikował wspólnie z Grzegorzem Brzozowiczem książkę “Sto płyt, które wstrząsnęły światem. Kronika czasów popkultury”.

Od 1988 pracuje jako dziennikarz. Najpierw muzyczny w miesięcznikach “Non Stop” i “Rock’n’Roll”, potem redaktor działu zagranicznego dziennika “Obserwator Codzienny”. Przez osiem lat, do 2000 roku pracował jako reporter, wydawca, a w końcu jako prezenter i korespondent zagraniczny w “Wiadomościach TVP”. Prowadził program “Kawa czy herbata?” i współpracował z radiową Trójką.

Łobodziński był związany z takimi tytułami, jak “Przekrój” czy “Newsweek”. Przez dwa lata Filip Łobodziński był pracownikiem Departamentu Komunikacji Społecznej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych. Następnie pracował w Najwyższej Izbie Kontroli w Wydziale Prasowym.

źródło: Viva!