Czas na gęsinę! Z tej okazji zapraszam na wykład profesora Jeana-Pierre’a Williot z Tours na temat gęsi św. Marcina i tradycji jej spożywania: „Gęś. Od świętomarcińskiego dzielenia się do kulinarnego dziedzictwa”, który odbędzie się w Przysieku k. Torunia, w Ośrodku Doradztwa Rolniczego, dnia 10 listopada o godzinie 13.00

REKLAMA
Podczas Kujawsko-Pomorskiego Festiwalu Gęsiny w Przysieku (k. Torunia) o gęsi św. Marcina, który był biskupem Tours, opowie nam prof. Jean-Pierre Williot z
Europejskiego Instytutu Historii i Kultury Wyżywienia w Tours. Tematem tej opowieści będzie:
L'oie, du partage de la Saint Martin au patrimoine culinaire
(Gęś. Od świętomarcińskiego dzielenia się do kulinarnego dziedzictwa)
Wykład i prezentacja w języku francuskim tłumaczone na język polski
Serdecznie zapraszam!
Prof. Jean Pierre Williot jest zastępcą przewodniczącego rady naukowej Europejskiego Instytutu Historii i Kultury Wyżywienia (IEHCA) w Tours oraz szefem zespołu badawczego historii wyżywienia na Uniwersytecie François Rabelais w Tours.
Założony w 2001 roku Europejski Instytut Historii i Kultury Wyżywienia prowadzi badania i kształci studentów we Francji, Hiszpanii, Włoszech i Belgii. Instytut przygotowywał wniosek o wpisanie kuchni francuskiej na listę niematerialnego dziedzictwa UNESCO, opracowywał inwentarz francuskiego dziedzictwa kulinarnego oraz stworzył samą koncepcję dziedzictwa kulinarnego jako części niematerialnego dziedzictwa kulturowego ludzkości.
IEHCA od samego początku działa w Tours, mieście św. Marcina, w którym za największy przysmak i symbol całego regionu uznaje się gęś. Kierowany przez prof. Williot zespół badawczy z Uniwersytetu w Tours w swoim logo ma oczywiście gęś…
10 XI w Przysieku będziemy mogli wysłuchać połączonego z bogato ilustrowaną prezentacją wykładu o historii gęsiny i zwyczaju jej spożywania w dniu św. Marcina. Usłyszymy również o dawnych formach hodowli gęsi i tradycyjnych francuskich potrawach z gęsiny. Ważne miejsce w wykładzie zajmą formy ochrony i promocji związanego z gęsią kulinarnego i kulturowego dziedzictwa (tworzenie szlaków kulinarnych i przywracanie dawnych ras gęsi, zwłaszcza gęsi z Touraine).
Wykład w języku francuskim będzie tłumaczony na język polski.
Na zachętę kolejny przepis historyczny z polskiego poradnika z XVIII wieku, w którym mówi się o praktykowanym w Gaskonii (płd.-zach. Francja) konfitowaniu gęsi:
Gaskonowie we Francyi umieią Gęsie mięso tak przyprawiać, że się i przez cały rok chować może bez zepsowania.
Gdy Gęś będzie oskubana, i reszta iey piórek ogniem osmalona, wyimą się z niey wnętrzności, i ile tylko być może, wszystka wewnętrzna tłustość: krew gdziekolwiek wewnątrz się znayduiąca wytrze się suchą chustą: inni ieszcze bez naruszenia całości Gęsi, wszystkie kości sztucznie wybieraią. To uczyniwszy, nasoli się mięso, i poleży około sześciu godzin: gdy sol przeimie wrzuci się w szmalec chociażby z wieprzowym zmięszany, i w nim zagotuje: wyimie się dla okapania, i ochłodzenia.
Gdy ochłodnie, pakuie się w, faski przesypiuiąc nieco ziarnami pieprzu, liściami bobkowemi tłuczonemi goździkami, i muszkatołową gałką: nakrywszy chowa się na mieyscu, gdzieby wolne powietrze przechodzić mogło.