My, Cywilizacja Polski!

Stulecie później.
Wioska rozrosła się do rozmiarów małego miasta. Wokół rynku powstała kuźnia, na wzgórzach widoczna jest kopalnia rudy i dymarki. Do portu wpływają właśnie łodzie pełne ryb. Stojące na przystani kobiety żegnają galerę wypływającą w daleki rejs. W oddali słychać odgłosy dobiegające z placu budowy. Powstaje nowa świątynia.

Tysiąc lat później.
Powstało imperium, w miejscu miasteczka wyrosła stolica bogatego kraju. Jego mieszkańcy żyjący w dostatku podbili większość terytoriów wokół siebie. Zbudowali podwaliny pod cywilizację, która zdobyła przewagę nad innymi kulturami. W ten sposób powstało imperium górujące nad innymi ludami. Imperialne miasta pełne zdobyczy cywilizacyjnych olśniewają architekturą oraz kuszą dobrami jakie zostały w nich zgromadzone. Na straży pokoju czuwa silna armia. Uczeni w bibliotekach odkrywają tajemnice przyrody, które później przekuwane są w nowe technologie. Pokój panuje w kraju, którego początkiem było małe plemię osadników.

Współcześnie.
Program kosmiczny rozwija się coraz szybciej. Niestety rozwój cywilizacyjny powoduje coraz szybszą degradację środowiska. Naukowcy wskazują, że liczba mieszkańców Ziemi przekroczyła możliwości produkcyjne planety. Jednym wyjściem jest wysłanie misji kolonizacyjnej na odkryte właśnie planety Alpha Centauri…

Rok 2022
Z kapsuły widokowej stojący w niej ludzie patrzyli na oddalającą się coraz bardziej Ziemię. Widok kolebki ludzkiej cywilizacji, którą opuszczali ze względu kolejną misję osiedleńczą. Patrząc na nich stojących w jednej z sekcji ogromnego statku kosmicznego można odnieść wrażenie, że są grupą osadników których poznaliśmy 4000 lat temu…

Premiera tej gry w roku 1991 zmieniła oblicze graczy komputerowych. Sprawiła, że z łamaczy dżojstików stali się ojcami narodów. W ich rekach ważyły się losy świata, a swoimi decyzjami mogli budować prosperitę całych narodów.

Sam pomysł gry jest prosty, rozpoczynamy mając grupę osadników i musimy założyć pierwsze miasto. Od tego momentu nasze decyzję wpływają na losy naszej cywilizacji.
Mechanika gier Cywilizacja opiera się na turach w czasie których wydajemy polecenia. Decyzje które podejmujemy wiążą się z określonymi konsekwencjami, związanymi z rozwojem gospodarczym, naukowym i kulturowym. Jeśli popełnimy błędy i nasze wybory spowodują wzrost niezadowolenia społecznego możemy się spodziewać rozruchów w miastach, przez co tracimy dochody i impet rozwoju cywilizacyjnego. Podobnie wygląda sytuacja z rozwojem miast, które musimy budować korzystając z osadników. Jeżeli źle dobierzemy miejsce pod nową osadę, nie biorąc pod uwagę czynników geograficznych związanych z terenem wokół miasta może to spowodować, że nasze miasto będzie rozwijało się w wolniejszym tempie niż naszych sąsiadów, produkcja dóbr będzie dużo droższa, a mieszkańcy będą niezadowoleni.

Wracając do polityki w Cywilizacji, poziom ingerencji w ekonomię pozwala zobaczyć jakie skutki wywołują decyzje graczy. Jeśli uważamy, że obywatel naszej cywilizacji wszystko zniesie to… możemy spodziewać się buntu. Ciekawe, ale w rzeczywistości jest trochę inaczej;) Być może jeszcze nie dotarliśmy do tego momentu, ale minister Rostowski powinien ostro symulować efekty swoich decyzji grając nocami w najnowszy dodatek do Cywilizacji…

Mocną stroną całej serii są walory edukacyjne. Grając w Cywilizację gracz musiał przyswajać informacje dotyczące poszczególnych epok w których toczyła się gra. Jakiego rodzaju możliwości technologiczne wiązały się z wynalezieniem koła oraz jakie ścieżki rozwoju pojawiały się dzięki temu wynalazkowi. Dlaczego pewne wynalazki musiały być poprzedzone wcześniej połączonymi odkryciami. Ponieważ rozwój technologii miał wpływ na nasz naród, który w ten sposób uzyskiwał przewagę militarną oraz gospodarczą nad sąsiadami. Miało to przełożenie na sferę dyplomacji, za pomocą której gracz mógł doprowadzić do wygranej bez wywoływania wojen. Które wbrew pozorom nie są łatwą i szybką drogą do zwycięstwa. Wręcz przeciwnie, nawet mała wojna angażuje zasoby naszej cywilizacji do tego stopnia, że może to zatrzymać jej rozwój...

Jednym słowem ilość czynników jakie musimy brać pod uwagę aby doprowadzić naszą cywilizację do zwycięstwa powoduje, że gracz dowiaduje się ogromnej liczby informacji dotyczących ekonomii, historii i wszystkie te informacje które z oporem „wchodzą" na zwykłych lekcjach geografii, historii nagle przy okazji gry okazują się niezbędne by odnieść w niej sukces. Do tego stopnia, że w każdej grze znajduje się tzw, cywilopedia będąca kopalnią wiedzy. Dlatego też, jeżeli wasze dzieci grają w dowolną część Cywilizacji możecie spokojnie przyjąć, że ich wiedza dotycząca geografii, historii techniki jak również historii Polski wzrośnie. Szczególnie, że wśród narodów dostępnych w grze po latach oficjalnie pojawili się Polacy. Co jest powodem do radości dla wszystkich fanów serii gier z cyklu Cywilizacja. Teraz w grze jest i husaria i Kazimierz Wielki (Na marginesie, moim znaniem był to najlepszy król i polityk na przestrzeni 1000 letniej naszej historii!).

Seria gier Sida Meiera stała się klasyką wśród gier strategicznych. Powstała ogromna liczba gier cywilizacyjnopodobnych dziejących się w różnych okresach historycznych czy w przyszłości. W każdej z nich mamy te same zasady dotyczące rozwoju technologicznego, czy możliwość korzystania z dyplomacji lub kultury do osiągnięcia głównego celu jaką jest wygrana.