UFO Mussoliniego, tajny układ z Watykanem i kosmici. Jak wielka mistyfikacja trafiła do Kongresu USA?

Przez dekady za najsłynniejszą rzekomą katastrofę UFO uchodziło Roswell z 1947 roku. Jednak w 2023 roku były amerykański urzędnik wywiadu David Grusch przedstawił historię, która miała wywrócić tę chronologię do góry nogami.

Według jego relacji pierwszy pozaziemski pojazd odzyskano już w 1933 roku, niedaleko włoskiego miasta Magenta. Wrak miał trafić w ręce Benito Mussoliniego, a później, dzięki pomocy Watykanu, do Stanów Zjednoczonych.

Według tej opowieści w północnych Włoszech rozbił się tajemniczy obiekt przypominający ogromny dzwon. Mussolini miał nakazać utajnienie sprawy i powołać specjalny zespół RS/33, kierowany przez noblistę Guglielmo Marconiego, pioniera radiokomunikacji.

Do badań mieli zostać dopuszczeni również niemieccy specjaliści, którzy wykluczyli, że pojazd był dziełem III Rzeszy. Najbardziej sensacyjny wątek dotyczył jednak Watykanu. Według Gruscha papież Pius XII miał poinformować Amerykanów o niezwykłym znalezisku. Pod koniec II wojny światowej wrak rzekomo przewieziono do USA, gdzie rozpoczęto próby odtworzenia jego technologii.

Historia wzbudziła ogromne zainteresowanie, zwłaszcza że Grusch mówił o niej w kontekście przesłuchań przed amerykańskim Kongresem. Ale skąd właściwie pochodziły te informacje?

Śledztwo przedstawione w „Biurze Tajemnic” prowadzi do 1996 roku. Wówczas włoski ufolog Roberto Pinotti otrzymał anonimową przesyłkę zawierającą rzekome dokumenty z czasów Mussoliniego.

Materiały, nazwane później „Faszystowskimi Aktami UFO”, zawierały telegramy dotyczące tajemniczego zdarzenia z czerwca 1933 roku. Problem? Nie udało się wiarygodnie potwierdzić ich autentyczności. Co więcej, przed 1996 rokiem nie odnaleziono żadnych udokumentowanych śladów istnienia tej historii.

Dokumenty wzbudziły podejrzenia nawet wśród włoskich ufologów. Wielu uznało je za mistyfikację przypominającą amerykańską sprawę Majestic 12, opartą na rzekomo tajnych aktach dotyczących kontaktów z kosmitami.

Pierwotne dokumenty nie wspominały ani o ciałach kosmitów, ani o Watykanie, ani o przetransportowaniu wraku do USA.

Te elementy pojawiły się później, między innymi za sprawą Billa Brophy'ego Juniora. Mężczyzna utrzymywał, że wiedzę o katastrofie odziedziczył po ojcu, amerykańskim pilocie wojskowym.

To właśnie Brophy rozpowszechniał historię o dwóch humanoidach o blond włosach i niebieskich oczach, znalezionych rzekomo we wraku. Do legendy dołączyły także opowieści o Japonii, tajnych porozumieniach państw Osi i amerykańskiej bazie Wright Field.

Sceptyczni badacze wskazują jednak, że nie ma dowodów potwierdzających udział ojca Brophy'ego w opisywanych wydarzeniach.

Kluczową rolę w popularyzacji historii odegrał Luis Elizondo, związany z amerykańską debatą o UFO. W 2019 roku spotkał się we Włoszech z Pinottim i zapoznał z dokumentami.

Elizondo znał również Davida Gruscha. Zdaniem sceptyka Briana Dunninga właśnie tą drogą włoska legenda mogła dotrzeć do człowieka, który później nadał jej rozgłos w Kongresie USA. To jednak hipoteza dotycząca przepływu informacji, a nie udowodniony przebieg wydarzeń.

Wnioski płynące z „Biura Tajemnic” są znacznie bardziej niepokojące niż sama wizja kosmicznego pojazdu. Historia, której źródłem były anonimowe, niezweryfikowane materiały, z czasem obrastała kolejnymi szczegółami, aż zaczęła funkcjonować jako domniemany fakt historyczny.

Katastrofa UFO pod Magentą pozostaje niepotwierdzoną opowieścią. Jej prawdziwa tajemnica może więc dotyczyć nie kosmitów, lecz mechanizmu, dzięki któremu plotka zyskuje rangę informacji powtarzanej na najwyższych szczeblach władzy. By dowiedzieć się więcej, zobacz pełen odcinek na górze strony lub na naszym kanale YouTube pod tym linkiem.