Nowa "ustawa przedszkolna" to bubel: kto chce, bez trudu ją obejdzie, a sytuacja dzieci wcale się nie poprawi

– Moja firma uczy dzieci angielskiego w kilkunastu przedszkolach, na licencji mojego programu nauczania 22 firmy uczą w 250 przedszkolach. Rząd wszystko to niszczy jedną ustawą – mówiła w emocjonalnej rozmowie z Michałem Wąsowskim Agnieszka Horyza, która od 10 lat prowadzi dodatkowe zajęcia dla przedszkolaków. Na czym polega jej dramat?

Od 1 września wchodzi w życie ustawa, która drastycznie zmienia zasady prowadzenia w przedszkolach dodatkowych, płatnych zajęć: z rytmiki, muzyki, tańca, judo, itd. Rodzice mają za nie płacić najwyżej złotówkę za godzinę – resztę kosztów pokryją samorządy z rządowych dotacji. Co więcej, zajęcia prowadzić będą nie zewnętrzne firmy, lecz wykwalifikowani nauczyciele.

Tyle teorii. Bo w praktyce jest mnóstwo wątpliwości, niedomówień i odmiennych interpretacji. Czy zewnętrzne firmy zostaną całkowicie odcięte od zajęć? Część przedsiębiorców, z którymi rozmawialiśmy, jest wyraźnie zagubiona. Tymczasem MEN jak dotąd nie odpowiedziało tak na zapytania samych zainteresowanych, jak i mediów.

Łatwo ominąć nowe prawo – Sposób wprowadzenia nowego prawa jest skandaliczny: głosowanie odbyło się w czerwcu, gdy zaczynały się wakacje. Decyzje zapadały w pośpiechu, panuje bałagan – mówi Aleksandra Sołtysiak, prezeska Stowarzyszenia Kobiet Konsola i aktywistka zajmująca się m.in. żłobkami i przedszkolami.

Sołtysiak podkreśla, że przecież trwają wakacje, urlopy, rodzice się denerwują, dyrekcje przedszkoli muszą zaś gorączkowo zastanawiać się, co czeka placówki we wrześniu. Niektórzy już szukają rozwiązań.

– Mam informacje z kuratorium, że umowa o wynajem lokalu w przedszkolu oraz umowa z Radą Rodziców wystarczy, aby zajęcia kontynuować bez szwanku dla osób, które chcą, aby dzieci uczestniczyły w zajęciach dodatkowych – pisała pod wywiadem z Horyzą Karolina Suryjak-Adamaszek z firmy Radosny Świat.

Również Magdalena Jasińska z firmy Edu Family twierdzi, że w branży wiele osób wpadło już na pomysł, by to bezpośrednio rodzice podpisywali umowy z firmami z pominięciem przedszkoli. – Placówki będą jedynie udostępniać sale na zasadzie wynajmu, darowizny czy użyczenia – zauważa.

Paweł Nowaczyk z firmy językowej Dzieciolandia mówi naTemat, że już dziś wiele szkół funkcjonuje dokładnie w ten sposób. Nowe prawo mija się więc zupełnie z celem, bo prawdopodobnie nic nie zmieni, przysparzając tylko problemów.

Efekty? Bałagan i dyskusja Czy warto było wprowadzać takie zmiany? Ministerstwo twierdzi, że chodziło przede wszystkim o umożliwienie uczestnictwa w dodatkowych zajęciach wszystkim dzieciom, a nie tylko tym, których rodziców na to stać.

Wszystko wskazuje jednak na to, że i tak będzie po staremu. Zresztą przedsiębiorcy twierdzą, że w dotychczasowym modelu stawki były na tyle niskie, że niemal każdy rodzic, jeśli tylko chciał, mógł opłacać zajęcia. – Co więcej, instruktorzy nieraz brali na zajęcia także biedniejsze dzieci, nie oczekując za to zapłaty – twierdzi Magdalena Jasińska.

Na diametralnie innym stanowisku stoi Aleksandra Sołtysiak: – Nie jestem przeciwniczką zajęć dodatkowych, ale nie toleruję wykluczenia i dyskryminacji, do których one prowadzą. Uważam, że powinny być dostępne dla wszystkich przedszkolaków. Wszyscy rodzice mogliby składać się na opłacenie kursów biedniejszych dzieci – twierdzi.

Co więcej, Sołtysiak sugeruje też, że zewnętrzni trenerzy nie zawsze są równie dobrze przygotowani do pracy z dziećmi, co przedszkolanki. Potwierdza to opinia jednego z naszych czytelników, który tak pisał w przesłanym do nas emailu:

Niezależnie jednak od tego, co sądzimy o płatnych zajęciach, jak na razie widać dość wyraźnie, że nowa ustawa nie zmieni obecnego stanu rzeczy. Wprowadzona w pośpiechu, w okresie wakacyjnym, wywołuje sporo emocji i zamieszania, ale najprawdopodobniej nie zrewolucjonizuje sposobu, w jaki uczą i bawią się przedszkolaki. Czy z nowego pomysłu MEN są więc jakiekolwiek pożytki?

– Dobrą stroną ustawy jest to, że zwraca uwagę na problem edukacji przedszkolnej, skłaniając nas do zastanowienia się nad sposobem jej funkcjonowania – mówi Aleksandra Sołtysiak. I trudno się z nią nie zgodzić widząc, jak gorącą dyskusję wywołał opublikowany przez nas wywiad i jak wiele cennych opinii sprowokował. Szkoda jednak, że jak na razie to jedyny pozytywny efekt wprowadzonych zmian prawnych.

Ministerstwo, mimo to, zapewnia, że ustawa jest dobra. Oto odpowiedź MEN-u na nasze pytanie o niezbyt przemyślane przepisy: