Tomasz Kaczor - talent z workiem medali

Zakup łódki startowej to wydatek rzędu 10 tysięcy złotych. Powinienem mieć dwie łódki - wiadomo, jedna do treningów (głównie na rzece Warcie), a druga już tylko do startów w zawodach. Jedno wiosło kosztuje minimum 1000 złotych. Potrzebne są dwa wiosła - jedno dłuższe, na zimę, a na sezon startowy drugie. Profesjonalna suplementacja i odżywki to wydatek rzędu 1500 złotych. Rzecz jasna powinienem też korzystać ze wsparcia fizjoterapeutów, którzy nie pracują pro publico bono. Krajowy Związek Kajakarski zapewnia mi pewną formę pomocy, pomimo tego, że nie jeżdżę na obozy kadry, ponieważ postanowiłem dokończyć studia. To była moja suwerenna decyzja – mam swoje aspiracje i chciałbym obronić tytuł magistra. Wciąż daleko do tego, bym mógł w pełni profesjonalnie przygotowywać się do startów. Pomimo tego, staram się godnie reprezentować klub, Poznań i Polskę.

Nie chodzi mi o wyciąganie żadnych stypendiów z miasta. Rozumiem, że nie udało mi się w Londynie osiągnąć celu wyznaczonego przez miasto, czyli nie byłem w pierwszej ósemce. Obecnie otrzymuję 450 złotych stypendium, co jak twierdzą władze - nie należy mi się. Nie mniej jednak dziękuję za te pieniądze, pomagają mi w przygotowaniach. Boli mnie jednak to, że przez wszystkie lata, od kiedy pamiętam - miasto nie pomogło Warcie Poznań np. poprzez zakupienie łódki czy sprzętu sportowego. Sprzęt, którym dziś dysponujemy, zakupił mój trener. Z własnych pieniędzy.

Niegdyś prym wiodła Bydgoszcz. Dziś wszyscy ciągną do sportowych ośrodków, o których wiadomo, że pozwalają sprawnie funkcjonować. Z tego co się orientuje, Białystok stara się dziś zwerbować wielu sportowców, nie tylko kajakarzy.

Kajakarstwo kształtuje charakter - to indywidualny, ciężki sport, wymagający pełnego zaangażowania. Nie wiem co zrobiłbym, gdybym mógł cofnąć czas. Moją drugą pasją zawsze był taniec, od hip-hopu po taniec towarzyski. Może poszedłbym w tym kierunku? To jednak tylko gdybanie. Pamiętam, że przed Mistrzostwami Świata w 2006 roku chciałem rzucić kajaki, jednak na całe szczęście moja mama zdołała odwieźć mnie od tego zamiaru.

To byłaby moja pierwsza, profesjonalna współpraca marketingowa. Bardzo chętnie pozwoliłbym na wykorzystanie mojego wizerunku w kampaniach promocyjnych. Do dyspozycji jest także moja łódka, którą można wykleić logotypami od dziobu aż po rufę, oraz mój strój sportowy. Rzecz jasna jestem gotów przedstawić w detalach kształtowanie się wydatków, które z pewnością byłyby współmierne z promocją sponsora. Dla nas, kajakarzy, liczy się każdy grosz - mam świadomość tego, że nie uprawiam specjalnie medialnej dyscypliny sportu.

Tak, miasto stara się promować kajakarstwo. Niestety nie ma to odzwierciedlenia w zainteresowaniu sponsorów. Zarówno sekcja kajakarska Warty jak i Posnanii nie mają bardzo znaczących partnerów biznesowych.

Przychodzi mi do głowy kilka przykładów... Duńczyk, Rene Holten Poulsen, wicemistrz olimpijski z Pekinu ma wysoki kontrakt reklamowy z firmą Red Bull, Gabor Kucsera, Węgier, sześciokrotny medalista Mistrzostw Świata również. Niestety polskie kajakarstwo nie jest przedmiotem zainteresowania tej firmy. Katalin Kovatcs, czterokrotna medalistka olimpijska, jak i cała kadra Węgier, do której należy, ma zawartą umowę z producentem okularów Oakley.

Nie. Prezes jest dobrym marketingowcem, ale poza nim nie ma osoby, która zajmowałaby się poszukiwaniami sponsorów. Prezes rzecz jasna ma na głowie także inne sprawy, więc siłą rzeczy nie może zajmować się tylko prowadzeniem rozmów z potencjalnymi partnerami biznesowymi.

Słabo. Informuje się tylko o największych imprezach i sukcesach, sporadycznie w prasie pojawiają się wzmianki, o których Aneta Konieczna (niegdyś Aneta Pastuszka, klubowa koleżanka Tomka, przyp. red.) powiedziała kiedyś, że wyglądają jak nekrologi. Myślę, że pewnym rozwiązaniem byłoby wprowadzenie modelu z biegów narciarskich, czyli zdecydowane zwiększenie liczby zawodów rozgrywanych w ramach Pucharu Świata. Obecnie mamy tylko trzy edycje w roku, warto to rozbudować. Serce kajakarstwa to Europa - duże zawody rozgrywane są w Niemczech (Duisburg), Rosji (Moskwa), na Węgrzech (Seged), w Chorwacji (Zagrzeb), walczymy też w Hiszpanii czy Portugalii. Promocja dyscypliny powinna się jednak wiązać z wyjściem poza Stary Kontynent - dlaczego nie korzystać z torów w Montrealu, Atlancie, Rio de Janeiro, Pearth?

Znaleźliśmy się w grupie dyscyplin strategicznych, lub, jak to ładnie określa ministerstwo: w grupie złotej. Na razie nie wiem, z czym to się może wiązać. Do połowy marca związek zazwyczaj otrzymywał pewną pulę pieniędzy, która w tym roku ma być skromniejsza o 10 procent. Póki co czekamy na wybór trenerów reprezentacji, decyzje mają zapaść na dniach.