REKLAMA
Głos o relacjach gazowych
( dzisiejsza konferencja polsko-ukraińska )
Panie Prezydencie
Panie Ministrze Gospodarki Ukrainy
Panowie euro posłowie Pawle Kowalu i Andrzeju Grzybie
Szanowni Państwo
( dzisiejsza konferencja polsko-ukraińska )
Panie Prezydencie
Panie Ministrze Gospodarki Ukrainy
Panowie euro posłowie Pawle Kowalu i Andrzeju Grzybie
Szanowni Państwo
W dzisiejszym czasie gospodarczej światowej niepewności kwestie zapewnienia społeczeństwu i gospodarce narodowej pewnych , bezpiecznych dostaw o akceptowalnej cenie energii jest szczególnym zadaniem dla każdej władzy państwowej.
Nie tylko więc w Europie ta swoista „bitwa o ogień" przybiera różne formy i staje się jednym z najważniejszych pól rywalizacji politycznej, ekonomicznej i biznesowej.
Nie tylko więc w Europie ta swoista „bitwa o ogień" przybiera różne formy i staje się jednym z najważniejszych pól rywalizacji politycznej, ekonomicznej i biznesowej.
Przyroda nierówno obdarzyła narody europejskie surowcami energetycznymi. Poszczególne państwa i grupy państw maja też różne mixy energetyczno-paliwowe i ze względu na różną strukturę gospodarek zróżnicowane zapotrzebowanie na poszczególne surowce energetyczne.
Współpraca polsko-ukraińska w zakresie energii i paliw ma swój wymiar dwustronny ma też i kontekst europejski bowiem jesteśmy krajami tranzytowymi przez które przesyła się istotne nie tylko dla Europy Środkowo Wschodniej ilości paliw i gazu.
Gospodarczy kryzys w Europie w ostatnich kilku latach powoduje istotną zmianę relacji odbiorca dostawca gazu. Planowane czy projektowane wcześniej nowe połączenia gazociągami natrafiają na poważne wyzwania w zakresie zapewnienia finansowania przedsięwzięcia. Inwestycyjny pieniądz nie tylko przecież w przestrzeni europejskiej jest coraz droższy i coraz mniej dostępny.
Mamy też za sobą niedawny kryzys w dostawach gazu między Wschodem a Zachodem Europy. Nie tylko w poszczególnych krajach regionu ale też na szczeblu Unii Europejskiej podjęto istotne decyzje inwestycyjne, instytucjonalne czy prawne. Dla krajów Unii Europejskiej zapewnienie pełnego bezpieczeństwa dostaw gazu stało się priorytetem polityki paliwowo-energetycznej. Podjęto szereg decyzji o zróżnicowaniu kierunków dostaw tego surowca i działania inwestycyjne na rzecz dodatkowych połączeń sieci gazowych.
Sytuacja na rynku gazowym UE w tym Europy Środkowej dzisiaj jest inna niż kilka lat temu. Istniejąca infrastruktura rurociągowa już teraz zapewnia możliwość przesyłu 242,5 mld m3 ( Nord Stream - 55 mld, Jamał - Europa 44,5 mld, przez Ukrainę 143 mld m3). Oznacza to nadpodaż już tylko samych rosyjskich mocy przesyłowych.
W przypadku realizacji wszystkich tylko rosyjskich planów infrastrukturalnych (budowa South Stream – o docelowej przepustowości 63 mld m3) to wraz z omawianym gazociągiem przepustowość sieci gazociągów wykorzystywanych do przesyłu tylko rosyjskiego gazu na rynek europejski wzrosłaby do 365 mld m3. W 2012 Gazprom eksportował 138 mld m3 i nie widać perspektyw znaczącego wzrostu popytu na rosyjski gaz w Europie.
Jednocześnie nie tylko przecież w Polsce zapadły i zapadają ważne z punktu widzenia europejskiego rynku gazowego decyzje. Podnosimy bezpieczeństwo gazowe Polski poprzez budowę gazoportu i terminala w Świnoujściu, zwiększamy krajowe wydobycie, rozpoczęliśmy program wykorzystania gazu łupkowego z którym wiążemy wielkie nadzieje na przyszłość, zwiększamy potencjał magazynowania i budujemy dodatkowe połączenia przygraniczne z systemami infrastrukturalnymi naszych unijnych sąsiadów.
Obecnie trwają w Polsce prace nad tzw. małym i dużym trójpakiem energetycznym, które pozwolą na pełne wdrożenie tzw. pakietu liberalizującego (czyli unijnego zestawu rozwiązań regulacyjnych mających na celu liberalizację i budowę wspólnego rynku energii w UE). Z duchem tych rozwiązań uporządkowano warunki realizacji dostaw gazu ziemnego do Polski z Federacji Rosyjskiej w ramach polsko-rosyjskiego porozumienia międzyrządowego.
Warto w tym miejscu podkreślić, że Polska otrzymuje dostawy gazu z kontraktu rosyjskiego także za pośrednictwem ukraińskiego systemu tranzytu gazu do UE.
Mamy więc jak widać o czym ze sobą My Polscy i My Ukraińcy rozmawiać. Dzisiejsze nasze spotkanie jest przecież kolejną nie tylko w wymiarze politycznym rozmową o tym jak wspólnie ze sobą i obok siebie a nie przeciw sobie odczytywać wyzwania dzisiejszego i przyszłego rynku gazowego naszej Europy.
Mamy więc jak widać o czym ze sobą My Polscy i My Ukraińcy rozmawiać. Dzisiejsze nasze spotkanie jest przecież kolejną nie tylko w wymiarze politycznym rozmową o tym jak wspólnie ze sobą i obok siebie a nie przeciw sobie odczytywać wyzwania dzisiejszego i przyszłego rynku gazowego naszej Europy.
W 2010 r. Ukraina w ramach akcesji do Wspólnoty Energetycznej zadeklarowała chęć wdrożenia III pakietu liberalizującego rynek energii. Implementacja prawodawstwa unijnego w obszarze energii umożliwiłaby Ukrainie wprowadzenie zasad rynkowych w swoim sektorze energetycznym co stanowi ogromną zachętę zarówno do nowych inwestycji zagranicznych przedsiębiorstw na Ukrainie jak i intensyfikacji handlu energią i surowcami energetycznymi z Ukrainą.
Polska z bardzo dużym zainteresowaniem śledzi proces przygotowania nowych zmian prawnych na Ukrainie, w tym w szczególności te zmierzające do implementacji unijnego prawodawstwa zgodnie przyjętymi przez Ukrainę zobowiązaniami wobec UE i Wspólnoty Energetycznej, jak również w kontekście rozmów także z naszym sąsiadem i gazowym partnerem Rosją. Jesteśmy szczególnie zainteresowani informacjami na temat stanu procesu implementacji ustawy o transporcie rurociągowym.
Z punktu widzenia Polski, należy oczekiwać, że implementacja unijnego prawodawstwa, znacząco polepszy klimat inwestycyjny na Ukrainie oraz ułatwi wszelkie inwestycje infrastrukturalnym także te o charakterze trans granicznym.
Polska jest gotowa udzielić wszelkiego wsparcia stronie ukraińskiej w zakresie najlepszych praktyk prawodawczych oraz podzielić się swoimi doświadczeniami jeśli idzie o implementowanie unijnych przepisów energetycznych.
Polska jest zainteresowana aktualnym stanem negocjacji na temat spornych kwestii dotyczących importu i tranzytu gazu pomiędzy Ukrainą a Rosją .
Zapewne na konferencji padną też pytania pod adresem strony ukraińskiej dotyczące budowy terminalu LNG w Odessie, budowy rewersu fizycznego na połączeniu Ukraina Słowacja czy budowy infrastruktury umożliwiającej dostawy gazu z regionu Morza Kaspijskiego na Ukrainę.
Chciałbym zapewnić, że Rząd Polski nie podjął żadnych nowych decyzji w sprawie proponowanego w ostatnich dniach nowego połączenia gazowego z terytorium Białorusi przez Polskę na Słowację. Jednym z głównych pytań, jakie stawiamy oceniając tą propozycję jest także jego wpływ na system energetyczny krajów Europy Środkowo-Wschodniej w tym Ukrainy.
Jestem przekonany, że poprzez ścisłą współpracę Polski i Ukrainy, ale także innych państw w regionie, Ukraina będzie krok po kroku zacieśniać swoje relacje z Unią Europejską. Myślę, że jest to nasz wspólny cel i powinniśmy dołożyć wszelkich starań aby jak najszybciej został zrealizowany.
Dziękując wszystkim za przybycie pragnę wyrazić nadzieję, że dzisiejsza konferencja wpłynie na zacieśnienie współpracy w sektorze gazowym pomiędzy Polską i Ukrainą. Wierzę również, że dzisiejsze spotkanie przyczyni się do lepszego zrozumienia wyzwań jakie stoją przed sektorami gazowymi w obu krajach oraz pomoże w rozwiązaniu istniejących problemów, dając jednocześnie impuls do rozpoczynania nowych inicjatyw w zakresie współpracy polsko-ukraińskiej.
Dziękuję za uwagę i życzę udanej debaty…..
Dziękuję za uwagę i życzę udanej debaty…..
