Stokowiec ma klasę

Kwestię Smolarka zostawię, bo moim zdaniem do każdego niezacietrzewionego człowieka trafia fakt, że każdy trener może każdego zawodnika przesunąć w każdym momencie z każdego powodu do Młodej Ekstraklasy. Niezależnie od tego czy kiedyś strzelił dwa gole Portugalii. Pokazówka? Może i pokazówka, ale kto wie czy nie potrzebna. Ja nie i Roman Kołtoń też raczej nie. Trener to trener. Na Twitterze po programie dziennikarz Polsatu napisał, że „trener ma prawo do decyzji a nie ma prawa do gnojenia.” Dokładnie tak. Dlatego miał prawo przesunąć Smolarka do Młodej Ekstraklasy, a nie miał prawa kazać mu ganiać nago po Placu Defilad. I z tego co mi wiadomo, tego nie robił, więc o co chodzi?

Śmieszyło mnie też naciskanie na Stokowca, by potępiał Króla. To oczywiste, że trener woli, by zawodnicy mu nie odchodzili i by sytuacja była komfortowa, może się stawiać w rozmowach z właścicielem, ale pewna elementarna przyzwoitość zakazuje jednak przychodzić do największego sportowego programu publicystycznego w kraju i mówić źle o swoim pracodawcy. Że Król nie ma elementarnej przyzwoitości? Zgoda. Ale świat nie jest oparty na zasadzie „jak Kuba Bogu, tak Bóg Kubie”, a przynajmniej nie powinien być na niej oparty. Stokowiec zachował się z klasą.

Najbardziej znamienna była jednak rozmowa o reprezentacji Polski. Kołtoń? Ten ma grać tu, ten tu, Obraniak tam. Borek: ja bym tego ustawił tu, a tego tam. Stokowiec: nie jestem na tyle blisko drużyny, by mówić. Nie znam tego zawodnika, tamtego.

Facet, który ma jakieś doświadczenie trenerskie, który się w tym fachu odnajduje póki co całkiem nieźle mówi o Obraniaku: „Nie wiem do końca, nie rozmawiałem z nim, nie znam”. Bardzo ostrożnie. Nie sprawia wrażenia, że pozjadał wszystkie rozumy. Tymczasem nie tylko na forach, ale też we wszystkich mediach każdy wie wszystko najlepiej. To, że się zrobiło wywiad z Obraniakiem, nie uprawnia automatycznie do wygłaszania tyrad o tym czy tenże się do kadry nadaje czy nie. Zawsze powinien być zostawiony jakiś cień wątpliwości.

Jasne, dziennikarz powinien być wyrazisty. Ładne, dosadne porównania są najciekawsze. Zostają w pamięci. Musi mieć ostre zdanie na każdy temat. Trafiające w punkt. Nieważne czy we właściwy, ale punkt. Tekst nie musi być prawdziwy, ważne żeby był ciekawy. Nie ma miejsca na powiedzenie „nie wiem”, „nie pracujemy z nim na co dzień”, „to już zostawmy trenerowi”. Ktoś zapomniał, że „wiem, że nic nie wiem” świadczy o mądrości, a „wiem, że wszystko wiem” raczej o czymś przeciwnym. Najlepsze jest to przekonywanie, że ludzie chcą tego słuchać. Że to dla czytelnika, dla widza. Ja jestem jakiś inny? Owszem, też lubię mocne porównania i dosadne określenia. Ale każdy – każdy – gdzieś ma granicę kompetencji, po której przekroczeniu powinien się poruszać ostrożniej, żeby nie narazić się na śmieszność.

Aha, jak wiadomo zaczniecie gdakać w komentarzach kim ja jestem i co ja mogę. To moje ulubione argumenty w dyskusji. Co ty osiągnąłeś, baranie? A potem pójdziecie na inną stronę jechać po Szpakowskim, mimo że osiągnęliście mniej od niego. Osiągnięcia nie mają tu nic do rzeczy, tak jak w sprawie Smolarek vs Stokowiec. Każdy może, prawda, krytykować. Nawet Romana Kołtonia.

PS W sprawie Smolarka wspomniano też o tym, że przesunięcie go to była decyzja Wojciechowskiego. Stokowiec zaprzeczył, ale wszyscy i tak wiedzieli swoje. "Fakty nie potwierdzają mojej filozofii? Tym gorzej dla faktów".