Recenzja Filipa Łobodzińskiego polskiej powieści dystopijnej Imperium Dzieci

Fragment recenzji: "Wymarzony, a zarazem straszliwy przypadek zrządził, że Imperium Dzieci Marty Sokołowskiej ukazuje się w chwili, gdy w naszych uszach dźwięczą haniebne słowa purpurata o niepłodnych modnych lalkach. W kontekście takich apeli lektura krótkiej powieści przestaje być obcowaniem z dystopią. Raczej z próbą prze-jasno-widzenia, o jaką stawkę idzie gra, w którą ktoś nas wkręca. (...) Zaprojektowany przez Sokołowską świat – ewidentnie wyśniony, ograniczony terytorialnie, unoszący się jak odrębna bańka nad nieznaną rzeczywistością zewnętrzną – to, owszem, krajobraz dystopijny. W tytułowym Imperium naczelną głoszoną zasadą jest dzieciństwo szczęśliwe, beztroskie; kult dziecka stanowi państwową religię." (...)

"Dystopia jako dzieło kultury jest nie tylko, a ściślej – nie tyle kreacją zaspokajającą u odbiorców potrzebę zapłodnienia wyobraźni alternatywną wersją znanego im świata. Dystopia to szczególny typ utworu, stanowiący bezpośredni wyraz autentycznych lęków doświadczanych przez jej autorów. Dzięki subtelnemu zabiegowi narracyjnemu w książce Marty Sokołowskiej mechanizm ten okazuje się autotematyczny. Tytułowe Imperium również powstało z chęci rozbrojenia personalnej traumy. Dlatego też Imperium Dzieci bliżej do powieści Margaret Atwood niż do książek George’a Orwella czy Suzanne Collins.

Najwybitniejsze dystopie literackie charakteryzuje jeszcze jedno: z czasem ich projekcje mogą stawać się niebezpiecznie prawdopodobne, niemal prorocze. Słowa i intencje arcybiskupa, które poznaliśmy w Boże Ciało 2021 roku, każą się zastanowić nad sensem wpisywania powieści Marty Sokołowskiej w nurt literatury fantastycznej. Ten lęk, który wywołał hierarcha, ma wszak wyraziste smak, zapach i fakturę, a także kolor – kolor szaty liturgicznej arcybiskupa, kolor baby ringu wybrańców A."

Imperium Dzieci Marty Sokołowskiej (Wyd. Biuro Literackie) to dystopijna opowieść o świecie, w którym najwyższymi wartościami są dobro i szczęście dziecka. Książka otrzymała Nagrodę Kraków Miasto Literatury UNESCO oraz zwyciężyła w projekcie wydawniczym Biura Literackiego „Pierwsza książka prozą”.