Dlaczego?

Bardzo często rodzice pytają mnie o to co, jak i kiedy? Zdecydowanie rzadziej interesuje ich dlaczego?
A przecież właśnie odpowiedź na to pytanie jest – według mnie - istotą wychowania. Dlaczego coś robimy wspólnie z dzieckiem, dla dziecka? Dlaczego to jest ważne, niezbędne czy w końcu trudne?
Na rynku jest wiele książek, podręczników, poradników, odpowiadających na te najczęściej zadawane pytania. Rodzice mają szansę dowiedzieć się co i jak robić, aby ich dziecko dobrze i harmonijnie się rozwijało. Jak pracować z dzieckiem, jak się do tej pracy przygotować. Jak reagować i jak nie postępować. Opisywane są metody, zasady, czasem sztuczki.
Autorzy zwykle odpowiadają także na pytanie kiedy? Coś trzeba koniecznie robić wtedy, a coś innego kiedy indziej. To jednak z punktu widzenia współczesnej wiedzy psychologicznej nie do końca ma znaczenie. Bo wiadomo, że dzieci na szczęście rozwijają się w różnym tempie.
Natomiast odpowiedzi na pytanie dlaczego? pojawiają się rzadko. Rodzic wyposażony w wiedzę o tym co, jak i kiedy? nie wie nadal dlaczego.
Warto więc poszukiwać tej wiedzy, a jeśli trudno znaleźć w książce to pytać specjalistów. Dlaczego doradzają jakieś działania a inne odradzają, dlaczego to ważne?
Tylko wtedy nasza wiedza o wychowaniu ma szansę być pełna.
Dzieci szybko rosną, szybciej niżbyśmy chcieli i niż jesteśmy na to gotowi. Oto pewnego pięknego dnia stajemy się rodzicami nastolatka. Właśnie wtedy odpowiedź na pytanie dlaczego? jest szczególnie ważna.
Wychowywanie nastolatka – to dla części rodziców powód do uśmiechu przez łzy, dla innych „bajka o żelaznym wilku”, na szczęście przeważają ci, którzy wyznają pogląd, że jest to ciężka i konieczna praca.
Dlaczego tak ważne jest, by wychowywać nastolatka? Ano dlatego, że to trudny czas nie tylko dla nas – rodziców – to bardzo trudny czas dla młodego człowieka. Chciałby a boi się. Jest zagubiony, nie wie często czego sam chce, nie rozumie co się z nim dzieje. Ma z tym kłopot. A jego różne zachowania właśnie wynikają z tego, iż niepewny jest siebie sam. Z jednej strony chciałby być już dorosły, odpowiedzialny a z drugiej jeszcze nadal ukryłby się pod opiekuńczymi skrzydłami rodziców. Ale oczywiście za nic się do tego nie przyzna.
W wychowaniu, niezależnie od wieku dziecka, ważny jest dobry kontakt, zrozumienie i wzajemny zaufanie i szacunek. Dlatego, że to ważne wartości.
Dobrze jest rozplanować sobie czas z dzieckiem uwzględniając jego potrzebę niezależności a jednocześnie podtrzymywać i zacieśniać więzy rodzinne.
Dobrze jest pamiętać o słuchaniu i słyszeniu tego co mówi. Koniecznie trzeba poświęcić czas na wsparcie emocjonalne i rozmowy o relacjach. Należy budować i utrwalać poczucie kompetencji dziecka, jego samoocenę.
Dlaczego?
Bo to niezbędne i najważniejsze.
Dlatego, że na tym właśnie polega wychowywanie.