Stoper Grzelak, „Misiowaty” szacunek i wariaci, czyli Pilzno gra w Chorzowie

Humorysta i legenda klubu z Pilzna, Pavel Horváth, miał usłyszeć na Ruchu, że jest trochę „misiowaty”, ale zupełnie mu to nie przeszkadza, właściwie można zaryzykować tezę, że wziął się za siebie, i jest postęp, bo jeszcze rok temu w Kopenhadze, gdy Viktoria wyrzucała z Ligi Mistrzów faworyzowany miejscowy FC dziennikarze kpili z niego, że w diecie ma tylko hamburgery. Skwitował to sympatycznym: „No, jestem misiowaty. Nawet gdybym zrzucił siedem kilo, to i tak dalej byłbym misiowaty. Za to zaskoczę ich szybkością”. Gdy już padło pytanie o „jeden z najsławniejszych polskich klubów” całkiem poważnie odpowiedział, że wcale nie uważa Pilzna za lepszy zespół, chorzowscy wiedzą o co chodzi w piłce i grać potrafię, pytanie, czy są w stanie powielać swoje zagrywki na odpowiedniej szybkości (bo takie warunki postawią goście). W każdym razie cieszy się, że zagra z futbolowym zespołem, przewiduje przez to więcej swobody („Będą próbowali nas przycisnąć, więc z przodu powinno być nieco miejsca”), ale bez jakichś dziwactw, w końcu mowa dopiero o pierwszym spotkaniu.

Wtórował mu trener Pavel Vrba, który osądza Ruch, jako bardzo poważnego rywala, bo „zespół ten skończył ligę na drugim miejscu w Polsce, a to już sukces sam w sobie”. Dl;a nas brzmi, jak science-fiction, ale są jeszcze na tym świecie ludzie, którzy uważają, że nasza skopana jest cokolwiek warta. Po meczach z tymi kelnerami ze Skopje („oni są na poziomie naszej trzeciej, no, może drugiej ligi”), wnioskuje, że „Niebiescy” „są lepsi w fazie ofensywnej, mają zawodników, którzy w ataku są bardzo silni”. Między innymi dlatego nie zaryzykuje przestawienia Rajtorala do pomocy, a myslał otym, oj, myślał, bo wypada ze składu ten Ormianin. Woli jednak zabezpieczyć tyły, dlatego w pomocy zagra młodziutki Hora. Za najlepszych piłkarzy Ruchu uważa Piecha, Jankowskiego i... Malinowskiego (czyli zrazu daje znać, że fachowiec niezgorszy).

Również Marek Bakoš, słowacki supersnajper Viktorii, który dzisiaj nie zagra odpoczywając po raz ostatni za czerwoną kartkę z gier zeszłorocznych przeciwko Schalke nie przewiduje spacerku. Obecny jednak będzie. Na trybunach, ale jednak. Trener Vrba tak poważnie podchodzi do rywala, że nakazał Bakošowi z trybun przyglądanie się grze obronnej Ruchu i rozkminianie, jakim sposobikiem przechytrzyć ich w rewanżu. To się nazywa profesjonalizm! „Przyglądać się będę grze obrońców przeciwnika, ich mocnych i słabych stronach, nawykom w grze oraz reagowaniu na konkretne sytuacje boiskowe. Nie jest to to samo, co przebywanie na boisku, ale cały czas lepsze niż oglądanie spotkania w telewizji [zwłaszcza, że żadnego meczu w TV nie będzie – MK]. Z trybuny można przyglądać się zachowaniu przeciwnika poza okiem kamery...”

I na koniec hicior. Wywiad z Tomašem Joslem, które radził się trener Vrba. OK, dziennikarzyna mógł poprzekręcać, co nieco, w końcu nie śledził z całą pewnością polskiej ligi; jeśli jednak cytat jest z zapisu audio, wtedy nie dziwota, że gościu przez rok nie powąchał ligowej murawy, co za błazenada...

Od razu z grubej rury jedzie. Przede wszystkim uważa, ze Ruch jest lepszy w obronie niż w ataku. Pewnie dlatego, by poprawić sobie samopoczucie (te nieszczęsne zero przy ilości występów). No, akurat trudno się z nim zgodzić, ale skoro gość przegrywał rywalizację z Szyndrowskim to musi nieco zabajerować, żeby nie traktowano go jak ostatniego ogórka. Za lidera obrony uważał, uwaga, Grzelaka, który jednak odszedł przed nowymi rozgrywkami do Wrocławia. W szatni chyba również nie bardzo był spostrzegawczy, bo nie dostrzegł żadnych zmian w drużynie; według niego właściwie od trzech lat kadra „Niebieskich nie była wietrzona, poza jakimiś retuszami (według niego przed bieżącymi rozgrywkami doszedł tylko Šultés). To oryginalna teza, w końcu przez te sześć okienek transferowych bilans zysków i strat wynosi: 19-15, nie licząc dzieciaków, a to być może nie koniec... Pilzneńskiemu trenerowi przekazał także, kto jest w Ruchu najlepszy; tu nie miał wątpliwości, trio ocierające się o kadrę narodową, czyli Piech (tu wiadomość, dla dziennikarzy szukających sensacji, Piechem interesują się w Niemczach i Fracji! - czy mu się nie pomylił Arek z Nakoulmą?), a także Zieńczuk i, o matko!, Janoszka. Gdy trzeba było przyłożyć grę Pilzna do tej Fornalikowej, zarzekał się, że Ruchowi gra kombinacyjna rywala ewidentnie nie leży; to dla mnie również frykas, bo w polskiej kopanej nie ma anie jednego zespołu, który potrafiłby grać kombinacyjnie;] No, końcówka już nieco lepsza; podobnie jak Darida, Kolař, czy Limberský, dostrzega siłę Ruchu w ich kibicach, zwariowanych i niezwykłych (obecni gracze Pilzna cieszą się nawet, że na stadionie będzie maksymalnie cztery tysiące miejscowych, będzie zatem „luźniej”). Josl tak charakteryzuje fanów: „To klub, który wywalczył 14 tytułów mistrzowskich, ma mnóstwo kibiców. I na spotkaniach wyjazdowych nasz sektor bywał zapełniony. Na przykład w Gdańsku, gdzie jest ogromny stadion, pojechało za nami trzy tysiące fanów. Ludzie są tam po prostu fantastyczni. To coś niezwykłego mieć za sobą takich kibiców. Są szaleni, mają swoje przyśpiewki [bajeczne, podoba mi się ten fragment najbardziej – MK]. Ligą w Polsce bardzo się interesują ludzie. Ale nie tylko w mediach, również w policji. Na każdym stadionie jest z 50 kamer. O bezpieczeństwo kibice Viktorii nie muszą się bać”.