Jeździłem Škodą Epiq oraz Peaq przez austriackie przełęcze i wiem jedno: Czesi trzymają poziom

Dlatego nie śmiałem odmówić, gdy Czesi zaprosili mnie na medialną premierę dwóch nowych modeli elektrycznych: kompaktowego SUV-a Epiq oraz flagowego, monumentalnego Peaqa.

Tym bardziej, że zaplanowana trasa wiodła z lotniska w Monachium przez niemieckie autostrady bez ograniczeń prędkości, aż do przepięknego austriackiego Tyrolu.

W Polsce Škoda jest mocno związana z Tatrami przez swoją współpracę z TOPR (ratownicy jeżdżą m.in. elektrycznym Enyaqiem), więc przypuszczam, że wybór innego, najwyższego pasma górskiego Europy na scenerię testu nowych modeli nie był przypadkowy.

Przez dwa intensywne dni alpejskie serpentyny były naszym placem zabaw, a bazą wypadową majestatyczny, położony wysoko w górach hotel, z panoramicznym widokiem na strzeliste szczyty Alp. Nie mogę sobie wyobrazić lepszych warunków do sprawdzania, w którą stronę ewoluowała definicja nowoczesnego samochodu z Mladá Boleslav.

Pierwszego dnia trasę wiodącą ze stolicy Bawarii do Austrii pokonałem Škodą Epiq. Z długością 4171 mm, szerokością 1798 mm i rozstawem osi wynoszącym 2601 mm, Epiq plasuje się w segmencie miejskich crossoverów. Wystarczyło jednak tylko kilkanaście kilometrów za kierownicą, bym zrozumiał, że Epiq ma wiele do zaoferowania także poza miastem.

Trasa obfitowała zarówno w szybkie odcinki autostradowe, jak i gęsto usiane nawrotami alpejskie serpentyny. I to właśnie na górskich podjazdach nowy crossover Škody pokazał swoje najciekawsze oblicze. Wersja Epiq 55, dysponująca mocą 99 kW i akumulatorem o pojemności 52 kWh, przyspiesza od 0 do 100 km/h w 7,1 sekundy. Reakcja na wciśnięcie gazu jest natychmiastowa (jak to w elektrykach), co na ciasnych, wymagających drogach daje przyjemne poczucie pewności i bezpieczeństwa przy wyprzedzaniu.

Układ jezdny Epiqa zaskoczył mnie swoją sprawnością podczas dynamicznej jazdy po ciasnych łukach. Zastosowane zawieszenie (kolumny MacPhersona z przodu i belka skrętna z tyłu) zostało zestrojone z niezwykłym wyczuciem, do czego inżynierowie Škody zdążyli mnie już przyzwyczaić – potrafią jak mało kto sprawić, że nawet miejski samochód bez sportowego zacięcia jeżdzi wyjątkowo dobrze.

Środek ciężkości leży nisko, dzięki baterii umieszczonej w podłodze, a przechyły nadwozia są znikome. Precyzyjny układ kierowniczy w połączeniu z doskonałą widocznością pozwala z łatwością ustawiać wóz w zakrętach. A przy tym w kabinie panuje wręcz wzorowa cisza, na poziomie, którego próżno szukać u wielu miejskich konkurentów.

Choć alpejskie przełęcze okazały się dla Epiqa doskonałym poligonem, nietrudno wyobrazić sobie, jak genialnie ten samochód odnajdzie się w gęstej, miejskiej dżungli. Zwrotność (średnica zawracania to zaledwie 10,68 metra) w połączeniu z wyższą pozycją za kierownicą czyni z niego idealnego kandydata na codzienne dojazdy do pracy czy manewrowanie na ciasnych parkingach podziemnych.

Niebagatelna jest też przestronność wnętrza. Bagażnik o pojemności aż 475 litrów (który po złożeniu oparć tylnych foteli rośnie do imponujących 1345 litrów) bez problemu pomieścił nasze torby i sprzęt fotograficzny. Przy deklarowanym zasięgu do 441 km w cyklu WLTP oraz możliwości ładowania DC z mocą do 105 kW, Epiq udowadnia, że kompaktowy elektryk nie musi oznaczać kompromisów.

Drugiego dnia przesiadłem się do auta reprezentującego nieco inny typ motoryzacji. Škoda Peaq to flagowiec, który mierzy bezczelnie wysoko. Mając 4874 mm długości, 1867 mm szerokości i potężny rozstaw osi sięgający 2965 mm, Peaq bez najmniejszych kompleksów wkracza na terytorium zarezerwowane dotąd dla SUV-ów klasy premium, takich jak BMW X7 czy Mercedes GLS.

Pierwszy kontakt z kabiną Peaqa to lekko zaskakujące (w pozytywnym znaczeniu) doświadczenie. Pasażerów otaczają materiały wysokiej jakości – wnętrze wyraźnie zdradza zakusy na klasę premium. Przestrzeni w pierwszym i drugim rzędzie jest w bród. Peaq oferowany jest także w wersji 7-miejscowej, a w ostatnim rzędzie mogą podróżować dorosłe osoby, nawet te o ponadprzeciętnym wzroście i posiadające wszystkie kończyny.

Funkcjonalności dodaje gigantyczny bagażnik – w konfiguracji 5-miejscowej oferuje od 890 do 935 litrów, a po złożeniu tylnych foteli uzyskujemy przepastną przestrzeń 2150 litrów. Na drobiazgi i kable do ładowania przewidziano dodatkowo 37-litrowy frunk pod maską.

Jak ten kolos radzi sobie na drodze? Jeździłem topową odmianą Peaq 90x z napędem na cztery koła, generującą 300 KM mocy. Mimo masy grubo przekraczającej dwie tony, Peaq przyspiesza do setki w 6,7 sekundy, więc wspinanie się z dolin ku górskim szczytom odbywało się całkiem żwawo.

Wielowahaczowe zawieszenie tylnej osi połyka wszelkie nierówności, eliminuje nieprzyjemne wstrząsy i gwarantuje pewność prowadzenia na szybkich łukach. Izolacja akustyczna kabiny jest tak dobra, jak na klasę premium przystało i przy prędkościach autostradowych w środku panuje błogi spokój.

Bateria o pojemności 91 kWh zapewnia w wersji jednosilnikowej (Peaq 90) zasięg aż do 647 km w cyklu WLTP (613 km dla wersji 90x z napędem 4x4). Ultraszybkie ładowanie prądem stałym z mocą do 199 kW pozwala uzupełnić energię od 10 do 80% w zaledwie 28 minut. To parametry, które czynią z Peaqa prawdziwego pożeracza europejskich tras.

Trzeba przyznać, że organizatorzy przygotowali oprawę godną aspiracji obu modeli. Naszą bazą wyjazdową był spektakularny hotel zawieszony na płaskowyżu na wysokości ponad 1300 metrów n.p.m. Z okien pokoi i tarasów rozpościerał się obłędny, pocztówkowy widok na alpejskie doliny i groźnie wyglądające turnie.

Przez dwa dni testów mieliśmy nieograniczony dostęp do pokaźnej floty obu modeli. Trasy zostały zaplanowane tak, by wyciągnąć z aut absolutnie wszystko: od dynamicznych przyspieszeń na prostych odcinkach, przez próbę hamulców i odzyskiwania energii na stromych zjazdach, aż po sprawdzanie systemów asystujących na ciasnych nawrotach. Widok sznuru najnowszych elektrycznych Škod na tle alpejskich krajobrazów idealnie obrazował przełom, jaki dokonuje się w portfolio marki.

Ta alpejska wyprawa pokazała dobitnie, jak przemyślaną strategię obrała Škoda. Z jednej strony mamy Epiqa – wygodnego, cichego i pewnego w prowadzeniu crossovera, który zachwyci zwinnością w mieście i poradzi sobie na górskich serpentynach.

Z drugiej – monumentalnego Peaqa, który bez pukania wchodzi do salonów klasy premium, oferując 7 miejsc, potężny zasięg i bezkompromisowy komfort podróżowania.

Różnią się rozmiarem, przeznaczeniem i charakterem, ale łączy je wspólny mianownik: dopracowane układy jezdne oraz niesamowite wyciszenie wnętrza. Jeśli tak ma wyglądać nowa era czeskiej motoryzacji, to po dwóch dniach spędzonych w Tyrolu jestem o nią spokojny.