Romanse w Wiedźminie 4 rozpętają burzę. Prawdziwi fani sagi nie będą ostrzyć zębów

CD Projekt RED przed premierą Wiedźmina 4 planuje wydać trzecią zawartość dodatkową, która najpewniej będzie stanowić pomost między Dzikim Gonem a historią Ciri po przejściu Próby Traw. Kolejna odsłona, która przeniesie na ekrany komputerów PC i konsol mroczny świat po Koniunkcji Sfer, już ma na sobie zbroję wymagającą wizyty u płatnerza – jest bardziej podatna na zranienia ze względu na zastąpienie Geralta z Rivii jego przyszywaną córką. Przedsmak tego, co czeka nas w przyszłości na szlaku, mogliśmy poczuć, gdy Santa Monica Studio wypuściło zwiastun God of War: Laufey.

W środowisku graczy największymi krzykaczami są mężczyźni, którzy swoje niezadowolenie z obecności Ciri na pierwszym planie wyrazili już rok temu przy okazji publikacji pierwszych materiałów z Wiedźmina 4. Kwestią, której część "fanów" jeszcze nie wzięła pod uwagę, a ma spory potencjał, by rozpętać niepotrzebną burzę, jest s*ksualność nowej protagonistki. W Polsce na szczęście ryzyko nienawistnych komentarzy krążących po internecie jest znikome i raczej szybko zostanie utemperowane przez tych, którzy powieści rodzimego fantasy mają w małym palcu.

Biały Wilk słynął ze swojego zamiłowania do kobiet (zwłaszcza czarodziejek), a jego podopieczna od początku grała do dwóch bramek. Na kartach sagi Andrzej Sapkowski zgłębiał temat biseksualności Cirilli, która – ze względu na swój młody wiek – była podatna na manipulacje ze strony obu płci. Jej relacje w książkach z trudem da się nazwać romantycznymi, biorąc pod uwagę okoliczności, w jakich dziewczyna wpadała komuś w oko.

Uczucie łączące ją z Mistle było silne i prawdziwe, choć członkini Szczurów też miała swoje za uszami i stawiała Falkę (tak nazywała siebie wówczas Ciri) w sytuacji, w której nie było raczej mowy o równowadze sił. Ostatnie strony "Pani Jeziora" jasno sugerowały, że "dziecko niespodzianka" – po pozostawieniu Geralta i Yennefer na Wyspie Jabłoni – ma szansę otworzyć nowy rozdział w swoim życiu i to w towarzystwie Galahada, rycerza króla Artura. Relacji z Królem Olch (Auberonem Muircetachem), którego nakłaniano do spłodzenia potomka z Ciri (nosicielką Starszej Krwi), w ogóle nie należy traktować w kategoriach miłosnych.

Ze względu na przybierającą na sile w manosferze niechęć wobec tzw. kultury woke, którą prawa strona utożsamia z feminizmem, inkluzywnością i środowiskiem LGBTQ+, romanse, jakie pojawią się w Wiedźminie 4, z całą pewnością rozejdą się echem po mediach społecznościowych (zwłaszcza na portalu X, czyli dawnym Twitterze).

Pewne wydają się również upartość i zamkniętość umysłu tych graczy, którym nie przypadną do gustu preferencje głównej bohaterki. Wielu z nich nie wystarczyły nawet tłumaczenia, że Ciri jest godną następczynią Geralta na szlaku – to przecież ona obok białowłosego łowcy potworów gra pierwsze skrzypce w sadze.

Dalsza część artykułu poniżej.

W przeciwieństwie do Cyberpunka 2077, nadchodząca gra Redów ma ułatwione zadanie w kwestii romansów – nie będą one tworzone pod obie płcie, a pod jedną bohaterkę. W Night City wyborów mieliśmy względnie mało. Panam Palmer, Judy Alvarez, River Ward i Kerry Eurodyne nie zostali potraktowani przez deweloperów tak jak drużyna w Baldur's Gate 3, która miała charakter panseksualny.

Przy projektowaniu wątków miłosnych do adaptacji papierowego erpega Mike'a Pondsmitha CDPR przyjął postawę bliższą rzeczywistości – postać V spotykała się z odtrąceniem, gdy podrywała kogoś, kto nie był nią zainteresowany.

Możemy przypuszczać zatem, że w Wiedźminie 4 opcje romansowe będą w pełni spersonalizowane pod Ciri, a to oznacza, że szanse na dostanie kosza od uwielbianego przez nas NPC-a drastycznie spadną. Dzięki lorowemu podejściu do preferencji dawnej księżniczki Cintry więcej graczy będzie zadowolonych.