Drink pink!

Upały nie odpuszczają. W końcu po latach narzekań na pogodę mamy w Polsce prawdziwe zwrotnikowe lato. Do tej pory jedyne co latem było pogodowo pewne to deszcz nad Bałtykiem. W tym roku pewne jest coś zgoła innego- upały w każdej części naszego kraju i nasze ogromne nimi znużenie.

Uważam, że na upalne lato najlepsze jest dobrze schłodzone wino. O białych już wspominałem, dzisiaj napiszę więc o winach różowych, które cieszą się coraz większa popularnością. Nic dziwnego, bo mocno schłodzone są idealne na lato, wspaniale komponują się z lekkimi potrawami, sałatkami, owocami morza i niektórymi rybami. Już pierwszy łyk orzeźwia i przynosi ukojenie, gdy termometr za oknem przekracza 30 stopni. Uwielbiam te wina za ich niepowtarzalny kolor, a w zasadzie całą paletę barw od łososiowej po malinową. Wino pięknie prezentuje się w słońcu, dlatego jest to idealny wybór na piknik lub tarasowe spotkanie w gronie przyjaciół.

Wino różowe długo pozostawało w cieniu win białych. Panowała ogólna opinia, że sięgają po nie jedynie ludzie młodzi lub dziwacy z francuskiej Prowansji. Obecnie picie różowego wina stało się modne i zdaje się, że w końcu nadszedł jego czas. I dobrze, bo nie bez powodu wina różowe pije cały świat, a najlepsze czasy tego trunku mają dopiero nastąpić.

Usłyszałem kiedyś pytanie, które mnie wielce rozbawiło: „Skąd się właściwie bierze różowe wino? Przecież nie ma różowych winogron”. Jedna z teorii głosi, że wino różowe można uzyskać mieszając wino białe z czerwonym. Nic bardziej mylnego! Co więcej, we Francji istnieje zakaz mieszania win białych i czerwonych, wyjątkiem od tej zasady jest tylko Szampania i produkcja szampanów właśnie. Do produkcji wina różowego potrzebne są przede wszystkim czerwone winogrona, a bazą jest wyciśnięty sok, który od samego początku zabarwiony jest pigmentami występującymi w skórce. Im dłużej wino ma kontakt ze skórkami, tym wino uzyskuje mocniejszy odcień różu. Ot cała tajemnica.

Przejdźmy więc do sedna, oto kilka propozycji win różowych. Dwa ostatnie wina, są winami musującymi:

To „rose” wydaje się nietypowe - ponieważ powstało ze szczepu, z którego powstają głównie czerwone wina. Stylem przypomina różowe wina z Bordeaux. Jest bardzo wyraziste, klasycznie wytrawne z bogatą kwasowością i odrobiną taniny. Dzięki temu świetnie komponuje się również z nieco cięższą kuchnią – z grillowanym drobiem, z rybami o tłustym mięsie.

Sycylijskie różowe wino ze szczepu Nero d’Avola – szczepu kojarzonego właśnie z Sycylią. Wino jest niezwykle lekkie, rześkie pełne delikatnych owocowych nut. Pachnie tymiankiem i grapefruitem. Najlepsza propozycja do lekkiej południowej kuchni, np. do tabule. Mocno schłodzone będzie idealne jako aperitif.

Wino z niewielkiej piemonckiej apelacji o nazwie Monferrato. Powstało z ciekawego połączenia typowych dla tego regionu szczepów: Barbera i Freisa. Dzięki szczepowi Freisa wino jest bardzo aromatyczne, a Barbera wnosi dobrą cielistą strukturę. Jest soczyste i wyraziste jednocześnie. Pachnie czerwoną porzeczką i kwiatami akacji. W smaku można wyczuć smak agrestu i brzoskwiń z akcentami mango. Najlepsze z rybami i dojrzewającymi wędlinami.

Radosne, niezwykle lekkie i niezobowiązujące lambrusco. Powstaje ze szczepu o nazwie Lambrusco. Jest przyjemnie słodkie i intensywnie musujące, orzeźwiającei pachnące świeżymi owocami: malinami, mango i jeżynami. Lambrusco najlepiej smakuje mocno schłodzone jako aperitif.