Kia PV5 jak Hot Wheels dla dorosłych. Zapomnijcie o SUV-ach, ja wybieram "pudełkobusa"

Od razu muszę wam wyjaśnić, dlaczego tak zachwycam się elektrycznym dostawczakiem. Gdybym za każdym razem, gdy czytam narzekania ludzi kupujących dużego SUV-a jako auto rodzinne ("bo przecież mam dzieci i potrzebuję bagażnika"), dostawał 5 złotych, już bym sobie uzbierał na świetny komputer.

Paradoks wyboru SUV-a jest przedziwny. Na rynku mamy przecież cywilne wersje aut typowo roboczych, które doskonale sprawują się w roli niesamowicie pakownych "wołów". Mały Ford Transit, VW Caddy, Caravelle czy Multivan, są Fiaty i Citroeny – wybór jest ogromny. Te auta są zgrabne, wygodne, przestronne i jeżdżą jak osobówki.

Na szczycie tej wyliczanki umieściłbym Kię PV5. To coś pomiędzy typowym dostawczakiem a małą wersją auta roboczego, ale w wersji osobowej. Taką właśnie miałem rozkosz testować. Rozkosz? Tak. 5 bardzo wygodnych miejsc, bagażnik, do którego włożysz dwa rowery na stojąco i całą szafę bagaży, zwrotność osobówki, elektrycznie odsuwane drzwi i czysta frajda z jazdy.

Gdy usłyszałem: "Konrad, weźmiesz KIĘ PV5 na test?", pomyślałem: "Ki czort?". Sprawdziłem: elektryczny dostawczak. No jasne! Pojechałem po nią, patrzę i oczom nie wierzę. Wygląda zupełnie jak Hot Wheels z bogatej kolekcji mojego synka. Jak zabawka. Kompletnie bym się nie zdziwił, gdybym zobaczył ludzika Lego za kierownicą tego auta.

Ważna sprawa: to nie jest duże auto. Jeździłem dłuższymi i szerszymi osobówkami. Jeśli więc myślisz, że to coś w rodzaju ogromnego Transita, to nie. To bardzo kompaktowy dostawczak, ale niesamowicie pojemny w środku. Ma niecałe 4,7 metra długości. Dla porównania: testowany przeze mnie Jeep Compass ma 4,55 metra, a parkowanie Kią PV5 w tym samym miejscu pod domem było o wiele łatwiejsze.

Odebrałem ją, wsiadłem i na pierwszym zakręcie pomyślałem: na Trygława i Swaroga, ależ ona jest zwrotna! Wsadziłem do auta żonę i dziecko, którzy – nie zmyślam – powiedzieli chórem to samo. Jeździłem tą Kią tydzień jak normalnym autem i nigdy nie miałem poczucia, że jest za duża. Średnica zawracania to jedynie 11 metrów. Dla porównania: Golf 7 zawraca na 10,9 metra, a mierzy zaledwie 4,3 metra. To niesamowite, że w aucie o 40 cm dłuższym udało się uzyskać taką manewrowość.

To oczywiście zasługa napędu elektrycznego – wszystko mieści się pod podłogą. Dzięki bardzo nisko położonemu środkowi ciężkości, auto prowadzi się równo, pewnie i płasko pokonuje zakręty. W środku jest cicho i spokojnie, nawet w porównaniu do innych elektryków. Owszem, słychać wiatr, ale bez problemu można prowadzić rozmowę między rzędami siedzeń.

To auto nie ma maski. Masz wrażenie, że jak wyprostujesz nogi, to wykopiesz kierunkowskazy z obudowy. Ale siedzi się bardzo wygodnie. Z przodu są dwa miejsca i coś w guście szafki nocnej – wsadzisz tam niemal wszystko. Z tyłu trzymiejscowa kanapa, na której nawet wysocy pasażerowie mogą wyciągnąć nogi, opierając stopy o skos za przednimi fotelami.

A za nimi? Rozciąga się połać bagażowa. Tak na oko zmieścisz tam zawartość piwnicy i zostanie jeszcze sporo miejsca. Oficjalnie pojemność wynosi 1320 litrów, ale to wynik mierzony tylko do wysokości rolety (czyli połowy faktycznej przestrzeni!). Bazowo PV5 to brygadówka, ale w wersji osobowej to idealne auto rodzinne. Wnętrze może nie porywa designem, jest nieco nudne, ale wykonane z dobrych materiałów i porządnie spasowane.

PV5 zbudowana jest na platformie PBV (Platform Beyond Vehicle). Do wyboru są dwie baterie:

Ja testowałem wersję mocniejszą i nie narzekałem na dynamikę (250 Nm robi swoje). Drobne zastrzeżenie: prędkość maksymalna obu wersji to 135 km/h. Autostradowego limitu więc nie złamiecie. Zasięg może nie zachęca do transkontynentalnych wypraw, ale fabryczna nawigacja ma mapę ładowarek, a ładowanie od 10 do 80 proc. trwa pół godziny. Co ważne, platforma PBV może w przyszłości pomieścić baterię nawet 110 kWh.

Tę Kię prowadzi się niemal jak osobówkę. Ani przez chwilę nie narzekałem na pozycję za kółkiem. Widoczność w każdą stronę jest świetna, okna wielkie, podobnie jak lusterka. W szybkich zakrętach może lekko bujać, ale mimo wszystko prowadzi się świetnie, z przyjemnością. No i ten futurystyczny wygląd: ona przyciąga wzrok bardziej niż "naleśnikopodobne" bolidy z dziurawymi wydechami.

Moja testówka była świetnie wyposażona. Miała elektrycznie otwierane drzwi boczne i wielką tylną klapę (ulubiona zabawa mojego synka przez cały tydzień). Na pokładzie znalazły się:

Do tego dochodzi dosłownie masa schowków, półek, trzymadełek. Widać, że inżynierowie pomyśleli o całym spektrum możliwych opcji i zastosowań.

Wersja bazowa z mniejszym akumulatorem i silnikiem to koszt niecałych 170 tysięcy złotych. Większy silnik i bateria podbijają cenę do 185 600 zł, ale mówimy o "golasie". Aby w pełni cieszyć się funkcjonalnością, warto zainwestować przynajmniej kilkanaście tysięcy. Pakiety zawierające wszystkie elektroniczne bajery oraz odsuwane elektrycznie drzwi i elektryczne otwieranie i zamykanie klapy bagażnika kosztują 21 tys. zł.

I naprawdę warto za nie zapłacić, bo bez nich KIA PV5 nie dawałaby tyle radości i byłaby o wiele mniej praktyczna. Wychodzi więc kwota niecałych 207 tys. zł za auto niezwykle użyteczne i wygodne, zarówno dla dużej rodziny, jak i małego biznesu. Czy warto tyle wydać? Cóż, to nie jest samochód dla każdego, ale w gusta i potrzeby wielu osób w Polsce z pewnością trafi. Gdyby jeszcze zasięg był nieco większy...

Przez tydzień Kia PV5 codziennie zaskakiwała mnie praktycznością, mimo swojego surowego charakteru. To świetne auto, idealne nawet do miasta, którym jeździ się z autentyczną przyjemnością. SUV-y mogą jej zazdrościć sensowności.