Choć swój najnowszy film nakręcił w dalekiej Lizbonie, a polszczyznę porzucił na rzecz angielskiego, Andrzej Jakimowski wciąż mówi tym samym głosem niezależnego artysty. Głosem pewnym, o charakterystycznym brzmieniu i nienagannej dykcji – pisze Bartosz Staszczyszyn, recenzent filmowy Culture.pl. "Imagine" od dziś w kinach.
REKLAMA
W oddali szczeka pies. Za murem przejeżdżają samochody i motocykle - słychać ich dźwięczące silniki. Ptaki na parapecie zjadają ziarna, drapiąc pazurkami po metalowym parapecie. Po chwili z trzepotem podrywają się do lotu. Gdzieś niedaleko słychać kobietę przywołującą kota, ogrodnika przycinającego róże, skrzypiące okno starego klasztoru. Bohaterowie "Imagine", pacjenci prestiżowej lizbońskiej kliniki zajmującej się niewidomymi, konstruują świat z otaczających dźwięków.
U Jakimowskiego my także stajemy się ich zakładnikami. Reżyser "Zmruż oczy" kieruje obiektyw kamery na twarze bohaterów, czyniąc nas wspólnikami ich niepełnosprawności. Każe widzowi skupić się na otaczających dźwiękach, by z nich tworzyć filmową rzeczywistość.
Ian (Edward Hogg) przybywa do lizbońskiej kliniki, by uczyć podopiecznych techniki echolokacji. Jest niewidomy, ale nie używa laski. Twierdzi, że wszystkie przedmioty da się usłyszeć. Stukając obcasami, potrafi usłyszeć krzesło podstawione przez młodych pacjentów kliniki w ramach dziecięcego żartu, szafę stojącą na korytarzu, nawet rower na szpitalnym dziedzińcu. W ośrodku ma uczyć samodzielności – korzystania z przedmiotów codziennego użytku, poruszania się bez przewodnika...
Ale Ian chce także obudzić wyobraźnię swych uczniów, by z otaczających dźwięków budowali świat i wyobrażali sobie jego piękno. Od początku budzi zainteresowanie dzieci, które podejrzewają, że w rzeczywistości wcale nie jest niewidomy. Jego metody wzbudzą też ciekawość Evy (Alexandra Maria Lara), dorosłej pacjentki izolującej się od reszty grupy. Wkrótce poprosi Iana, by zabrał ją poza mury ośrodka.
Kino Jakimowskiego to intymna rozmowa. Debiutanckie "Zmruż oczy" nakręcił, by wyjaśnić swojej córce, czym jest czas. "Niepotrzebnie tak wytrzeszczasz oczy – mówił bohater grany przez Zbigniewa Zamachowskiego do młodej bohaterki filmu. - Przez zmrużone widać to, co minęło (…) rzeczy nie mijają, tylko się oddalają". Najnowsze "Imagine" zadedykował żonie, a w jednym z wywiadów przyznawał, że zrobił ten film, by przypomnieć jej i sobie, że wzajemna bliskość to odkrywanie i tworzenie wspólnego świata.
W "Imagine" miłość nie wynika z czystego afektu, czy krótkiej chwili zachwytu, ale rodzi się wtedy, gdy dwoje ludzi patrzy na świat w ten sam unikalny sposób.
Twórca "Sztuczek" wie, jak opowiadać. Wie, kiedy dolać melodramatycznego sosu, potrafi znakomicie budować napięcie. Dzięki odważnym formalnym wyborom zbliża nas do bohaterów i oczarowuje estetycznym pięknem. Scena, w której niewidomy Ian próbuje po dźwiękach kroków zlokalizować kryjącą się Evę, jest jak nieśmiałe tango ludzi ciekawych siebie, ale przerażonych swą obcością. Oto miłosny taniec dwóch par stóp, w którym muzyka milczy, a publiczność siedzi zaczarowana. Nikt tak nie robi filmów w Polsce.
Bartosz Staszczyszyn, recenzja na Culture.pl
***
"Imagine" Andrzeja Jakimowskiego, które 12 października otworzyło 28. Warszawski Festiwal Filmowy, kontynuuje podróż po wielkich filmowych imprezach. Po dobrym przyjęciu w Toronto, 14 października film zaprezentowany został w ramach prestiżowego London Film Festival organizowanego przez British Film Institute. Data kinowej premiery "Imagine" - 12 kwietnia 2013.
"Imagine ", Polska, Francja, Portugalia 2012. Reżyseria i scenariusz: Andrzej Jakimowski, zdjęcia: Adam Bajerski, muzyka: Tomasz Gąssowski, scenografia: Ewa Jakimowska, montaż: Cezary Grzesiuk, dźwięk: Jacek Hamela, Guillaume Le Braz. Występują: Alexandra Maria Lara (Eva), Edward Hogg (Ian), David Atrakchi, Melchior Beslon. Produkcja: Produkcja: Film and Music Entertainment Ltd., Zjednoczenie Artystów i Rzemieślników, KMBO, Filmes do Tejo. Czas trwania: 105 min.
Nie przegap żadnej ważnej wiadomości i obserwuj nas w Google News!