Najsmutniejsza muzyka świata
Najsmutniejsza muzyka świata www.criterion.com

Na długo zanim powstał słynny „Artysta” Michela Hazanaviciusa, kino nieme w wyjątkowy sposób przywracał do życia Guy Maddin. Reżyser, nazywany czasem kanadyjskim Davidem Lynchem, będzie gościem trwającego właśnie 18. Forum Kina Europejskiego „Cinergia”. Podczas festiwalu możecie obejrzeć najważniejsze filmy jednego z najbardziej oryginalnych twórców współczesnego kina.

REKLAMA
Baronowa ze szklanymi protezami nóg wypełnionymi piwem, nadopiekuńcza matka kontrolująca swoje dzieci za pomocą lunety zamontowanej na latarni morskiej, ojciec, który zmartwychwstaje – Guy Maddin w swoich filmach od lat łączy absurdalny, groteskowy humor z inspiracjami kinem z przełomu lat 20. i 30.
Reżyser ceni prozę Brunona Schulza, klasyczną psychoanalizę i europejski surrealizm. W swoich filmach, które zazwyczaj kręci na czarno-białej taśmie 16 mm (z wyraźnym ziarnem), wykorzystuje m.in. techniki typowe dla ekspresjonizmu niemieckiego czy radzieckich propagandówek. Opowiada o rodzinnych tajemnicach, niedających żyć obsesjach, chorobliwej miłości czy... konkursie na najsmutniejszą piosenkę świata. W programie przeglądu znalazły się m.in.:

„Najsmutniejsza muzyka świata”
pokaz: 12 listopada, godz. 20.10, kino Charlie

Najbardziej amerykański i przystępny film Maddina. Zaskakujący musical rozgrywający się w czasach wielkiego kryzysu. Sztuczne dekoracje, prześwietlone kadry i Isabella Rossellini pozbawiona nóg. Ochotnicy z całego świata, w tym z Polski, zgłaszają się do konkursu na najsmutniejszą kompozycję. Do tego katalog motywów zawsze powracających w kinie Kanadyjczyka: lunatykujący bohaterowie, dziwaczne maszyny i konstrukcje oraz rodzinne animozje.


„Piętno na umyśle”
pokaz: 14 listopada, godz. 20, kino Charlie

Matka tyranka i nieobecny ojciec przeprowadzający tajemnicze eskperymenty naukowe. Groza i dorastanie. Na opuszczoną kanadyjską wyspę przybywa Guy Maddin. Mężczyzna planuje odnowić latarnię morską, w której działał niegdyś sierociniec prowadzony przez jego rodziców. Wspomina tam wydarzenia ze swojej młodości. Młody Guy i jego siostra wplątali się wówczas w miłosny trójkąt z nastoletnią detektyw, Wendy, która zamierzała zbadać sprawę tajemniczych otworów w głowach dzieci adoptowanych z sierocińca Maddinów.


„Moje Winnipeg”
pokaz: 13 listopada, godz. 18.30, kino Charlie

Dokumentalna fantazja o rodzinnym mieście Maddina. Lunatyczna wyprawa przez historię Winnipeg, które jest dla głównego bohatera – alter ego reżysera – zarówno ukochanym miejscem, jak i pułapką, z której przez lata nie może się wydostać. Filmowy hołd dla miasta zbudowany ze zmyśleń, faktów i tajemnic ukrytych w zaułkach ulic – miasta przeszłości, które zniszczyła przez nowoczesność.