Komentatorki Planete+ Doc Film Festival, nocny seans najlepszych filmów dokumentalnych zrealizowanych przez kobiety, pokazywanych i nagradzanych podczas Planete+ Doc Film Festival. Wydarzenie towarzyszy wystawie organizowanej przez Fundację Katarzyny Kozyry we współpracy m.in. z Against Gravity oraz Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski. / Women Commentators Planete+ Doc Film Festival Night screening of the best documentary films made by women, shown and awarded at the Planete+ Doc Film Festival. The event accompanies the exhibition organized by the Katarzyna Kozyra Foundation in collaboration with Against Gravity, the Center for Contemporary Art Ujazdowski Castle and others.

REKLAMA
W programie:
17:00 - „Gwałt na wojnie”, Ilse van Velzen, Femke van Velzen, Holandia, 2009, 60 min
18:15 - „Detropia”, Heidi Ewing, Rachel Grady, USA, 2012, 90 min
20:00 - „Prywatny wszechświat”, Helena Třeštíková, Czechy, 2012, 83 min
21:30 - „Sfabrykowany krajobraz”, Jennifer Baichwal, Kanada, 2006, 90 min
23:15 - „Pocałunek Putina”, Lise Birk Pedersen, Dania / Rosja, 2012, 85 min
0:50 - „Duchy naszego systemu”, Liz Marshall, Kanada / USA, 2013, 93 min
[opisy poniżej]
23.11.2013 r. (sobota),
Kino.Lab,
Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski
ul. Jazdów 2, 00-467 Warszawa
17:00 – 2:00
wstęp wolny
/
Shown films include:
5 pm - Weapon of War, Ilse van Velzen, Femke van Velzen, Netherlands, 2009, 60 min
6:15 pm - Detropia, Heidi Ewing, Rachel Grady, USA, 2012, 90 min
8 pm - Private Universe, Helena Třeštíková, Czech Republic, 2012, 83 min
9:30 pm - Manufactured Landscapes, Jennifer Baichwal, Canada, 2006, 90 min
11:15 pm - Putin’s Kiss, Lise Birk Pedersen, Denmark / Russia, 2012, 85 min
12:50 am - The Ghosts in our Machine, Liz Marshall, Canada / USA, 2013, 93 min
[descriptions below]
23.11.2013 (Saturday),
Kino.Lab,
Center for Contemporary Art Ujazdowski Castle
ul. Jazdów 2, 00-467 Warszawa
5pm – 2am
Admission free
--------------------------------
„Gwałt na wojnie”, Ilse van Velzen, Femke van Velzen, Holandia, 2009, 60 min
Od 1996 roku to środkowoafrykańskie państwo jest nękane nieustannymi konfliktami. Jednak przemoc zbrojna to tylko jedna strona tej dramatycznej rzeczywistości. Drugą są brutalne gwałty i rozboje na tle seksualnym dokonywane często na kobietach z podbijanych miejscowości, w których stacjonuje armia i rebelianci z licznych organizacji wojskowych. Przemoc seksualna staje się wojenną bronią i strategią. Społeczność dotknięta rozłamem i biedą boryka się z wieloma problemami, a ten wydaje się jednym z bardziej złożonych.
Weapon of War, Ilse van Velzen, Femke van Velzen, Netherlands, 2009, 60 min
Wherever war breaks out, men with guns rape. During the decades of conflict in the Democratic Republic of Congo possibly hundreds of thousands of women and girls were brutally raped. In Weapon of War military perpetrators unveil what lies behind this brutal behavior and the strategies of rape as a war crime. Community affected by poverty is plagued with many problems out of which this seems to be one of the more complex.
--------------------------------
„Detropia”, Heidi Ewing, Rachel Grady, USA, 2012, 90 min
Szczęśliwa gwiazda Motown gasła wprawdzie od kilku stuleci, ale nagły upadek trzech wielkich koncernów samochodowych z końca ubiegłej dekady zamienił Detroit w miasto duchów. W tym samym eksplozywnym stylu, w którym powstawało (w latach 30. XX wieku było najprężniej rozwijającym się miastem świata), współczesne Detroit w wyniku recesji i kryzysu spektakularnie zniknęło. W ciągu kilku ostatnich lat liczba ludności spadła tutaj o jedną czwartą, miasto stało się największym w USA skupiskiem pustostanów. Stopa bezrobocia osiągnęła wysokość 30 procent, a budżet załamał się do tego stopnia, że burmistrz był bliski wygaszenia latarni ulicznych dla uzyskania jakichkolwiek oszczędności.
logo
dzięki uprzejmości Against Gravity i Planete+ Doc Film Festival
Detropia, Heidi Ewing, Rachel Grady, USA, 2012, 90 min
The sudden collapse of three big car companies at the end of the last decade turned Detroit into a ghost town. With the same explosive style in which it arose (in the 30s of the twentieth century it was the fastest growing city in the world), contemporary Detroit dramatically disappeared as a result of recession and crisis. In the past few years its population has fallen by a quarter, the city has the largest concentration of vacancies in the United States. The unemployment rate reached a height of 30 percent, and the budget has collapsed to the point that the mayor was close to the extinction of streetlights in the name of savings.
--------------------------------
„Prywatny wszechświat”, Helena Třeštíková, Czechy, 2012, 83 min
Petr Kettner i Jana Pfefferova pobrali się w 1974 roku i zamieszkali razem z dwiema babciami w niewielkim jednopokojowym mieszkaniu w Pradze. Rok po ślubie na świat przyszedł ich pierwszy syn – Honza. To właśnie skłoniło Petra do rozpoczęcia dokumentacji ich rodzinnego życia i czasów, w których przyszło im funkcjonować. Robił to w formie pisanego i kręconego kamerą dziennika. Film wykorzystuje te nagrania, stając się tym samym próbą „uchwycenia” czasu zarówno w wymiarze jednostkowym, jak i społeczno-politycznym.
logo
dzięki uprzejmości Against Gravity i Planete+ Doc Film Festival
Private Universe, Helena Třeštíková, Czech Republic, 2012, 83 min
In 1974, Jana and Petr gave birth to their first child, Honza, inspiring Petr to start keeping exhaustive journals in film and writing, documenting the family’s life together and the changing political and social climate in Czechoslovakia. It was the cheerless era of socialism and a totalitarian regime. The family lived with the two grandmothers in a one-room flat. Soon enough, they found a house outside of Prague and their family grew. Turbulent times in their family were mirrored by unrest in the country as protests against the Communist leadership popped up, resulting in the Velvet Revolution and the switch to democracy. Meanwhile, Honza drops out of school, smokes pot and the family struggles to keep the peace. Narrated by present-day Petr and Jana, Private Universe is a fascinating vision of a much-changed society.
--------------------------------
„Sfabrykowany krajobraz”, Jennifer Baichwal, Kanada, 2006, 90 min
Dokumentalna opowieść o pracy i postaci Edwarda Burtynsky'ego - wybitnego kanadyjskiego artysty fotografika, którego obszarem zainteresowań jest ludzka ingerencja w krajobraz na skalę przemysłową. Kamera towarzyszy Burtynsky'emu podczas jego wyprawy do Chin, gdzie przedmiotem jego (i naszego) zainteresowania stają się kopalnie odkrywkowe, kamieniołomy, budowa Tamy 3 Przełomów, wyburzanie miasta przed jego zalaniem, wielkie składowiska odpadów, hałdy przemysłowe. Sfabrykowany krajobraz to filmowy esej - rozważania na temat wpływu człowieka na kształt naszej planety, unikający jednak prostych sądów i jednoznacznych odpowiedzi.
logo
dzięki uprzejmości Against Gravity i Planete+ Doc Film Festival
Manufactured Landscapes, Jennifer Baichwal, Canada, 2006, 90 min
Jennifer Baichwal's cameras follow Edward Burtynsky (1955- ) as he visits what he calls manufactured landscapes: slag heaps, e-waste dumps, huge factories in the Fujian and Zhejiang provinces of China, and a place in Bangladesh where ships are taken apart for recycling. In China, workers gather outside the factory, exhorted by their team leader to produce more and make fewer errors. A woman assembles a circuit breaker, and women and children are seen picking through debris or playing in it. Burtynsky concludes with a visit to Shanghai, the world's fastest growing city, where wealth and poverty, high-rises and old neighborhoods are side by side.
--------------------------------
„Pocałunek Putina”, Lise Birk Pedersen, Dania / Rosja, 2012, 85 min
Masza Drokowa to inteligentna i ambitna 19-latka o poglądach prawicowych - liderka Nasi. Na jednym z letnich obozów pocałowała Putina w policzek i okrzyknięta została mianem "dziewczyny, która pocałowała Putina". Masza nie ukrywa słabości na punkcie rosyjskiego premiera. Pracuje jako dziennikarka, ma własny proputinowski talk show, apartament i samochód. Pewnego dnia spotyka jednak członków liberalnej opozycji, którzy otwarcie krytykują politykę Kremla. Jest wśród nich bloger - Oleg Kashin, który porównuje Nasi z hitlerowską młodzieżówką. Jego zdaniem Nasi to doskonały przykład niebezpiecznego, antydemokratycznego organu, nastawionego na zniszczenie adwersarzy Putina i zepchnięcie ich do roli "wrogów Rosji". Wieczorem, podczas powrotu do domu, Kashin zostaje brutalnie pobity i walczy o życie. Maszy musi podjąć życiową decyzję: czy znaleźć w sobie odwagę do wygłaszania własnych poglądów, czy poddać się całkowicie woli Nasi?
Putin’s Kiss, Lise Birk Pedersen, Denmark / Russia, 2012, 85 min
19-year old Masha is a spokesperson in the government friendly and strongly nationalistic Russian youth organization, Nashi. The movement aims to protect Russia against its 'enemies'. Masha was seduced by the high energy of the movement by the age of 15 and has got a lot of benefits in return for her loyalty. But then she starts seeing a group of critical journalists. Among them is the well-known blogger, Oleg Kashin, who compares Nashi with 'Hitlerjugend'. Masha is defending her movement, but she starts recognizing how harassment and dirty provocations against the Russian opposition by 'unknown perpetrators' is going on around her. When Oleg is getting seriously beaten up and nearly dies, Masha has to take a stand for or against Nashi.
--------------------------------
„Duchy naszego systemu”, Liz Marshall, Kanada / USA, 2013, 93 min
Film opowiada o Jo-Anne McArthur, fotografce walczącej o prawa zwierząt. Zamiast wysadzać w powietrze laboratoria, od 10 lat dokumentuje ona (nie zawsze zgodnie z prawem) życie zwierząt poddanych władzy człowieka: norek i lisów, zmuszonych do kanibalizmu z powodu ciasnoty w klatkach, krów zabijanych strzałem w głowę, delfinów więzionych w akwariach ku uciesze gawiedzi, cieląt, traktowanych niczym niechciane odpady przemysłu mleczarskiego… Jej pracami interesują się największe amerykańskie magazyny, a ona sama wie, że jedno udane zdjęcie jest w stanie zrobić więcej niż setki demonstracji. Podczas pracy nie skupia się tylko na negatywach – odwiedza miejsca, gdzie trafiają zwierzęta uratowane spod rzeźnickiego noża lub laboratoryjnego skalpela. Stara się zrozumieć motywacje ludzi, których życie wypełnione jest przywracaniem do zdrowia straumatyzowanych i wycieńczonych zwierzaków, bo jest dla niej oczywiste, że zwierzę nie jest rzeczą.
logo
dzięki uprzejmości Against Gravity i Planete+ Doc Film Festival
The Ghosts in our Machine, Liz Marshall, Canada / USA, 2013, 93 min
The Ghosts in our Machine illuminates the lives of individual animals living within and rescued from the machine of our modern world. Through the heart and photographic lens of acclaimed animal photographer Jo-Anne McArthur, we become intimately familiar with a cast of non-human animals. The film follows McArthur over the course of a year as she photographs several animal stories in parts of Canada, the U.S. and in Europe. Each story is a window into global animal industries: Food, Fashion, Entertainment and Research. All part of an epic photo project We Animals (www.weanimals.org) now in its 15th year and shot all over the globe, McArthur has documented the lives of animals with heart-breaking empathic vividness and professionalism. Are non-human animals property to be owned and used, or are they sentient beings deserving of rights?
--------------------