Jakiś czas temu, jadąc do kina wieczorową porą, natknęłam się na ciekawą informację. Otóż wjeżdżając do hali garażowej galerii handlowej, na najwyższym piętrze której znajdowało się kino, z napisu umieszczonego na sklepieniu dachu parkingu dowiedziałam się, iż „Parking jest czynny pół godziny od czasu Zakończenia Ostatniego Seansu”. Zdumiało mnie to, ponieważ nigdy nie przypuszczałam, że Zakończenie Ostatniego Seansu jest wydarzeniem na tyle ważnym, że należy mu się wyróżnienie wielkimi literami. Czy to stawia Zakończenie Ostatniego Seansu w jednym rzędzie z Konstytucją Trzeciego Maja, lub Dniem Niepodległości? Ortograficznie rzecz ujmując, o zgrozo, wydaje się, że tak.
REKLAMA
Podejrzanie błahostkowe użycie wielkich liter nie zaprzątało mojej głowy zbyt długo, gdyż film, na który poszłam pochłonął moją uwagę bez reszty, niemniej jednak, od pewnego momentu widzę, że pojawiła się jakaś dziwna tendencja aby właśnie nadużywać dużych liter. Od studentów otrzymuję e-maile, w których piszą do mnie m.in. „pozdrawiam i życzę Miłego Wieczoru”, „z Poważaniem”, na facebooku widzę wpisy, w których każdy, dosłownie każdy, wyraz zaczyna się wielką literą. Wiadomo, netykieta krzywo patrzy na używanie dużych liter w sieci, kojarzy się to jednoznacznie z krzyczeniem jednej osoby na drugą, ale sprawa dotyczy zaczynania wszystkich słów Dużymi Literami tylko po to, aby pozostałe z nich były już normalnej wielkości.
Chcąc dla własnej wewnętrznej potrzeby sprawę wyjaśnić, sięgnęłam do klasyki – słownika PWN – aby dowiedzieć się czy zasady pisania wyrazów z wielkich liter zmieniły się od czasów kiedy chodziłam do szkoły. Słownik głosi, że:
- wielką literę stosuje się na początku każdego wypowiedzenia rozpoczynającego tekst oraz na początku każdego wypowiedzenia następującego po kropce
- w poezji wielką literę stawiano na początku każdego wersu. Tę tradycję odnajdujemy także w poezji współczesnej
- wielką literę stosuje się przy nazwach własnych a także przy nazwach pospolitych użytych w funkcji nazw własnych osób i miejsc, przy nazwach okresów, epok i prądów kulturalno-filozoficznych, przy skróconych nazwach instytucji i ich działów
Wszystko niby jasne, ale okazało się, że jest jeszcze jedna zasada, arcyciekawa swoją drogą:
Użycie wielkiej litery ze względów uczuciowych i grzecznościowych jest indywidualną sprawą piszącego. Przepisy ortograficzne pozostawiają w tym wypadku dużą swobodę piszącemu, ponieważ użycie wielkiej litery jest wyrazem jego postawy uczuciowej (np. szacunku, miłości, przyjaźni) w stosunku do osób, do których pisze, lub w stosunku do tego, o czym pisze.
No i teraz wszystko jasne. Z ludzi po prostu wylewa się miłość i szacunek. Kino tak mnie szanuje, że swoją postawę uczuciową manifestuje wobec mnie korzystając z każdej okazji, nawet Zakończenia Ostatniego Seansu, na facebooku wszyscy się w końcu przyjaźnią (wszak każdy post, nawet najkrótszy można tylko polubić), co tłumaczy zmasowany atak wielkich liter na czytelników, zaś miłość moich studentów do mnie jest po prostu, patrząc na stylistykę większości e-maili jakie od nich dostaję, przytłaczająca.
Uspokojona Faktem, Iż Wielkie Litery Świadczą O Wszechobecnych Szacunku, Miłości i Przyjaźni, Oświadczam, Że Przestaję Się Już Tą Sprawą Przejmować. Kochajmy Się Więc i Przyjaźnijmy Wszyscy, A Jeśli Pierwszym Krokiem Do Tego Ma Być Torpedowanie Wszystkich Wielkimi Literami, To Niech Będzie. Walczyć Nie Warto, Jest Pięknie.
Nie przegap żadnej ważnej wiadomości i obserwuj nas w Google News!