Medialna Kroplówka

Przeglądając rano gazety, słuchając radia czy oglądając telewizje – zewsząd jesteśmy zasypywani reklamami instytucji państwowych. Doprowadzono do takiego kuriozum, że nawet chodząc w piątki do kina, przed projekcją otrzymujemy kilka reklam organizacji lub firm państwowych. Promocja górnictwa przed horrorem to rzeczywiście strzał w dziesiątkę.

Abstrahując od ulubionego tematu niektórych – czyli w konkretnie, których mediach te reklamy pojawiają się najczęściej – istota problemu tkwi w samym marnowaniu środków pieniężnych. Co roku rząd ma przydział kasy, którą może spożytkować na pomoc i rozwój mediów. Gdyby nie marnowanie tych pieniędzy ani dodatków w postaci unijnych środków promocyjnych, proces cyfryzacji etc. byłby znacznie szybszy.

Koszty publikacji takich reklam są nieproporcjonalnie wyższe do realnych zysków. Pomijając już takie paranoje jak reklama lasów, która ukazała się w niektórych tytułach. Te pieniądze można spożytkować chociażby na wymianę linii telefonicznych itd. co doprowadziłoby do możliwości korzystania z lepszych, szybszych i stabilniejszych łączy Internetowych w kraju. W porównaniu do innych państw Starego Kontynentu wypadamy w tej kwestii niezwykle marnie.

Natomiast tonąca w długach telewizja publiczna powinna już dawno doprowadzić do fuzji swoich kanałów. Należy usuwać wszystkie programy o zerowej oglądalnością a zostawić tylko te rentowne. Tomasz Lis z swoją średnią publiką około 2 milionów widzów nie może na zmianę z sportem ratować „Dwójki”. Po wyrzuceniu wszystkich zbędnych i niszowych kanałów można ją połączyć z programem Pierwszym a może i INFO. TVP Kultura i Historia również mogłyby się połączyć.