O autorze
Pedagog mediów, medioznawca, badacz, nauczyciel akademicki, poeta. Przez 11 lat związany z Pracownią Edukacji Medialnej Uniwersytetu Gdańskiego (pracował naukowo w strukturach Wydziału Nauk Społecznych). Obecnie związany z Akademią Marynarki Wojennej i Wyższą Szkołą Komunikacji Społecznej (prowadzi wykłady z dziennikarstwa internetowego i technologii informacyjnych mediów). Twórca serwisu "Edukacja i Media". Stypendysta Ministra Edukacji Narodowej (2000). Wyróżniony w konkursie "Czerwona Róża" na najlepszego studenta Trójmiasta (1999). Były nauczyciel informatyki w gdańskich szkołach. Członek zespołów badawczych, m.in. zespołu realizującego projekt "Dzieci sieci - kompetencje komunikacyjne najmłodszych" i "Dzieci sieci 2.0 - kompetencje komunikacyjne młodych" (granty MKiDN). Najnowszy projekt: "Młodzież i Internet. Tożsamość w kulturze cyfrowej" (kierownik badania). Pracuje w zespole realizującym grant w ramach projektu Narodowego Programu Rozwoju Humanistyki. Współpracuje bądź współpracował z: Pracownią Pytań Granicznych UAM (w ramach projektu Wnętrzności systemu. Ludzie i instytucje w krytycznej diagnozie seriali "The Wire" i "Treme"), Wirtualną Polską (ekspert w serwisie "Szkoła"), Narodowym Instytutem Audiowizualnym, Ministerstwem Edukacji Narodowej (w ramach Rady ds. Informatyzacji Edukacji), Fundacją Nowoczesna Polska (w zespole ekspertów projektu "Cyfrowa Przyszłość" i "Edukacja medialna"), Narodowym Centrum Kultury, Krytyką Polityczną (prowadzi warsztaty dla gimnazjalistów Web-Aktywni-Kolektywni). Członek Association of Internet Researchers i Polskiego Towarzystwa Pedagogicznego. Kwestie związane ze współczesnym pejzażem medialnym komentował m.in. w Gazecie Wyborczej, Newsweeku, Polska the Times, Tygodniku Powszechnym, TVP, TVN, Polskim Radiu, Radiu Zet, Radiu Plus. Autor tomiku poezji "Mózg elektronowy 2.0" (2012) i zbioru "Na nowym". Tata 10-letniej Julki i 5-letniej Tosi.
Kontakt: muszynski.damian@gmail.com

Jaś i Google

Otrzymałem dzisiaj propozycję poprowadzenia warsztatów na temat bezpieczeństwa w internecie. Wyzwanie nie lada. Słuchaczami mają być bowiem uczniowie pierwszej klasy szkoły podstawowej. Jak powiedzieć małemu Jasiowi, że sieć jest-rzecz jasna-fajna, ale że warunkiem czerpania przyjemności z „bycia w niej” jest pamiętanie o kilku zasadach?


Czas sprzyja dyskusji nad sprawami bezpieczeństwa w sieci. Z początkiem marca Google wprowadziło jednolity regulamin we wszystkich swoich serwisach, zapewniając jednocześnie, że zmiana ta wpłynie na podniesienie jakości asekuracyjnej usług. Kilka pytań należałoby postawić chociażby w tym kontekście. Nie zamierzam oczywiście opowiadać maluchom o zawiłościach nowej polityki prywatności produktów spółki z Mountain View, ale re-formy wprowadzone przez Google mogą być zaczątkiem ciekawej rozmowy o tym, że nie wszystko w sieci jest oczywiste.

Dziwię się burzy wokół, zapowiadanych i zrealizowanych przez twórców Gmaila, zmian. Krytycy nowego regulaminu podnosząc argumenty przeciwko nim, wieszcząc zmierzch prywatności w internecie, zapominają, że anonimowość w sieci to fikcja. Korzystając z darmowych usług internetowych powinniśmy mieć świadomość, że godzimy się na używanie ich na określonych zasadach. Nie powinniśmy więc straszyć „zamachem na prywatność”, ale uczulać i edukować w zakresie świadomego korzystania z medium.

Już przygotowuję konspekt zajęć dla pierwszaków. Zgodzę się z nimi na pewno-w internecie można świetnie spędzić czas i przy okazji sporo się nauczyć! Powiem im jednak również o tym, że-w praktyce-wszystko, co trafia do sieci jest niemożliwe do usunięcia i że należy dwa razy pomyśleć zanim nasze zdjęcie lub film przetransferujemy na serwery ulubionego serwisu społecznościowego.
Znajdź nas na Znajdź nas na instagramie

Oceń ten artykuł:

Trwa ładowanie komentarzy...