Kto się boi Lisa ?

Kiedy lament dziennikarzy i polityków został zignorowany, postanowiono poszczuć redaktora naczelnego "Newsweeka" Stowarzyszeniem Dziennikarzy Polskich i antynagrodą „Hieny Dziennikarskiej”. Aby pojąć kuriozalny a jednocześnie przezabawny charakter całej zaistniałej sytuacji pozwolę przypomnieć państwu okładki flagowego tygodnika polskiej prawicy. Wszystkie pochodzą z lat 1982-2010, gdy tygodnik należał do redaktorów Marka Króla i Stanisława Janeckiego (serdecznie pozdrawiam).

Przez prawie 30 lat „Wprost” był najlepszym tygodnikiem polityczno-społecznym w kraju. Wychował najwybitniejszych dziennikarzy a jego okładki oraz artykuły przeszły już do historii polskiego dziennikarstwa i były głośno komentowane na świecie. Według zasady – zszokować czytelnika na „dzień dobry” a następnie zaserwować doskonale przygotowany materiał. Zawsze wprost. Redaktor Lis i wszyscy, którzy mieli przyjemność pracować w tym tygodniku musieli przesiąknąć jego unikalnym na polskim rynku stylem.

Tomasz Lis kontynuuje w kierowanym przez siebie „Newsweeku” starą tradycję szokowania czytelnika przy jednoczesnym serwowaniu dobrych artykułów. Zachowanie niektórych prawicowych dziennikarzy nie da się określić inaczej jak intelektualną impotencją i nieumiejętnością kreatywnego myślenia. Na myśl przychodzi rysunek Henryka Sawki, gdzie starsza pani na plaży pogardliwie opisuje młodą dziewczynę w bikini. W myśl zasady sam nie mogę to innym nie pozwolę. „Uważam Rze” nigdy nie osiągnęło sukcesu starego „Wprost” przez zbytnią zachowawczość redakcji.

Dziś w prasie sukcesy święci Tomasz Lis z „Newsweekiem”. Konkurencja nie jest w stanie stworzyć odważnego pisma, które mogłoby mierzyć się z legendą dawnego lidera konserwatywnych tygodników opinii. Pozostaje jedynie straszenie konkurencji a jej spersonalizowanym wcieleniem własnych czytelników.

Robert Górski w jednym ze swoich skeczy przytoczył stare warszawskie powiedzonko z prawej strony Wisły, które idealnie opisuje tę sytuację:
„Nie strasz, nie strasz, bo się…”