Główny ekonomista SKOK to brzmi dumnie

Czynię wyłom w swej publicystyce za sprawą znajomych. Zwrócili mi uwagę na postać, która ich zdaniem ma dziwną obsesję na punkcie mojej osoby i ogólnie środowiska uczestniczącego w pierwszych krokach polskich reform. Oto Janusz Szewczak - poseł PiS, ba nawet wiceprzewodniczący Komisji Finansów Publicznych. A także główny ekonomista SKOK. Niedawno błysnął, wskazując nowy rząd w Włoszech , jako ”nowego, ważnego sojusznika Polski”. Chodzi o koalicję antyeuropejskie i życzliwą dla Putina. Ale nie to wyznanie, uznane słusznie za idiotyczne, czyni z niego bohatera mego komentarza. Zwrócono mi uwagę, że szczególnie, wręcz obsesyjnie kłamie na temat prywatyzacji. Oto kwiatek z tej łączki, wzięty z portalu wPolityce z października 2017 roku. Pisze o prywatyzacji „warszawskiego Polkoloru”, gdyż nie odróżnia Warszawy od Piaseczna. I dalej: „Polkolor sprzedano oficerowi WSI Wiktorowi Kubiakowi. W tej prywatyzacji uczestniczył pan Janusz Lewandowski”. Trzeba mieć pomyślunek godny głównego ekonomisty SKOK, by pomyśleć, że sztandarowa firma z epoki Gierka, mogła trafić w ręce jakiegokolwiek oficera. Wystarczy minimalna wiedza, by wiedzieć, że partnerem dla Polkoloru był wielki, francuski koncern Thomson. I była to operacja ratunkowa, bo Polkolor nie był w stanie obsługiwać długów; był bankrutem, co zdarzało sztandarowym firmom PRL-u. Tenże Szewczak insynuuje dalej: „pojawia się pytanie – czy prawdą jest to że pieniądze za tę transakcję przynoszono do ministra przekształceń własnościowych w walizkach”. Małe rozumki nie odróżniają „trade sale” od „joint venture”, czyli wniesienia majątku do spółki z Thomsonem. Był aport, czyli wkład niepieniężny Polkoloru, a nie było płatności na rzecz Skarbu Państwa, ani żadnych innych pieniędzy…